Κατηγορία: ΣΥΝΗΓΟΡΙΑ

«Προστατέψτε τη νομιμότητα και την ανθρωπιά!»

Δημοσιεύτηκε στις 06/03/20
Daphne Tolis

Ανοιχτή Επιστολή 256 Οργανώσεων

Προς

Πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κυριάκο Μητσοτάκη

Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, David Sassoli,

Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου,  Charles Michel

Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen,

 

Αθήνα, 6 Μαρτίου 2020 – Οι οργανώσεις που υπογράφουμε αυτό το κείμενο εκφράζουμε τη βαθιά ανησυχία μας για τα όσα εξελίσσονται τις τελευταίες ημέρες στα σύνορά μας στον Έβρο και τα νησιά με την πολιτική εργαλειοποίηση και τη θυματοποίηση ανθρώπων που έχουν παγιδευτεί στα σύνορα της Ευρώπης. Επίσης, για τον τρόπο που οι Αρχές της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαχειρίζονται τις νέες αφίξεις, καθώς και για ακραίες συμπεριφορές που παρατηρήθηκαν από τα σώματα ασφαλείας εναντίον των προσφύγων και από πολίτες εναντίον στελεχών των ανθρωπιστικών οργανώσεων. Επισημαίνουμε ότι το κλίμα πανικού και των λογικών “ασύμμετρης απειλής”, που καλλιεργείται και από τις αρχές είναι αναντίστοιχο με την πραγματικότητα και πλήττει σοβαρά όχι μόνο τους πρόσφυγες, –ανθρώπους κατατρεγμένους και ευάλωτους– αλλά και την ίδια την κοινωνία και το κράτος δικαίου.

Συγκεκριμένα:

Eκφράζουμε κατηγορηματικά την αντίθεσή μας στις πρόσφατες αποφάσεις του Κυβερνητικού Συμβουλίου Εξωτερικών και Άμυνας (ΚΥΣΕΑ) και κυρίως την έκδοση της Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου, σύμφωνα με την οποία έχει ανασταλεί η υποβολή αιτήσεων χορήγησης ασύλου όσων εισέρχονται στη χώρα και προβλέπεται η επιστροφή τους, χωρίς καταγραφή, στη χώρα καταγωγής ή διέλευσης. Η εφαρμογή μιας τέτοιας ρύθμισης συνιστά μέτρο απάνθρωπο και παράνομο, καθώς παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή της μη επαναπροώθησης, επισύρει τη διεθνή ευθύνη της χώρας μας, και θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές. Δεν αμφισβητείται ότι η Ελλάδα έχει την κυριαρχική αρμοδιότητα  να ελέγχει τα σύνορά της και να διαχειρίζεται τις όποιες διελεύσεις από αυτά, όμως τo δικαίωμα στο άσυλο είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα κατοχυρωμένο από την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ και δεν πρέπει να καταστρατηγείται.

Επίσης καταγγέλλουμε τις επιθέσεις  κατά  ανθρωπιστικών οργανώσεων και οργανώσεων για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου, καθώς και την ανοχή  και την καλλιέργεια μισαλλοδοξίας, επισημαίνοντας ότι χωρίς την συμβολή των οργανώσεων αυτών στο όποιο σύστημα διαχείρισης του προσφυγικού έχει εδραιωθεί, αυτό θα οδηγηθεί σε κατάρρευση. Το δε κλίμα καχυποψίας ενάντια στην αλληλεγγύη, το οποίο προωθείται και από εκπροσώπους της κυβέρνησης, καλλιεργεί τη βία και την ανομία στην ευρύτερη κοινωνία.

Απευθυνόμαστε κατ’ αρχήν στην ελληνική Κυβέρνηση ζητώντας:

  • Να αποσυρθεί η παράνομη και αντισυνταγματική πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου και να τηρηθούν οι υποχρεώσεις της Ελληνικής Πολιτείας σχετικά με την προστασία της ανθρώπινης ζωής και τη διάσωση στα θαλάσσια και χερσαία  σύνορα. Επίσης, να σταματήσουν  άμεσα οι επιστροφές ανθρώπων σε κράτη όπου κινδυνεύει  η ζωή, η ελευθερία τους ή κινδυνεύουν να υποβληθούν σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση.

 

  • Να διενεργηθεί άμεσα η  αποσυμφόρηση των νησιών με μετεγκατάσταση αιτούντων άσυλο στην ενδοχώρα και με ειδική μέριμνα για την προστασία της υγείας τους.  Προτεραιότητα να δίνεται στους πλέον ευάλωτους, στα ασυνόδευτα και στις οικογένειες με παιδιά.

 

  • Να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας κάθε προσώπου από εκδηλώσεις και πράξεις βίας, στοχοποίησης και ρατσισμού.

Απευθυνόμαστε στα Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπενθυμίζοντας ότι:

  • Η ΕΕ θα πρέπει να αναλάβει ουσιαστικές ευθύνες προστασίας των ανθρώπων που μετακινούνται στο πλαίσιο της διαχείρισης ενός κατεξοχήν ευρωπαϊκού ζητήματος, με γνώμονα το σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τις αρχές δικαίου. Το δικαίωμα στο άσυλο και η τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης αποτελούν βασικά στοιχεία του διεθνούς και του ενωσιακού δικαίου και ως εκ τούτου οι αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης οφείλουν να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για την προάσπισή τους.
  • Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως «θεματοφύλακας των Συνθηκών» (guardian of the Treaties) θα πρέπει να προστατεύσει το δικαίωμα στο άσυλο, όπως αυτό κατοχυρώνεται στη νομοθεσία της ΕΕ. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να αντιστρέψει τη ρητορική περί «ασπίδας» και να παροτρύνει την Ελλάδα να αναλάβει τις νομικές της υποχρεώσεις.
  • Είναι αναγκαία η άμεση ανασύσταση μηχανισμών μετεγκατάστασης προσφύγων και αιτούντων άσυλο από την Ελλάδα προς άλλα κράτη μέλη, με δίκαιο και ορθολογικό τρόπο και με προτεραιότητα στα ασυνόδευτα παιδιά. Επίσης, προτείνεται και η επανεγκατάσταση προσφύγων απευθείας από την Τουρκία σε κράτη-μέλη  της ΕΕ.
  • Επίσης αναγκαία είναι η αναθεώρηση της θέσης της ΕΕ για την Κοινή Δήλωση ΕΕ- Τουρκίας, η οποία -πέραν των ελλειμμάτων νομιμότητας- έχει αποδειχθεί πλέον ότι αποτελεί απρόβλεπτο και μη βιώσιμο πολιτικό εργαλείο για τη διαχείριση των συνόρων.

Κλείνοντας, καλούμε όλες τις πλευρές στην τήρηση  της νομιμότητας και στην επαγρύπνηση για τη διασφάλιση των ευρωπαϊκών δημοκρατικών αξιών. Οποιαδήποτε περαιτέρω διολίσθηση θα πλήξει με ανυπολόγιστες συνέπειες τις κοινωνίες μας, τη δημοκρατία στην Ευρώπη και το κράτος δικαίου.

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΣΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

