Δημοσιεύτηκε στο Left.gr

Μετά την επιτυχία των δύο προηγούμενων εκδοχών του στη Γαλλία το 2016, φέτος το Refugee Food Festival επεκτείνεται σε 13 Ευρωπαϊκές πόλεις, μεταξύ αυτών και η Αθήνα, από τις 18 έως τις 22 Ιουνίου

 

Το Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων είναι μια πρωτοβουλία της κοινωνίας των πολιτών. Χάρη στην οικουμενική δύναμη που έχει το φαγητό, το φεστιβάλ μας βοηθάει να αλλάξουμε τις αντιλήψεις μας για τους πρόσφυγες, απολαμβάνοντας παράλληλα γευστικά πιάτα!

Η ιδέα είναι απλή: κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, εστιατόρια εντάσσουν στο μενού τους καινούρια γευστικά πιάτα, εμπνευσμένα από δύο σεφ. Το Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων αναδεικνύει τα μαγειρικά ταλέντα των προσφύγων μέσα από υψηλής ποιότητας πιάτα, φτιαγμένα με ποιοτικές πρώτες ύλες έχοντας ως στόχο να προσφέρουν μια ξεχωριστή γευστική εμπειρία σε όσους τα δοκιμάσουν!

ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΥΡΙΑΚΗ, ΙΡΑΝΙΚΗ, ΣΟΜΑΛΙΚΗ, ΚΟΥΡΔΙΚΗ                                                  ΚΑΙ ΑΦΓΑΝΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ:

Κυριακή 18 Ιουνίου

Ιρανική κουζίνα από την Mahboubeh Tavakoli * Εστιατόριο ΓΗ, Γλυφάδα(δείπνο)

Δευτέρα 19 Ιουνίου

Συριακή – Κουρδική κουζίνα από τον Barshank Haj Younes *  Εστιατόριο Σεϋχέλλες, Κεραμεικός (δείπνο)

Τρίτη 20 Ιουνίου – Τετάρτη 21 Ιουνίου

Σομαλική κουζίνα από τον Hassan Hassan * Εστιατόριο Βασίλαινας, περιοχή Χίλτον (δείπνο)

Τετάρτη  21 Ιουνίου

Συριακή κουζίνα από τον Abdulrahman Al Hallak * Εστιατόριο 7 Food Sins, Πλάκα (δείπνο)

Πέμπτη 22 Ιουνίου

Αφγανική κουζίνα από τον Reza Golami * Εστιατόριο ΙΤ, Κολωνάκι(δείπνο)

Όλοι οι σεφ που συμμετέχουν στο Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων είναι επαγγελματίες που βλέπουν τη μαγειρική ως μέσο ένταξής τους στη νέα τους πατρίδα.

ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ:

ΑΛΛΑΓΗ αντιλήψεων για τους πρόσφυγες

Πίσω από κάθε πρόσφυγα, υπάρχει ένας άνδρας ή μια γυναίκα με μοναδικές δεξιότητες και ταλέντα.

ΠΡΟΩΘΗΣΗ της επαγγελματικής ένταξης των σεφ από διαφορετικές χώρες

Φέρνοντας σε επαφή τους πρόσφυγες σεφ με αφοσιωμένους επαγγελματίες και εστιατόρια, το Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων αποτελεί μία χρήσιμη πλατφόρμα για όσους έχουν αποφασίσει να αξιοποιήσουν τις μαγειρικές τους δεξιότητες για να προωθήσουν την επαγγελματική και κοινωνική τους ένταξη.

ΜΙΑ ΓΕΥΣΤΙΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ διαφορετική

Το φεστιβάλ παρουσιάζει τις καλύτερες κουζίνες του κόσμου μέσα από μενού υψηλής ποιότητας και μια μοναδική ανταλλαγή εμπειριών!

«Επειδή είναι το τελευταίο προπύργιο ενάντια στη βαρβαρότητα, τη μοναξιά, τα προβλήματα.

Το φαγητό σημαίνει ζωή, αγάπη, οικογένεια και φίλοι», Luc Dubanchet.

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ: ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Με τη βοήθεια ενός σχετικού οδηγού, της ιδρυτικής ομάδας και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, κάθε Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων μπορεί να υλοποιηθεί από πολίτες που επιθυμούν να αξιοποιήσουν τις γαστρονομικές προοπτικές της πόλης τους μέσα από εστιατόρια, τοπικούς φορείς και δημόσιες υπηρεσίες.