  • A BUON DIRITTO (ΙΤΑΛΙΑ)
  • ACT ALLIANCE EU (ΒΕΛΓΙΟ)
  • ACCIÓN POLITEIA (ΙΣΠΑΝΙΑ)
  • ACTIONAID HELLAS
  • ACTIONAID INTERNATIONAL
  • ACTIONAID ITALIA
  • ACTION FOR EDUCATION (ΕΛΛΑΔΑ)
  • ADDART (ΕΛΛΑΔΑ)
  • A DROP IN THE OCEAN (DRÅPEN I HAVET)
  • AED EUROPEAN DEMOCRATIC LAWYERS (ΓΕΡΜΑΝΙΑ)
  • AFGHAN HUMAN RIGHTS FOUNDATION (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • AIDOS – ASSOCIAZIONE ITALIANA DONNE PER LO SVILUPPO (ΙΤΑΛΙΑ)
  • ΑΙΤΗΜΑ
  • ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
  • ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΛΕΣΒΟΥ
  • ALLIANCE FOR AFRICAN ASSISTANCE (ΙΤΑΛΙΑ)
  • AMURT-AMURTEL HELLAS
  • ΑΝΑΖΗΤΗΤΕΣ ΘΕΑΤΡΟΥ (ΦΙΞ IN ART)
  • ANTIΓΟΝΗ – ΚΕΝΤΡΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ, ΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ, ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΙ ΤΗ ΜΗ ΒΙΑ
  • ANTI-TRAFFICKING AND LABOUR EXPLOITATION UNIT (ATLEU) (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • AOI, ASSOCIATION OF ITALIAN NGO’S FOR COOPERATION AND SOLIDARITY (ΙΤΑΛΑ)
  • ΑΡΣΙΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΝΕΩΝ
  • ASGI ASSOCIAZIONE PER GLI STUDI GIURIDICI SULL’IMMIGRAZIONE (ΙΤΑΛIΑ)
  • ASINITAS, ROMA (INTERCULTURAL CENTERS) (ΙΤΑΛIΑ)
  • ASSOCIATION DE SOUTIEN AUX TRAVAILLEURS IMMIGRES – ASTI ASBL (ΛΟΥΞΕΜΒΟYΡΓΟ)
  • ASSOCIATION FOR INTEGRATION AND MIGRATION (ΤΣΕΧIΑ)
  • ASSOCIATION FOR LEGAL INTERVENTION (ΠΟΛΩΝΑ)
  • ASOCIACIÓN POR TI MUJER (ΙΣΠΑΝIΑ)
  • ASVIS (ΙΤΑΛΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΩΣΙΜΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ)
  • ASYLOS (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ATTIKA HUMAN SUPPORT
  • AVOCATS SANS FRONTIÈRES
  • BAOBAB EXPERIENCE (ΙΤΑΛΙΑ)
  • BORDER CRIMINOLOGIES-ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΟΞΦΟΡΔΗΣ (ΗΝ. ΒΑΣIΛΕΙΟ)
  • BORDERLINE-EUROPE HUMAN RIGHTS WITHOUT BORDERS (ΓΕΡΜΑΝIΑ)
  • BRIGHTON MIGRANT SOLIDARITY (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • CARE DEUTSCHLAND E.V.
  • CCM – COMITATO COLLABORAZIONE MEDICA (ΙΤΑΛΙΑ)
  • CENTER FOR ECONOMIC PROSPERITY AND FREEDOM (CEPS) (MΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ)
  • CENTRAL ASYLUM YORKSHIRE (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • CENTRE FOR PEACE STUDIES (CENTAR ZA MIROVNE STUDIJE) (CROATIA)
  • CENTRE FOR TRAUMA, ASYLUM AND REFUGEES, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΥ ESSEX (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • CESIE (ΙΤΑΛΙΑ)
  • CESSMIR, ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΓΑΝΔΗΣ (ΒΕΛΓΙΟ)
  • CHANGE MAKERS LAB
  • CHEER INTERNATIONAL GROUP (CHEERING) (ΕΛΛΑΔΑ)
  • ΓΙΑΤΡΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ
  • ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ – ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
  • CIRÉ (COORDINATION ET INITIATIVES POUR REFUGIES ET ÉTRANGERS) (ΒΕΛΓΙΟ)
  • COLLECTIVE AID (ΣΕΡΒΙΑ)
  • COMHLÁMH (ΙΡΛΑΝΔΙΑ)
  • CONCORD ITALIA
  • COORDINADORA DE ORGANIZACIONES PARA EL DESAROLLO (ΙΣΠΑΝΙΑ)
  • COSPE ONLUS (ΙΤΑΛΙΑ)
  • CZECHIA AGAINST POVERTY AND INEQUALITY (ΤΣΕΧΙΑ)
  • ΔΑΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (DRC)
  • DEFENCE FOR CHILDREN INTERNATIONAL GREECE
  • ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ
  • ΔΙΚΤΥΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΛΕΡΟΥ
  • ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
  • ΔΙΚΤΥΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
  • ΔΙΟΤΙΜΑ – ΚΕΝΤΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΩΝ
  • DIRTY GIRLS (ΕΛΛΑΔΑ)
  • DONATE4REFUGEES (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ
  • DUTCH COUNCIL FOR REFUGEES (DCR) (ΟΛΛΑΝΔΊΑ)
  • DUTCH LEAGUE FOR HUMAN RIGHTS (ΟΛΛΑΝΔΊΑ)
  • ECHO100PLUS
  • EΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ
  • ΕΛΙΞ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ  (ΕΛΕΔΑ)
  • ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΣΤΕΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΟΙΚΙΑ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΕΣΠ)
  • ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ
  • ELPIDA HOME
  • END FGM EUROPEAN NETWORK
  • Ε.Π.Α.Ψ.Υ.
  • EQUAL RIGHTS BEYOND BORDERS
  • EUROPEAN ANTIPOVERTY NETWORK (EAPN)
  • EUROPEAN COUNCIL ON REFUGEES AND EXILES (ECRE)
  • EVERY CHILD PROTECTED AGAINST TRAFFICKING (ECPAT) (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • FEDERAZIONE DEGLI ORGANISMI CHRISTIANI SERVIZIO INTERNATIONALE VOLONTARIO (IΤΑΛΙΑ)
  • FENIX HUMANITARIAN LEGAL AID
  • FORENSIC ARCHITECTURE
  • FREEDOM FROM TORTURE (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • FREE MOVEMENT SKATEBOARDING (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • FUNDACION CEPAIM (ΙΣΠΑΝΙΑ)
  • GAASBEEK EN GAASBEEK ADVOCATEN (ΟΛΛΑΝΔΙΑ)
  • GATWICK DETAINEES WELFARE GROUP (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • GCAP EUROPE (ΒΕΛΓΙΟ)
  • GCAP HELLAS
  • GCAP ITALIA
  • GENERATION 2.0 RED (ΕΛΛΑΔΑ)
  • GERMAN NGO FORUM ON ENVIRONMENT AND DEVELOPMENT
  • GLOCAL ROOTS (ΕΛΒΕΤΙΑ)
  • GREATER MANCHESTER IMMIGRATION AID UNIT (GMIAU) (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • HARINGEY MIGRANT SUPPORT CENTRE (HMSC) (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • HELLO MY FRIEND (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • HELP REFUGEES / CHOOSE LOVE
  • HERTS FOR REFUGEES (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • HIAS ΕΛΛΑΔΟΣ
  • HIGGS (ΕΛΛΑΔΑ)
  • ΗΛΙΑΚΤΙΔΑ ΑΜΚΕ
  • HUBB – HUMANS BEFORE BORDERS (ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ)
  • HUMANITY NOW (ΗΠΑ)
  • HUMANRIGHTS360
  • HUMAN RIGHTS WATCH
  • ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
  • I AM YOU HUMANITARIAN AID (ΣΟΥΗΔΙΑ)
  • ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ MED.IN
  • IMMIGRANT COUNCIL OF IRELAND (ΙΡΛΑΝΔΙΑ)
  • INDIGO VOLUNTEERS (HN. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • INSTITUTE OF RACE RELATIONS
  • INTELEKTUALET E RINJ, SHPRESE (IRSH) (ΑΛΒΑΝΙΑ)
  • INTER ALIA (ΕΛΛΑΔΑ)
  • INTEREUROPEAN HUMAN AID ASSOCIATION GERMANY E.V.
  • INTERNATIONAL CENTRE FOR ERITREAN REFUGEES AND ASYLUM SEEKERS – ICERAS
  • INTERNATIONAL PLANNED PARENTHOOD FEDERATION – EUROPEAN NETWORK (IPPF EN) (ΒΕΛΓΙΟ)
  • INTERNATIONAL RESCUE COMMMITTEE (IRC)
  • INTERSOS HELLAS
  • INTERSOS ORGANIZZAZIONE UMANITARIA ONLUS (ΙΤΑΛΙΑ)
  • INTERVOLVE (ΕΛΛΑΔΑ)
  • IRISH ANTIPOVERTY NETWORK (ΙΡΛΑΝΔΙΑ)
  • ISLAMIC HUMAN RIGHTS COMMISSION (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ITALIAN COUNCIL FOR REFUGEES
  • JOINT COUNCIL FOR THE WELFARE OF IMMIGRANTS (JCWI)
  • JRS ΕΛΛΑΔΟΣ
  • JRS PORTUGAL
  • JUSTRIGHT SCOTLAND (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ΚΑΡΙΤΑΣ ΕΛΛΑΣ
  • ΚΕΝΤΡΟ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΙΡΙΔΑ
  • ΚΕΝΤΡΟ ΗΜΕΡΑΣ ΒΑΒΕΛ
  • KHORA COMMUNITY CENTRE (ΕΛΛΑΔΑ)
  • ΚΙΝΗΣΗ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ SCI-ΕΛΛΑΣ
  • KITRINOS HEALTHCARE (ΕΛΛΑΔΑ)
  • ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΙΣΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ
  • ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΚΑΙ ΒΙΑ
  • L’AUBERGE DES MIGRANTS (ΓΑΛΛΙΑ)
  • LAW CENTRES NETWORK (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • LEEDS NO BORDERS (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • LEGAL CENTRE LESVOS
  • LEGAL SECTOR WORKERS UNION (LSWU)
  • LIGHTHOUSE RELIEF (LHR)
  • LIVERPOOL LAW CLINIC (LIVERPOOL UNIVERSITY)
  • MASS ACTION (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • MEDICAL AID FOR REFUGEES AND DISPLACED PEOPLE (MARDI) (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ΜΕΛΙΣΣΑ – ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
  • ΜΕΤΑΔΡΑΣΗ
  • METHORIA LAST RIGHTS
  • MIDDLESBOROUGH DIOCESE JUSTICE AND PEACE COMMISSION (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • MIGRANT’S RIGHTS NETWORK (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • MIGRANT VOICE (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • MIGRATION MOBILITIES BRISTOL (UNIVERSITY OF BRISTOL) (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • MISSION LIFELINE E.V. (ΓΕΡΜΑΝΙΑ)
  • MOBILE INFO TEAM (ΕΛΛΑΔΑ)
  • MOVEMENT ON THE GROUND (ΟΛΛΑΝΔΙΑ)
  • NETWORK ITALIANO SALUTE GLOBALE
  • ΟΔΥΣΣΕΙΑ
  • OFFICE OF DISPLACED DESIGNERS (ΕΛΛΑΔΑ)
  • OIKOΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
  • OMANIAE VZW ORGANISATIE (ΒΕΛΓΙΟ)
  • OMNES
  • ONE HAPPY FAMILY (ΕΛΛΑΔΑ)
  • ONE PUMP COURT (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΓΗ
  • OXFAM
  • OXFORD AGAINST IMMIGRATION DETENTION (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • OXFORD MIGRANT SOLIDARITY (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • PAMPIRAIKI SUPPORT INITIATIVE FOR REFUGEES & MIGRANTS (ΕΛΛΑΔΑ)
  • PAR – PLATFORMA DE APOIO AOS REFUGIADOS (ΠΟΡΤΟΓΑΛΊΑ)
  • PAX CHRISTI INTERNATIONAL (ΒΈΛΓΙΟ)
  • PHYSICIANS FOR SOCIAL RESPONSIBILITY (ΦΙΝΛΑΝΔΊΑ)
  • PLATFORM FOR INTERNATIONAL CO-OPERATION ON UNDOCUMENTED MIGRANTS (PICUM)
  • ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ANASA
  • POSITIVE ACTION IN HOUSING (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • POVORD INSTITUTE (ΣΛΟΒΕΝΙΑ)
  • PRAKSIS
  • PRAXIS COMMUNITY PROJECTS (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • PROJECT ARMONIA (ΕΛΛΑΔΑ/ΕΛΒΕΤΙΑ)
  • PUBLIC INTEREST LAW CENTRE (PILC) (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝ ΩΝ
  • QUAKER ASYLUM AND REFUGEE NETWORK (QARN) (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • RAV REPUBLICAN LAWYERS ASSOCIATION (ΓΕΡΜΑΝΊΑ)
  • RED ACOGE (ΙΣΠΑΝΊΑ)
  • REFOCUS MEDIA LABS
  • REFUGEE AID (ΣΕΡΒΙΑ)
  • REFUGEE BIRIYANI AND BANANAS (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • REFUGEE COUNCIL (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • REFUGEEED
  • REFUGEE FOUNDATION (ΣΕΡΒΙΑ)
  • REFUGEE INFO BUS (ΓΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ)
  • REFUGEE LEGAL SUPPORT (RLS)
  • REFUGEE RESCUE (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • REFUGEE RIGHTS EUROPE (RRE)
  • REFUGEE SUPPORT EUROPE
  • REFUGEE WOMEN’S CENTRE (ΓΑΛΛΙΑ)
  • REFUGEE YOUTH SERVICE (ΕΛΛΑΔΑ/ ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • RIGHT TO REMAIN (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ROOM FOR REFUGEES (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • RTI ΕΛΛΑΣ
  • SAFE PASSAGE INTERNATIONAL
  • SAMOS VOLUNTEERS (ΕΛΛΑΔΑ)
  • SANTE REFUGEE MENTAL HEALTH ACCESS PROJECT (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • SAO ASSOCIATION FOR DISPLACED WOMEN (ΕΛΒΕΤΙΑ)
  • SAVE THE CHILDREN
  • SCOTTISH REFUGEE COUNCIL
  • SEEBRÜCKE
  • SHOWER POWER FOUNDATION (ΕΛΛΑΔΑ)
  • SLOVENE PHILANTHROPY
  • SOAS DETAINEE SUPPORT (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • SOCIAL HACKERS ACADEMY – SOCIAL HACKER A.M.K.E.
  • SOCIETY FOR INTERNATIONAL DEVELOPMENT (SID)
  • SOLIDARITYNOW
  • SOS RACISMO (ΙΣΠΑΝΙΑ)
  • SOUTH YORKSHIRE MIGRATION AND ASYLUM ACTION GROUP (SYMAAG) (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • STATE OF CONCEPT
  • STATEWATCH (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • STILL I RISE (ΕΛΛΑΔΑ)
  • STIL-UTRECHT (ΟΛΛΑΝΔIΑ)
  • SÜDWIND (ΑΥΣΤΡΙΑ)
  • SWINDON CITY OF SANCTUARY (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕΡΙΜΝΗΣ ΑΝΗΛΙΚΩΝ ΚΑΙ ΝΕΩΝ (ΣΜΑΝ)
  • ΣΥΜΒΙΩΣΗ – ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
  • SYMBOLO – ROMA NORDOVEST PER LA SINISTRA (ΙΤΑΛΙΑ)
  • SYNDICAT INTERPROFESSIONNEL DE TRAVAILLEUSES ET TRAVAILLEURS (SIT) (ΕΛΒΕΤΊΑ)
  • ΣΧΕΔΙΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ
  • ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΔΙΕΜΦΥΛΙΚΩΝ
  • TERRE DES HOMMES HELLAS
  • ΤΕΧΝΟΔΡΟΜΩ
  • THE BALKAN FORUM (ΚOΣΟΒΟ)
  • THE BRIGHTON TRUST (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • THE DAY OF THE ENDANGERED LAWYER FOUNDATION (ΟΛΛΑΝΔΙΑ)
  • THE HOME PROJECT (ΕΛΛΑΔΑ)
  • THE INTERNATIONAL REFUGEE ASSISTANCE PROJECT (IRAP) (Η.Π.Α)
  • THE LAVA PROJECT (ΕΛΛΑΔΑ)
  • THE SUSSEX REFUGEE AND MIGRANT SELF SUPPORT GROUP (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • THESSALONIKI PRIDE
  • ΤHESS DICTIO – ΔΙΚΤΥΟ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
  • THOUSAND 4 1000 (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • TOGETHER FOR BETTER DAYS (ΕΛΛΑΔΑ)
  • ΤΟ ΜΩΒ
  • TRP SOLICITORS (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ (RSA)
  • UNITED AGAINST INHUMANITY – UAI
  • UTOPIA 56 (ΓΑΛΛΙΑ)
  • VELOS YOUTH (ΕΛΛΑΔΑ)
  • VEREIN FAIR (ΕΛΒΕΤΙΑ)
  • VICTORIA SQUARE PROJECT
  • VIRGO SOLICITORS (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • VLUCHTELINGEN ONDERSTEUNING SINT-NIKLAAS (ΒΕΛΓΙΟ)
  • WESLEY GRYK SOLICITORS (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • YOUNG ROOTS (ΗΝ. ΒΑΣΙΛΕΙΟ)
  • ZA’ATAR NGO (ΕΛΛΑΔΑ)

Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας: Σοβαρή ανησυχία για τις επιθέσεις κατά προσφύγων και εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις

Δημοσιεύτηκε στις 05/03/20

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας καταδικάζει απερίφραστα τα πρόσφατα γεγονότα στοχοποίησης προσφύγων, αιτούντων άσυλο καθώς και εργαζομένων σε ανθρωπιστικές οργανώσεις στα νησιά του Αιγαίου και τον Έβρο.

Συγκεκριμένα, τις τελευταίες μέρες, οι οργανώσεις του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας γινόμαστε μάρτυρες ολοένα και περισσότερων ξενοφοβικών και ρατσιστικών περιστατικών από τοπικές μειοψηφικές ομάδες κατά νεοεισερχόμενων προσφύγων και μεταναστών, καθώς και επιθέσεων κατά εργαζομένων σε Διεθνείς Οργανισμούς, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και γενικά φορείς της κοινωνίας των πολιτών και δημοσιογράφους, λόγω της σύνδεσής τους με την προάσπιση των δικαιωμάτων των προσφύγων. Η στοχοποίηση έχει κλιμακωθεί με σωματικές επιθέσεις σε εργαζόμενους φορέων παροχής υπηρεσιών σε πρόσφυγες, με εμπρησμούς σε χώρους που προορίζονται για στέγαση ή άλλες υπηρεσίες σε πρόσφυγες και αυτοκίνητα οργανώσεων και με περιστατικά παρεμπόδισης μετακίνησης ή αποτροπής αποβίβασης νεοεισερχομένων με παράλληλη έκφραση ρατσιστικών σχολίων. Είμαστε σοβαρά ανήσυχοι ότι εάν δεν υπάρξει προσήκουσα αντίδραση από τις αρμόδιες αρχές οι εν λόγω επιθέσεις ενδέχεται να πολλαπλασιαστούν, δίχως να αποκλείεται κάποιες από αυτές να αποβούν και μοιραίες.

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας έχει πολλές φορές στο παρελθόν τονίσει τη διασύνδεση της ανόδου της ξενοφοβίας και των ρατσιστικών εκδηλώσεων τόσο με την έλλειψη μιας συνεκτικής και ανθρωποκεντρικής προσφυγικής και μεταναστευτικής πολιτικής, βασισμένης σε διεθνή πρότυπα και εγγυήσεις, όσο και με την κατάσταση υπερσυγκέντρωσης πληθυσμού για μεγάλο διάστημα στα κέντρα υποδοχής των νησιών σε εξαιρετικά επισφαλείς συνθήκες, κάτι που δυσχεραίνει την αρμονική συνύπαρξη και επιβαρύνει τόσο τον προσφυγικό και μεταναστευτικό πληθυσμό όσο και τις τοπικές κοινωνίες. Η έξαρση των περιστατικών αυτών συνδέεται περαιτέρω άρρηκτα με τη θεσμική στοχοποίηση προσφύγων και μεταναστών μέσα από τον επίσημο λόγο εκπροσώπων της πολιτικής ηγεσίας και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στο πλαίσιο, μεταξύ άλλων, και της έντασης που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες μέρες στα σύνορα Ελλάδας- Τουρκίας. Η στοχοποίηση επιτείνεται επίσης από αποφάσεις όπως η πρόσφατη αναστολή της καταγραφής αιτημάτων ασύλου, η οποία συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου: η πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου πρέπει να αποκατασταθεί επειγόντως για την προστασία όλων όσων την χρειάζονται.