Στην Αθήνα το φεστιβάλ πραγματοποιείται χάρη στην αφοσίωση, τον ενθουσιασμό και την ενέργεια της ομάδας τους Athens Insider. Το Athens Insider εκδίδει από το 2001 περιοδικά και οδηγούς γενικού ενδιαφέροντος και lifestyle για ανθρώπους του εξωτερικού που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα καθώς επίσης και για εκείνους που την επισκέπτονται για επαγγελματικούς λόγους ή διασκέδαση. www.insider-publications.com

Το φεστιβάλ στην Αθήνα τον Ιούνιο έχει επίσης την υποστήριξη του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων, του Solidarity Now και του Δικτύου Μεταναστριών Μέλισσα.

FOOD SWEET FOOD, Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Η οργάνωση Food Sweet Food σχεδιάζει προγράμματα χρησιμοποιώντας το φαγητό ως μέσο επικοινωνίας με τους άλλους και με τον κόσμο. Έχοντας μοιραστεί το φαγητό δεκάδων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους, η Marine Mandrila και ο Louis Martin συνειδητοποίησαν ότι το να μοιράζεσαι φαγητό είναι ένας εκπληκτικός τρόπος να δημιουργείς δεσμούς και να ανακαλύπτεις άλλους πολιτισμούς. Σχεδίασαν το Refugee Food Festival σε συνεργασία με άλλους πολίτες, με σκοπό να υπενθυμίσουν στον κόσμο ότι το φαγητό έχει τη δύναμη να ξεπερνάει εμπόδια και εσφαλμένες αντιλήψεις. Το να μοιράζεσαι το φαγητό σου είναι κάτι προσωπικό αλλά ταυτόχρονα οικουμενικό: είναι μια ανοιχτή πόρτα προς τον άλλον. Η Marine και ο Louis βρίσκονται επίσης πίσω από τη τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ “Very Food Trip”. Η δεύτερη σειρά επεισοδίων βγήκε στον αέρα στις 12 Μαΐου στο κανάλι Planète+. Δημοσίευσαν επίσης το βιβλίο Very Food Trip στον γαλλικό εκδοτικό οίκο ‘Éditions de la Martinière’. www.foodsweetfood.org

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΑΤΗ ΑΡΜΟΣΤΕΙΑΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες ιδρύθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1950 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ. Η Υ.Α. διασφαλίζει τα δικαιώματα και την ευημερία των προσφύγων και των ανιθαγενών σε όλο τον κόσμο. Εδώ και πάνω από έξι δεκαετίες, έχει βοηθήσει δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους να ξαναχτίσουν τη ζωή τους από την αρχή. Η Υ.Α. είναι στην πρώτη γραμμή των μεγαλύτερων ανθρωπιστικών κρίσεων παγκοσμίως, όπως στη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Νότιο Σουδάν, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και σε πολλές ακόμα καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Εκτός από τα προγράμματα παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας, η Ύπατη Αρμοστεία καταβάλλει προσπάθειες για να βοηθήσει τους πρόσφυγες να ξαναστήσουν τη ζωή τους από την αρχή και για να βρει λύσεις για το μέλλον τους. Η εκμάθηση γλωσσών, η αναγνώριση των δεξιοτήτων και των γνώσεών τους, καθώς και η ένταξή τους στην αγορά εργασίας είναι εξαιρετικά σημαντικά στοιχεία για τη διευκόλυνση της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτισμικής τους ένταξης στις κοινωνίες υποδοχής. Οι σχετικές έρευνες το αποδεικνύουν: οι πρόσφυγες είναι σε θέση να συνεισφέρουν στην οικονομία του κράτους που τους υποδέχεται εάν τους δοθεί η ευκαιρία να βρουν εκεί εργασία και να ενταχθούν. Οι πρωτοβουλίες της κοινωνίας των πολιτών, όπως είναι αυτή του Refugee Food Festival, συμβάλλουν στην ένταξη των προσφύγων αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο τα ταλέντα τους αλλά και μέσω των επαφών και της πολιτισμικής ανταλλαγής που προκύπτουν μέσα από αυτές. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε: www.unhcr.org

Δείχνουμε την αλληλεγγύη μας με τους πρόσφυγες υπογράφοντας την έκκληση: www.WithRefugees.gr

Δημοσιεύτηκε στο Αθήνα 9.84

Μετά την επιτυχία των δύο προηγούμενων εκδοχών του στη Γαλλία, φέτος το Refugee Food Festival επεκτείνεται και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις και έρχεται στην Αθήνα από τις 18 έως τις 22 Ιουνίου.