Έχοντας υπόψη τα παραπάνω, το Δίκτυο:

  • Καταδικάζει κατηγορηματικά τις εν λόγω ενέργειες και καλεί τις ελληνικές αρχές να εγγυηθούν την ασφάλεια των προσφύγων, αιτούντων άσυλο και των εργαζομένων στον ανθρωπιστικό τομέα και των μελών της κοινωνίας των πολιτών.
  • Καλεί τους εκπροσώπους της Πολιτείας και της τοπικής αυτοδιοίκησης, αλλά και τους εκπροσώπους των ΜΜΕ, να απόσχουν από την ξενοφοβική ρητορική που κανονικοποιεί και ενθαρρύνει ξενοφοβικές αντιδράσεις.
  • Καλεί την πολιτεία να εξασφαλίσει τον άμεσο απεγκλωβισμό των προσφύγων από τα νησιά και την ασφαλή μεταφορά τους στην ενδοχώρα για τη συνέχιση των διαδικασιών ασύλου καθώς και την εφαρμογή της αντιρατσιστικής νομοθεσίας στο ακέραιο.
  • Καλεί όλους τους εμπλεκόμενους να δείξουν αυτοσυγκράτηση και στοιχειώδη συναίσθηση των συνεπειών που έχουν οι πράξεις τους στην ήδη πληγωμένη κοινωνική ειρήνη και συνοχή.

 

Ελλάδα – Ευρωπαϊκή Ένωση: να Μετεγκατασταθούν Επειγόντως τα Ασυνόδευτα Παιδιά

Δημοσιεύτηκε στις 
Giorgos Moutafis for SolidarityNow

Τα Προσφυγικά Κέντρα Έχουν Φτάσει Σε Οριακό Σημείο

Αθήνα, 4 Μαρτίου 2020_«Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει επειγόντως να φροντίσουν για τη μετεγκατάσταση των ασυνόδευτων παιδιών από τα ελληνικά νησιά σε ασφαλείς συνθήκες στην επικράτειά τους, λαμβάνοντας υπόψη το βέλτιστο συμφέρον των παιδιών», αναφέρουν σε κοινή δήλωσή τους 65 οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα καθώς και ανθρωπιστικές οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Οι οργανώσεις προειδοποιούν για εκτεταμένες παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παιδιών και απειλές για την υγεία και την ασφάλειά τους στα hotspots των ελληνικών νησιών. Η ανάληψη δράσης καθίσταται αναγκαία και επείγουσα υπό το πρίσμα της αυξανόμενης βίας στη Λέσβο και καθώς οι αυξανόμενες ροές προς τα νησιά θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε επιδείνωση των επικίνδυνων συνθηκών στα Κέντρα.

«Τα hotspots της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα νησιά του Αιγαίου είναι εντελώς ακατάλληλα, και σε κάποιες περιπτώσεις, επικίνδυνα για τη ζωή των ασυνόδευτων παιδιών», ανέφερε η Stephanie Pope, Υπεύθυνη Συνηγορίας και Ευρωπαϊκής Πολιτικής του Refugee Rights Europe. «Αρκεί απλά κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να δεχτεί έναν πολύ μικρό αριθμό ασυνόδευτων παιδιών, για να σταματήσει αυτή η απαράδεκτη κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Πιστεύουμε ότι η Ευρώπη μπορεί και καλύτερα».

Περισσότερα από 1.800 ασυνόδευτα παιδιά αγωνίζονται να επιβιώσουν στα ελληνικά νησιά, σύμφωνα με τις οργανώσεις. Τα παιδιά στερούνται των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους, όπως είναι η πρόσβαση σε στέγη, νερό, φαγητό, ιατρική και ψυχολογική φροντίδα, καθώς και εκπαίδευση. Εκτίθενται σε απάνθρωπες και ανεπαρκείς συνθήκες διαβίωσης. Πολλά παιδιά δεν μπορούν να εξασφαλίσουν μια θέση σε δομές για ασυνόδευτα ανήλικα, εξαιτίας της έλλειψης χώρου, και αναγκάζονται να ζουν σε ανθυγιεινές και επικίνδυνες συνθήκες, να κοιμούνται πολλές φορές στο δρόμο ή στην ύπαιθρο.

«Τα ασυνόδευτα παιδιά που μετακινούνται είναι από τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς στον κόσμο», σύμφωνα με την Eύα Κιοσσέ , ερευνήτρια στην Ελλάδα για το Human Rights Watch. «Και όμως, τα ασυνόδευτα παιδιά στα ελληνικά νησιά στερούνται των πιο βασικών αγαθών στη ζωή, ενώ διαβιούν σε απάνθρωπες συνθήκες».

«Τα ασυνόδευτα παιδιά που βρίσκονται εγκλωβισμένα στα ελληνικά νησιά χρήζουν άμεσης βοήθειας. Εκτεθειμένα σε πολλαπλούς κινδύνους, πολλά από αυτά είναι αναγκασμένα να κοιμούνται έξω, χωρίς την απαραίτητη στήριξη για να ανακουφιστεί το μαρτύριό τους ή να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους. Όλα τα παιδιά πρέπει να προστατεύονται. Όσα έχουν οικογένεια σε άλλα μέρη της Ευρώπης πρέπει να επανενωθούν με τους συγγενείς τους. Αυτό μπορεί να προκύψει μέσω ήδη υπαρχόντων καναλιών επανένωσης ή μέσω νέων διμερών συμφωνιών μεταξύ κρατών-μελών και της Ελλάδας», προσέθεσε η Δήμητρα Καλογεροπούλου, επικεφαλής του IRC Greece.

Ψυχολόγοι, που δουλεύουν με ασυνόδευτα παιδιά στη Λέσβο, λένε σε συνεντεύξεις τους πως ένας αυξανόμενος αριθμός παιδιών καταφεύγουν στον αυτοτραυματισμό ή την απόπειρα αυτοκτονίας. Τα ασυνόδευτα παιδιά αναφέρουν στις σχετικές έρευνες ότι υποφέρουν από αϋπνία, κατάθλιψη, επίμονους πονοκεφάλους και έντονο άγχος.

«Εξαιτίας της απουσίας κατάλληλων μέτρων προστασίας, τα ασυνόδευτα παιδιά που ζουν στα ελληνικά νησιά παραμένουν εκτεθειμένα σε διάφορες μορφές εκμετάλλευσης», λέει η Ελίνα Σαράντου, συντονίστρια προγραμμάτων στην HIAS Greece. «Κάθε μέρα που περνάει, κάθε ώρα που τα παιδιά αυτά παραμένουν σε αυτές τις συνθήκες, σημαίνει ότι υποφέρουν από ακόμα περισσότερη εκμετάλλευση και κακοποίηση».

Παρόλο που, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, θα έπρεπε να υπάρχουν Επίτροποι για αυτά τα παιδιά, κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, επιδεινώνοντας την κατάσταση ακόμη περισσότερο. Ταυτόχρονα, το πρόγραμμα επιτροπείας που έτρεχε η οργάνωση METAdrasi, διεκόπη το 2019, επειδή τελείωσε η χρηματοδότηση.

«Εκατοντάδες παιδιά βρίσκονται εγκλωβισμένα σε ένα επικίνδυνο, μετέωρο στάδιο» λέει ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Υπεύθυνος Συνηγορίας, Πολιτικής και Έρευνας στο SolidarityNow. «Ένα παιδί κάτω των 15 ετών χρειάζεται τη συγκατάθεση επιτρόπου για να έχει πρόσβαση σε νομική υποστήριξη. Όμως πολλά παιδιά δεν έχουν επίτροπο, και δεν έχουν τρόπο να αποκτήσουν πρόσβαση στη βοήθεια που χρειάζονται. Πολλά από τα παιδιά είναι εγκλωβισμένα σε τρομακτικές συνθήκες, χωρίς να είναι σε θέση να καταθέσουν αίτηση επανένωσης με την οικογένειά τους σε άλλες χώρες».

Οι καθυστερήσεις στη διαδικασία καταγραφής και η έλλειψη εκπροσώπησης και νομικής υποστήριξης για ασυνόδευτα παιδιά στα hotspots, υποδαυλίζουν την ικανότητά τους να επανενωθούν με μέλη της οικογένειάς τους σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το τρίμηνο περιθώριο για την κατάθεση του αιτήματος οικογενειακής επανένωσης, συχνά εκπίπτει διότι δεν αναγνωρίζονται τα ασυνόδευτα παιδιά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

«Οι συνθήκες στα ελληνικά νησιά είναι απάνθρωπες λόγω του υπερπληθυσμού», όπως αναφέρει η Giulia Cicoli, συντονίστρια προγραμμάτων στο Still I Rise. «Τα κέντρα υποδοχής και ταυτοποίησης έχουν τη δυνατότητα να φιλοξενήσουν λίγο παραπάνω από 6.000 ανθρώπους. Παρόλα αυτά, 38.600 άνθρωποι στοιβάζονται μέσα και γύρω από αυτά. Αυτό δεν είναι μέρος για ένα παιδί».

Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να μοιραστούν την ευθύνη, να μεταφέρουν τα ασυνόδευτα παιδιά εκτός Ελλάδας, διασφαλίζοντας τα συμφέροντά τους και διευκολύνοντας τη διαδικασία της οικογενειακής επανένωσης. Η μετεγκατάσταση των ασυνόδευτων παιδιών θα βοηθούσε στην εξασφάλιση βιώσιμης λύσης για τα ίδια.

«Υπάρχουν κενές θέσεις για ασυνόδευτα παιδιά σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με οικογένειες που περιμένουν να επανενωθούν με πολλά από αυτά», σύμφωνα με τη Λώρα Παππά, ιδρύτρια και πρόεδρο της ΜΕΤΑδρασης. «Πολλά από αυτά τα παιδιά ίσως γίνουν Ευρωπαίοι πολίτες μια μέρα, οπότε θα πρέπει να τους εμφυσήσουμε από την αρχή τις βασικές ευρωπαϊκές αξίες».

Οι οργανώσεις συμφωνούν ότι τα  κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να λάβουν υπόψη τους την έκτακτη ανθρωπιστική ανάγκη στα ελληνικά νησιά, σε ό,τι αφορά την προθεσμία για την υποβολή αίτησης οικογενειακής επανένωσης. Τα παιδιά που χάνουν την προθεσμία, πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη ρήτρα της συνθήκης του «Δουβλίνο ΙΙΙ», που ξεκαθαρίζει ποιο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υπεύθυνο για την εξέταση της αίτησης για άσυλο.

«Είναι ντροπή για την ανθρωπότητα και μία κηλίδα στην συνείδηση της Ευρώπης, το ότι ευάλωτα παιδιά αφήνονται να κοιμούνται σε μία ζωντανή κόλαση», τονίζει ο Josie Naughton, CEO του Help Refugees. «Είναι στο χέρι μας να αλλάξει αυτό. Πρέπει να δράσουμε τώρα». 

Διαβάστε εδώ το πλήρες κείμενο της δήλωσης

Οργανώσεις που υπογράφουν τη δήλωση:

  • 100Million
  • ADP Amici dei Popoli
  • Better Days
  • Boat Refugee Foundation
  • Caritas Europa
  • Child Circle
  • Concord Italia
  • COP Piemonte
  • COSPE Onlus
  • CVCS
  • Danish Refugee Council (DRC)
  • Defence for Children International Greece
  • Defence for Children International Italia
  • Defence for Children International
  • Defence for Children the Netherlands
  • Défense des Enfants International – Belgique | Defence for Children International – Belgium
  • Destination Unknown
  • Diaconia ECCB – Center of Relief and Development
  • Dynamo International – Street Workers Network
  • Eurochild
  • FENIX Humanitarian Legal Aid
  • FOCSIV (partner of the project Faces of Migration)
  • Global Call to Action Against Poverty (GCAP) Europe
  • Greek Council for Refugees (GCR)
  • Help Refugees
  • HIAS Greece
  • Human Rights Watch
  • Immigrant Council of Ireland
  • International Catholic Migration Commission (ICMC) Europe
  • International Rescue Committee
  • Khora Legal
  • Kopin
  • Legal Centre Lesvos
  • Lesvos Solidarity
  • Lighthouse Relief (LHR)
  • MAIS
  • Médecins Sans Frontières
  • METAdrasi
  • Missing Children Europe
  • Mobile Info Team
  • Moviment Graffitti
  • Network for Children’s Rights (Greece)
  • Office of the Dean, Faculty for Education University of Malta
  • One Happy Family
  • Organising Bureau of European School Student Unions (OBESSU)
  • Organization Mondiale pour l’Éducation Préscolaire/ World Organization for Early Childhood Education
  • Oxfam
  • PAX
  • RE.TE Ong – Associazione di tecnici per la solidarietà e la cooperazione internazionale
  • Refugee Legal Support (UK)
  • Refugee Rescue
  • Refugee Rights Europe
  • Safe Passage International
  • Save the Children
  • SB OverSeas
  • Solidarity Now
  • Spark 15
  • Stichting Vluchteling
  • Still I Rise
  • Studenti Ħarsien Soċjali
  • Tampep Onlus
  • Terre des Hommes Greece
  • Terre des Hommes International Federation
  • Velos Youth
  • WeWorld Onlus

Χρήσιμες πληροφορίες

Η κατάσταση στα νησιά έχει χειροτερεύσει λόγω αύξησης στις ροές από τον Ιούλιο του 2019, που οδήγησε σε ακραία υπερσυγκέντρωση ανθρώπων στα hotspots. Η κατάσταση γίνεται πιο σύνθετη από την πολιτική περιορισμού της ελληνικής πολιτείας, προκειμένου να φέρει σε πέρας τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης- Τουρκίας, που στοχεύει στην επιστροφή αιτούντων άσυλο, των οποίων η αίτηση απορρίφθηκε, στην Τουρκία. Αυτό έχει οδηγήσει στον μόνιμο υπερπληθυσμό των νησιών.

Στις 24 Νοεμβρίου 2020, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας ανακοίνωσε ένα σχέδιο, το «Κανένα Παιδί Μόνο», για την προστασία ασυνόδευτων ανηλίκων, που συμπεριλαμβάνει τη δημιουργία περισσότερων δομών στέγασης. Σε συνάρτηση με το πλάνο αυτό, οι ελληνικές αρχές πρέπει να εξασφαλίσουν επειγόντως ότι τα παιδιά θα έχουν πρόσβαση σε ασφαλείς, ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης όπου θα μπορούν να λαμβάνουν φροντίδα, εκπαίδευση, συμβουλευτική, νομική υποστήριξη, επιτροπεία και άλλες αναγκαίες παροχές, υποστηρίζουν οι οργανώσεις.

Τον Οκτώβριο 2020, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, απέστειλε επιστολή σε όλες τις κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ζητώντας τους να μοιραστούν την ευθύνη οικειοθελώς, με τη μετεγκατάσταση 2.5000 ασυνόδευτων ανηλίκων από την Ελλάδα. Στις 6 Νοεμβρίου, σε επικοινωνία του με την Επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις Πολιτικές Ελευθερίες, ανέφερε ότι μόνο μία χώρα απάντησε.

ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Δημοσιεύτηκε στις 28/02/20

Ευρωπαϊκοί και ελληνικοί φορείς εξέτασαν την ένταξη μεταναστών, αιτούντων άσυλο και προσφύγων, υπό το πρίσμα της διαπραγμάτευσης για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2021- 2027

Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου – Ολοκληρώθηκε χθες η ημερίδα με τίτλο “Ευρωπαϊκοί πόροι για την Ένταξη για την προγραμματική́ περίοδο 2021-2027” που διοργανώθηκε από την οργάνωση SolidarityNow σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους (ΕCRE), την Πλατφόρμα Διεθνούς Συνεργασίας για τους Πρόσφυγες Χωρίς Χαρτιά (PICUM) και τις ελληνικές οργανώσεις Generation 2.0 for Rights, Equality and Diversity, Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων και Terre des hommes Hellas.

H ημερίδα, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ, εστίασε στους άξονες της απασχολησιμότητας, της στέγασης και της εκπαίδευσης, με στόχο να διερευνήσει τρόπους που να διασφαλίζουν ότι τα εθνικά προγράμματα θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες των αιτούντων άσυλο, των προσφύγων και των μεταναστών εφόσον είναι επειγόντως αναγκαίο ένα βελτιωμένο πλαίσιο και ένας καλύτερος ελεγκτικός μηχανισμός για τη χρήση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που σχετίζονται με την ένταξη των προσφύγων και των μεταναστών στη χώρα.

Στη διάρκεια της σύσκεψης και έπειτα από διάλογο, εκπρόσωποι από τις ελληνικές εθνικές και τοπικές αρχές, θεσμικά όργανα της ΕΕ, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό́ Κοινωνικό́ Ταμείο+ (ΕΚΤ+), φορείς της κοινωνίας των πολιτών και διεθνείς μη κυβερνητικές οργανώσεις κατέληξαν να διαμορφώσουν συστάσεις πολιτικής για την επόμενη χρηματοδοτική περίοδο, να θέσουν προτεραιότητες και να ανταλλάξουν βέλτιστες πρακτικές που δύνανται να καλύψουν υφιστάμενα κενά. Οι συμμετέχοντες συζήτησαν ακόμη τρόπους για καλύτερη συνεργασία μεταξύ των φορέων και συμφώνησαν τα επόμενα βήματα, μεταξύ των οποίων  συμπεριλαμβάνονται:

– Η ανάγκη μακροπρόθεσμου σχεδιασμού και κατανομής επαρκών πόρων για συγκεκριμένες δραστηριότητες ένταξης σύμφωνα με μια συνολική στρατηγική που εγγυάται τη συμπληρωματικότητα των δράσεων

– Ο καλύτερος συντονισμός μεταξύ των αρχών και η συνεργασία μεταξύ κυβέρνησης, ΜΚΟ και άλλων φορέων.

Με αφορμή την εκδήλωση, η γενική διευθύντρια της συνδιοργανώτριας οργάνωσης  SolidarityNow,  Αντιγόνη Λυμπεράκη, δήλωσε: «Στο πλαίσιο της συζήτησης για την ένταξη προσφύγων στην ελληνική κοινωνία, ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία που έχουμε είναι οι ευρωπαϊκοί πόροι. Θεωρούμε ότι η γνώση γύρω από τη χρήση τους είναι απαραίτητη για όλους τους εμπλεκομένους φορείς ειδικά από τη στιγμή που οι αλλαγές, σύμφωνα με το νέο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο, επιβάλλουν τη συνεργασία όλων των θεσμικών φορέων και της κοινωνίας των πολίτων».

 

* Η διοργάνωση της ημερίδας υποστηρίχθηκε από το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για την Ένταξη και τη Μετανάστευση (EPIM), μια συνεργατική πρωτοβουλία του Δικτύου Ευρωπαϊκών Ιδρυμάτων.

Ανοιχτή επιστολή Οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών αναφορικά με την προστασία των χιλιάδων ασυνόδευτων παιδιών στην Ελλάδα

Δημοσιεύτηκε στις 25/02/20
Giorgos Moutafis for SolidarityNow

Το SolidarityNow με άλλες 19 οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών αποστείλαμε σήμερα στον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη ανοιχτή επιστολή, με την οποία ζητάμε να λυθεί το πολύ σοβαρό ζήτημα των χιλιάδων ασυνόδευτων παιδιών, που ελλείψει κατάλληλων και επαρκών δομών φιλοξενίας, αλλά και ενός ολιστικού σχήματος επιτροπείας και συστήματος παιδικής προστασίας, παραμένουν για παρατεταμένα χρονικά διαστήματα σε ακατάλληλους χώρους διαμονής ή/και κράτησης.

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή εδώ

Η Στέγαση είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα

Δημοσιεύτηκε στις 21/02/20

Τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2019 πραγματοποιήθηκε στο Πάντειο ο Α’ Κύκλος Συζητήσεων: «Η Στέγαση ως Ανθρώπινο Δικαίωμα» που ανέδειξε τις ποικιλόμορφες δυναμικές των αιτιών πρόκλησης φαινομένων στεγαστικής επισφάλειας και πρότεινε δράσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Από τη σύνθεση τους προέκυψε το παρακάτω Κείμενο Τεκμηρίωσης, το οποίο μεταξύ άλλων τονίζει ότι «Για τη δραστική καταπολέμηση προβλημάτων που θίγουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως αυτό της αστεγίας, είναι απαραίτητη η υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης που θα συνδυάζει την πρόσβαση σε μορφές αυτόνομης και αξιοπρεπούς στέγασης με πρόσθετες κοινωνικές υπηρεσίες στοχευμένου χαρακτήρα, αναλόγως των αιτίων πρόκλησης της στεγαστικής επισφάλειας».

Το SolidarityNow συμμετείχε στο κύκλο συζητήσεων και συγκεκριμένα στην ενότητα ‘Προσφυγικό και Πρόσβαση στη Στέγη’.

Διαβάστε παρακάτω το κείμενο.

Η Στέγαση είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα

Η μη Διασφάλιση του είναι Ντροπιαστική για μια Πολιτισμένη Χώρα[1]

Στα χρόνια της κρίσης η ελληνική κοινωνία βίωσε, με όρους στεγαστικών συνθηκών, έναν πολλαπλά αρνητικό αντίκτυπο. Τη στιγμή που τα στεγαστικά προβλήματα οξύνθηκαν, οι κοινωνικές πολιτικές και το επίπεδο διαβίωσης των πολιτών συρρικνώθηκαν εξαιτίας των πολιτικών λιτότητας που υιοθετήθηκαν. Ο συνδυασμός αυτού του επαχθούς μίγματος οδήγησε στη σοβαρή διεύρυνση των φαινομένων στεγαστικής επισφάλειας, τα οποία επιπροσθέτως ενισχύθηκαν από την παντελή έλλειψη δημόσιου αποθέματος κατοικίας. Αξιοσημείωτος αριθμός νοικοκυριών αντιμετωπίζει σημαντικές δυσχέρειες στην εξυπηρέτηση των στεγαστικών του δαπανών.

Σε αυτή τη συγκυρία οι απειλές που αφορούν στις δυνατότητες πρόσβασης σε αξιοπρεπείς στεγαστικές συνθήκες εντείνονται και από νέες, αναδυόμενες, προκλήσεις. Η διάδοση των πρακτικών της οικονομίας του διαμοιρασμού και της βραχυχρόνιας μίσθωσης (τύπου Airbnb), ο εγκλωβισμός των προσφυγικών ροών στη χώρα μας, καθώς και η δομική οπισθοχώρηση του θεσμικού πλαισίου προστασίας των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας για υπερχρεωμένα νοικοκυριά αποτελούν διαστάσεις που επιδεινώνουν μια, ήδη, εξαιρετικά κρίσιμη κατάσταση.

Μπροστά σε αυτές τις σημαίνουσες, επί τα χείρω, μεταβολές οι διαχρονικά υπολειμματικές και κατακερματισμένες στεγαστικές πολιτικές στα χρόνια της κρίσης δεν ανταποκρίνονται στα σημερινά μεγέθη των στεγαστικών προβλημάτων. Τη στιγμή που ολοένα περισσότερα νοικοκυριά απειλούνται από φαινόμενα στεγαστικής επισφάλειας ή από απώλεια στέγης, το φάσμα των κοινωνικών πολιτικών που διαμορφώνεται εξαντλείται στη διαχείριση των πιο ακραίων φαινομένων στεγαστικής περιθωριοποίησης. Το δίχτυ ασφαλείας τοποθετείται κάτω από το όριο της αξιοπρεπούς στεγαστικής διαβίωσης και αρκείται στη μερική υποστήριξη όσων καταλήγουν άστεγοι, με κύριο μέλημα τη διασφάλιση στοιχειώδους υλικής συνδρομής (σίτιση, κουβέρτες, φάρμακα). Οι κοινωνικές πολιτικές στέγασης ενεργοποιούνται, λοιπόν, σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και με αποκλειστικό επίκεντρο τη διαχείριση της ακραίας φτώχειας.

Το επιχείρημα αυτό τεκμηριώνεται μέσα από την εξέταση των κυριότερων θεσμικών πρωτοβουλιών που ελήφθησαν στα χρόνια της κρίσης από το ελληνικό κράτος. Το πιο ενδεικτικό φαινόμενο είναι ότι το κέντρο βάρους έπεσε στη θεμελίωση υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης (κέντρα ημέρας αστέγων, υπνωτήρια, λεωφορείο καθαριότητας και περίθαλψης αστέγων). Δίχως να παραγνωρίζεται η σημασία των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης υποστηρίζεται ότι πρέπει να τους αποδοθεί ο ρόλος που τους αναλογεί. Ρόλος που δεν πρέπει να είναι πρωταγωνιστικός, καθώς η πρόσβαση στην κατοικία σε μια πολιτισμένη κοινωνία είναι ανθρώπινο δικαίωμα.

Πέρα από τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης, στεγαστικές παρεμβάσεις με πιο διευρυμένα χαρακτηριστικά διαθέτουν μειοψηφική παρουσία. Το Πρόγραμμα ‘Στέγαση και Επανένταξη’ αποτέλεσε μια νησίδα στεγαστικής αισιοδοξίας στα χρόνια της κρίσης. Η ενσωμάτωση καινοτόμων στοιχείων (όπως ο συνδυασμός επιδοτούμενης κατοικίας και εργασίας, καθώς και η πλαισίωση του με δράσεις ψυχοκοινωνικής υποστήριξης) αποτέλεσε μια αξιοσημείωτη διαφοροποίηση στο, σε μεγάλο βαθμό, κατασταλτικό πνεύμα διαχείρισης της εξαθλίωσης. Πέρα από το περιορισμένο εύρος λειτουργίας του ‘Στέγαση και Επανένταξη’ οφείλει να επισημανθεί και ο γραμμικός / στατικός χαρακτήρας του, καθώς εμπεριείχε ενιαίες παροχές για μια ετερόκλητη ομάδα ωφελούμενων, όπως οι άστεγοι και οι στεγαστικά αποκλεισμένοι και όλες οι επιμέρους συνδυαστικές εκδοχές τους (βλ. τυπολογία ETHOS).

Μέσα από τον κύκλο συζητήσεων ‘Η Στέγαση ως Ανθρώπινο Δικαίωμα’ αναδείχθηκαν οι ιδιαίτερες εσωτερικές και ποικιλόμορφες δυναμικές των αιτίων πρόκλησης φαινομένων στεγαστικής επισφάλειας. Δεν είναι μόνο οι νεοάστεγοι που έχασαν το σπίτι τους εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, της έλλειψης εισοδήματος και της αυξημένης ανεργίας. Είναι, επίσης, οι φτωχοί πολίτες που πλήττονται από πρόσθετες και ιδιαίτερες ευαλωτότητες. Ευαλωτότητες που πηγάζουν από διαστάσεις που ετεροκατασκευάζονται ως ‘διαφορετικές’ από το κυρίαρχο – και, άρα, κανονικό – όπως το φύλο και ο σεξουαλικός προσανατολισμός, η φυλή, η ψυχική και σωματική υγεία. Στα πολλαπλά πρόσωπα των φαινομένων έλλειψης στέγης και στεγαστικού αποκλεισμού πρέπει να δοθούν πολυδιάστατες – και όχι μονοδιάστατες – απαντήσεις με γνώμονα την αποτελεσματικότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Το πολυσύνθετο πλέγμα δράσεων που οφείλει να αναπτύξει μια οργανωμένη ευρωπαϊκή κοινωνία για τη δραστική αντιμετώπιση ενός προβλήματος που θίγει τα ανθρώπινα δικαιώματα πρέπει να ξεκινάει από την απάντηση στο παρακάτω ερώτημα: Πώς θα γίνει σεβαστό το δικαίωμα του ανθρώπου στη στέγαση; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα απορρέει, πρωτίστως, από την πολιτική βούληση κάθε κυβέρνησης και από τον βαθμό ανοχής που επιδεικνύει στα φαινόμενα ακραίας εξαθλίωσης. Το τοπίο των στεγαστικών προβλημάτων στα χρόνια της κρίσης απαιτεί σχεδιασμό και πράξεις που οδηγούν στην υιοθέτηση άμεσων λύσεων.

Για τη δραστική καταπολέμηση προβλημάτων που θίγουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως αυτό της αστεγίας, είναι απαραίτητη η υιοθέτηση μιας ολιστικής προσέγγισης που θα συνδυάζει την πρόσβαση σε μορφές αυτόνομης και αξιοπρεπούς στέγασης με πρόσθετες κοινωνικές υπηρεσίες στοχευμένου χαρακτήρα, αναλόγως των αιτίων πρόκλησης της στεγαστικής επισφάλειας. Μια ολιστική προσέγγιση με αυτά τα χαρακτηριστικά μπορεί, μονάχα, να ενσαρκωθεί με τη μορφή μιας συνθετικής Εθνικής Στρατηγικής για την Αντιμετώπιση της Έλλειψης Στέγης και του Στεγαστικού Αποκλεισμού.

Η ανάπτυξη και υλοποίηση της Στρατηγικής οφείλει να ενσωματώνει ως προτεραιότητες δύο τουλάχιστον πυλώνες: τη διασφάλιση της στεγαστικής προστασίας παράλληλα με την προσφορά εξατομικευμένων υπηρεσιών κοινωνικής υποστήριξης. Σχετικά με τον πρώτο πυλώνα, η διασφάλιση της στεγαστικής προστασίας μπορεί να εκπληρωθεί με δύο διαφορετικούς τρόπους: αφενός με τη βιώσιμη ρύθμιση του Airbnb και την ενίσχυση της στεγαστικής προστασίας των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Αφετέρου, με την ανάπτυξη του θεσμού της κοινωνικής κατοικίας μέσω της άμεσης αξιοποίησης των κενών κτιρίων στο υπάρχον οικιστικό απόθεμα προχωρώντας σε πολλά άλλα βήματα στη συνέχεια (απαραίτητα κρίνονται η ανάπτυξη της προσέγγισης τύπου “Housing First”, ο επανασχεδιασμός των στεγαστικών προτύπων, η διεύρυνση των στεγαστικών αρμοδιοτήτων σε επίπεδο ΟΤΑ, η αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας και των ακατάλληλων συνθηκών στέγασης, κ.α).

Σχετικά με τον δεύτερο πυλώνα, οι δράσεις που αφορούν στην προστασία της πρώτης κατοικίας είναι κρίσιμο να πλαισιώνονται από υπηρεσίες κοινωνικής υποστήριξης με στόχο την εξατομικευμένη αντιμετώπιση των ιδιαίτερων κοινωνικών μειονεξιών κάθε ανθρώπου (ενδεικτικά υπηρεσίες κατάρτισης και απασχόλησης, υπηρεσίες ψυχικής υγείας, δράσεις πολιτισμικής εξοικείωσης, εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας, κ.α.). Οι δύο αυτοί πυλώνες μπορούν να αποτελέσουν ένα σθεναρό αντίβαρο υπηρεσιών πρόληψης, εφάμιλλο στις δομικές πιέσεις που προξένησε η Μεγάλη Ύφεση του 2008.

Στη συναρμολόγηση της Στρατηγικής, οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και μεταβατικής φιλοξενίας δεν θα πρέπει να αποτελούν τίποτα παραπάνω από βραχυπρόθεσμες και προσωρινές λύσεις. Αρχικός στόχος είναι η οριστική εξάλειψη φαινομένων διαβίωσης στον δρόμο και, σε δεύτερο επίπεδο, η πρόσβαση σε επαρκή και αξιοπρεπή διαβίωση για όλους.

Κομβικό ρόλο σε ένα τέτοιο σχεδιασμό θα πρέπει να διαδραματίσουν οι δημόσιες πολιτικές στέγης. Η έλλειψη ενός οργάνου άσκησης κοινωνικών πολιτικών στέγασης, όπως ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας που καταργήθηκε το 2012, είναι εμφανής. Θεσμικές δυνατότητες που ήδη υπάρχουν, όπως π.χ. τα υποστηριζόμενα διαμερίσματα της ΚΥΑ του 2016, είναι απαραίτητο να αξιοποιηθούν άμεσα.

Δεδομένου ότι κάθε ολοκληρωμένο σύστημα έχει ανάγκη από συμπληρωματικότητες και συνέργειες, έμφαση θα πρέπει να δοθεί σε ευάλωτες ομάδες που ως τώρα φαίνεται να αποκλείονται από τους υπάρχοντες, έστω, σχεδιασμούς. Η αποτελεσματική εύρεση λύσεων για την υποστήριξη των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, καθώς και η ανάπτυξη δράσεων που προωθούν την αποϊδρυματοποίηση και την αξιοπρεπή διαβίωση αποτελούν, επίσης, συστατικά στοιχεία μιας τέτοιας Στρατηγικής.

Η αναγκαιότητα αναπροσανατολισμού των στεγαστικών πολιτικών προς μια κατεύθυνση που να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελεί αδιαπραγμάτευτο στόχο σε μια πολιτισμένη κοινωνία. Η διαφυγή από τη σημερινή απάνθρωπη και ντροπιαστική πραγματικότητα είναι μονόδρομος.

[1] Το κείμενο αποτελεί προϊόν συνθετικής συμπύκνωσης των διαπιστώσεων που προέκυψαν από τον πρώτο κύκλο συζητήσεων ‘Η Στέγαση ως Ανθρώπινο Δικαίωμα’, σε επιστημονική επιμέλεια Νίκου Κουραχάνη και συνδιοργάνωση από το Εργαστήριο Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου, την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και το Δίκτυο για το Δικαίωμα στη Στέγη και την Κατοικία.

 

 

TA NEA: Λευτέρης Παπαγιαννάκης – Η κοινωνική συνοχή είναι το ζητούμενο

Δημοσιεύτηκε στις 12/02/20

Η απόφαση της κυβέρνησης για επίταξη χώρων στα νησιά είναι το αποτέλεσμα της αδιέξοδης πολιτικής που ακολούθησε η Νέα Δημοκρατία, ήδη από την προεκλογική περίοδο. Η κατάργηση του υπουργείου Μεταναστευτικής πολιτικής ως συμβολική πράξη αλλαγής πολιτικής, η αλλαγή του αφηγήματος και η επιμονή στην ύπαρξη μεταναστευτικού και όχι προσφυγικού ζητήματος, η σύνδεση της μετανάστευσης μόνο με την ασφάλεια και η ανυπαρξία αναφορών στην ένταξη, μεταξύ άλλων, οδήγησαν σε αυτό το αδιέξοδο.

Υπάρχει μια διάχυτη εντύπωση ότι εφόσον επιταχυνθούν οι διαδικασίες ασύλου και κάνουμε πιο σκληρούς τους κανόνες το “πρόβλημα” θα εξαφανιστεί και όλα θα επιστρέψουν σε μια “κανονικότητα”, την οποία η προηγούμενη κυβέρνηση δεν ήθελε. Δυστυχώς για αυτούς που πιστεύουν ακόμα ότι έχουμε ένα “πρόβλημα” και άρα υπάρχει λύση η πραγματικότητα υπήρξε αμείλικτη.

Δεν στέκει δηλαδή η θέση του πρωθυπουργού ότι διόρθωσε γρήγορα το λάθος που έγινε με την κατάργηση του υπουργείου και ότι εάν ήξερε τότε αυτά που ήξερε τώρα δεν θα το έκανε.

Το επιτελικό κράτος παρουσιάστηκε ως μια από τις σημαντικότερες πολιτικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό απαίτησε κάποιους μήνες προετοιμασίας και επομένως η κατάργηση του υπουργείου ήταν το αποτέλεσμα σχεδιασμού, μια συνειδητή πολιτική επιλογή. Άρα έξι μήνες μετά να μιλάμε για ταχύτατη διόρθωση του λάθους ακούγεται τουλάχιστον οξύμωρο, ειδικά εάν λάβουμε υπόψη μας ότι η διαδικασία αυτή θα επιφέρει και άλλη καθυστέρηση.

Δυστυχώς η έλλειψη πολιτικού σχεδίου για το προσφυγικό οδηγεί την κυβέρνηση στην λήψη ακραίων μέτρων τα οποία “κόβουν” τις γέφυρες επικοινωνίες και βάζουν τις τοπικές κοινωνίες απέναντι. Πιθανότατα ελπίζει ότι θα υπάρξει και θετική ανταπόκριση από κάποιους, πχ οι κάτοικοι της Μόριας, γεγονός που θα εξισορροπήσει την κατάσταση.

Φοβάμαι ότι αυτό είναι πολύ κοντόφθαλμο γιατί ο σχεδιασμός βασίζεται σε ανύπαρκτες παραδοχές, τουλάχιστον εάν τηρηθούν τα στοιχειώδη διαδικαστικά.

Πρέπει να επαναλάβουμε ότι χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την υποδοχή, την φιλοξενία και την ένταξη των προσφύγων, με την συνεργασία της τοπικής αυτοδιοίκησης, η οποία είναι αυτή που έτσι κι αλλιώς εφαρμόζει ουσιαστικά και πρακτικά τις πολιτικές αποφάσεις.

Δεν μπορεί να δίνονται απαντήσεις στις τεράστιες προκλήσεις της μετανάστευσης με λογικές “αποφασίζουμε και διατάζουμε” ή “διαίρει και βασίλευε”.

Η κοινωνική συνοχή, ειρήνη και βιωσιμότητα είναι το ζητούμενο και όχι μια ανύπαρκτη ιδεολογική μάχη χωρίς περιεχόμενο με φανταστικούς εχθρούς και αποδιοπομπαίους τράγους.

Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Επικεφαλής Συνηγορίας, Έρευνας και Πολιτικής, SolidarityNow

 

Δείτε το άρθρο

Μόνο ουσιαστικές λύσεις θα δώσουν τέλος στις εντάσεις στα νησιά

Δημοσιεύτηκε στις 06/02/20

Οι παρακάτω υπογράφουσες οργανώσεις παρακολουθούμε με εντονότατη ανησυχία το – αναμενόμενο- κύμα έντασης που έχει ξεσπάσει το τελευταίο διάστημα στα νησιά.

Oι μεγάλες καθυστερήσεις στην εξέταση ασύλου, η συστηματική αντιμεταναστευτική ρητορική, καθώς και ο υπερσυνωστισμός και οι απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης στα κέντρα υποδοχής, έχουν οδηγήσει σε εντάσεις και καταστάσεις βίας που δεν βοηθούν ούτε τους πρόσφυγες, ούτε τις τοπικές κοινωνίες στην αντιμετώπιση των πραγματικών προβλημάτων.

Απευθύνουμε έκκληση στην κυβέρνηση, τους τοπικούς παράγοντες αλλά και τα μέσα ενημέρωσης, για την αποφυγή της ξενοφοβικής ρητορικής που αναπαράγει αρνητικά στερεότυπα  και προωθεί ρατσιστικές αντιδράσεις, οξύνοντας την ένταση που ήδη υπάρχει στα νησιά εξαιτίας των απαράδεκτων συνθηκών διαβίωσης των αιτούντων άσυλο και τις συνέπειές τους στις τοπικές κοινότητες.

Επίσης, καλούμε την κυβέρνηση να εξασφαλίσει πρόσβαση σε μια δίκαιη διαδικασία ασύλου, και να αποσυμφορήσει άμεσα τα νησιά, ανακουφίζοντας έτσι τους πρόσφυγες αλλά και τις τοπικές κοινωνίες. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, θα πρέπει να επικρατήσει η λογική και η συνεργασία με όλους τους φορείς που εμπλέκονται στη διαχείριση του προσφυγικού.

Οι οργανώσεις: ΑΡΣΙΣ, Γιατροί του Κόσμου, Δανικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα, Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, Διοτίμα – Κέντρο Γυναικείων Μελετών και Ερευνών, Defence for Children International Greece, Help Refugees UK, International Rescue Committee Hellas, Legal Centre Lesvos, Praksis, Refugee Support Aegean (R.S.A.), Solidarity Now, Terre des Hommes Hellas (TDH Hellas)

Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας: η Δικαιοσύνη να υπερασπιστεί το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα

Δημοσιεύτηκε στις 28/01/20

Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας, στο οποίο συμμετέχει το SolidarityNow, παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον τη δίκη της Χρυσής Αυγής, στην οποία κλήθηκε να καταθέσει εκ μέρους της νομικής ομάδας των Αιγύπτιων Αλιεργατών – περιστατικό το οποίο ήταν ένα εκ των 154 που κατέγραψε το 2012.

Από την ίδρυση του το 2011, το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας έκρουσε επανειλημμένα τον κώδωνα του κινδύνου για τη δραματική αύξηση των ρατσιστικών επιθέσεων αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο γίνονταν. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των θυμάτων, η πιο συνηθισμένη πρακτική, ιδιαίτερα την περίοδο 2009-2013, ήταν η «περιπολία» από οργανωμένους μαυροφορεμένους πεζούς ή μοτοσικλετιστές, οι οποίοι επιτίθονταν, ως αυτόκλητες ομάδες κρούσης, σε πρόσφυγες και μετανάστες στο δρόμο, σε πλατείες ή σε στάσεις μέσων μαζικής μεταφοράς. Σε αρκετές περιπτώσεις ιδιαίτερα βάναυσων επιθέσεων, τα θύματα αναγνώρισαν ανάμεσα στους δράστες άτομα που συνδέονταν με τη Χρυσή Αυγή και έφεραν τα διακριτικά της. Ελάχιστα από τα περιστατικά αυτά καταγγέλθηκαν επισήμως στις αστυνομικές αρχές. Τα θύματα μαρτυρούσαν την αδυναμία ή την απροθυμία των διωκτικών αρχών να προβούν σε επαρκή έρευνα και συλλήψεις, ενώ η συντριπτική πλειοψηφία των θυμάτων που στερούνταν νομιμοποιητικών εγγράφων δεν προέβαινε σε καταγγελία στις αρχές λόγω φόβου σύλληψης και απέλασης.

Ως έγκυρος και συνεπής συνομιλητής της Πολιτείας στα ζητήματα καταγραφής και αντιμετώπισης του ρατσιστικού εγκλήματος, το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας υπενθυμίζει το βασικό πόρισμα που εισέφερε και κατά την ποινική διαδικασία: δεν είναι όλη η καταγεγραμμένη ρατσιστική βία σχετιζόμενη με τη Χρυσή Αυγή, όμως η δράση των ομάδων κρούσης κατά την κρίσιμη περίοδο  2009-2013 παρουσίαζε κοινά χαρακτηριστικά, τα οποία αναγνωρίστηκαν και σε δικαστικές αποφάσεις – τυφλή ρατσιστική βία, αριθμητική υπεροχή των δραστών έναντι των θυμάτων, διασπορά της οργανωμένης βίας και του φόβου στη δημόσια σφαίρα και κυριαρχία των ομάδων αυτών στις γειτονιές. Τα στοιχεία αυτά συνδέονται στη διεθνή βιβλιογραφία με την δράση νεοναζιστικών και εξτρεμιστικών ομάδων, εντός των οποίων σημαντική θέση «διεκδίκησε» η Χρυσή Αυγή.

Ήδη κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2013, κατόπιν της σύλληψης της ηγετικής ομάδας και κορυφαίων στελεχών της Χρυσής Αυγής, το Δίκτυο διαπίστωσε μία πτώση στις καταγραφές περιστατικών οργανωμένης βίας. Η σημαντική μείωση των κρουσμάτων οργανωμένων ρατσιστικών επιθέσεων σε σχέση με το παρελθόν, πέραν της θετικής διάστασης που φέρει, έρχεται προς επίρρωση των δεδομένων του Δικτύου για την ύπαρξη ταγμάτων εφόδου με συγκεκριμένες πρακτικές, για τα οποία η ελληνική Πολιτεία άργησε δυστυχώς πολύ να λάβει μέτρα.

Υπενθυμίζεται, άλλωστε, ότι το modus operandi και η θεσμική αμεριμνησία που κατέγραφε το Δίκτυο την επίμαχη περίοδο ήρθε να τεκμηριωθεί αναδρομικά και τελεσίδικα μέσω της καταδίκης της χώρας στην υπόθεση Σακίρ κατά Ελλάδας. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε την Ελλάδα, επικυρώνοντας τη σαφή αύξηση των περιστατικών ρατσιστικής βίας στο κέντρο της Αθήνας από το 2009, το μοτίβο επιθέσεων κατά αλλοδαπών από εξτρεμιστικές ομάδες, οι οποίες συχνά συνδέονταν με τη Χρυσή Αυγή και τέλος την αποτυχία εκπλήρωσης των θετικών υποχρεώσεων διερεύνησής τους από τις διωκτικές αρχές.

Θυμίζουμε ότι το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για του Πρόσφυγες στην Ελλάδα, ενόψει της απουσίας ενός επίσημου και αποτελεσματικού συστήματος καταγραφής των περιστατικών ρατσιστικής βίας που ήταν σε μεγάλη έξαρση ήδη από το 2009.

Τα περιστατικά αυτά καταγράφονται από οργανώσεις-μέλη του Δικτύου κατόπιν αυτοπρόσωπης μαρτυρίας του θύματος και με πολύ συγκεκριμένη και αυστηρή μεθοδολογία. Την αξιοπιστία των καταγραφών και των διαπιστώσεων του Δικτύου μαρτυρούν τόσο οι σχετικές αναφορές ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών όσο και η υιοθέτηση βασικών συστάσεών του από την Πολιτεία.

Το Δίκτυο υπογραμμίζει ότι η διαπιστωμένη έλλειψη έννομης προστασίας και επαρκούς πρόσβασης στη δικαιοσύνη για τα θύματα την επίμαχη περίοδο καθιστά την ανάγκη προάσπισης του κράτους δικαίου από τα αρμόδια όργανα ακόμα μεγαλύτερη.