Το Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων είναι μια κοινωνική πρωτοβουλία με στόχο την ανταλλαγή απόψεων αναφορικά με τους πρόσφυγες, απολαμβάνοντας παράλληλα γευστικά πιάτα με τοπικές γεύσης.

Η ιδέα είναι απλή: Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ εστιατόρια εντάσσουν στο μενού τους καινούρια πιάτα εμπνευσμένα από δύο πρόσφυγες επαγγελματίες σεφ.

Το Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων αναδεικνύει τα μαγειρικά ταλέντα των προσφύγων μέσα από υψηλής ποιότητας πιάτα έχοντας παράλληλα ως στόχο τόσο την κοινωνική και επαγγελματική τους ένταξη, όσο και το ταξίδι σε διαφορετικές γεύσεις.

Το 1ο Refugee Food Festival της Αθήνας συνδιοργανώνουν η ομάδα Athens Insider, η οργάνωση Food Sweet Food, με την υποστήριξη του Ελληνικού Φόρου Προσφύγων και του Solidarity Now καθώς και τη συνεργασία της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Το πρόγραμμα του Φεστιβάλ

Κυριακή 18 Ιουνίου
Ιρανική κουζίνα από την Mahboubeh Tavakoli Εστιατόριο ΓΗ, Γλυφάδα (δείπνο)

Δευτέρα 19 Ιουνίου
Συριακή – Κουρδική κουζίνα από τον Barshank Haj Younes Εστιατόριο Σεϋχέλλες, Κεραμεικός (δείπνο)

Τρίτη 20 Ιουνίου – Τετάρτη 21 Ιουνίου
Σομαλική κουζίνα από τον Hassan Hassan Εστιατόριο Βασίλαινας, περιοχή Χίλτον (δείπνο)

Τετάρτη 21 Ιουνίου
Συριακή κουζίνα από τον Abdulrahman Al Hallak Εστιατόριο 7 Food Sins, Πλάκα (δείπνο)

Πέμπτη 22 Ιουνίου
Αφγανική κουζίνα από τον Reza Golami Εστιατόριο ΙΤ, Κολωνάκι (δείπνο)

Υβόννη Κλάπα

Δημοσιεύτηκε στην Αυγή

Το Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων (Refugee Food Festival) έρχεται και στην Αθήνα, από τις 18 έως τις 22 Ιουνίου, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Προσφύγων (20 Ιουνίου). Μετά την επιτυχία των δύο προηγούμενων εκδοχών του στη Γαλλία το 2016, φέτος επεκτείνεται σε δεκατρείς ευρωπαϊκές πόλεις, μεταξύ αυτών και η Αθήνα.

Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ, εστιατόρια εντάσσουν στο μενού τους καινούρια γευστικά πιάτα, εμπνευσμένα από δύο σεφ. Το Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων αναδεικνύει τα μαγειρικά ταλέντα των προσφύγων μέσα από υψηλής ποιότητας πιάτα, φτιαγμένα με ποιοτικές πρώτες ύλες, έχοντας ως στόχο να προσφέρουν μία ξεχωριστή γευστική εμπειρία σε όσους τα δοκιμάσουν.

Μπορεί, λοιπόν, κάποιος να δοκιμάσει συριακή, ιρανική, σομαλική, κουρδική και αφγανική κουζίνα στα εξής εστιατόρια της ευρύτερης περιοχής της Αθήνας: Κυριακή 18 Ιουνίου ιρανική κουζίνα από τη Mahboubeh Tavakoli, εστιατόριο ΓΗ, Γλυφάδα (δείπνο), Δευτέρα 19 Ιουνίου συριακή-κουρδική κουζίνα από τον Barshank Haj Younes, εστιατόριο Σεϋχέλλες, Κεραμεικός (δείπνο), Τρίτη 20 Ιουνίου-Τετάρτη 21 Ιουνίου σομαλική κουζίνα από τον Hassan Hassan, εστιατόριο Βασίλαινας, περιοχή Χίλτον (δείπνο), Τετάρτη 21 Ιουνίου συριακή κουζίνα από τον Abdulrahman Al Hallak, ςστιατόριο 7 Food Sins, Πλάκα (δείπνο), Πέμπτη 22 Ιουνίου αφγανική κουζίνα από τον Reza Golami, Εστιατόριο ΙΤ, Κολωνάκι (δείπνο).

Σημειώνεται, ότι όλοι οι σεφ που συμμετέχουν στο Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων είναι επαγγελματίες, οι οποίοι βλέπουν τη μαγειρική ως μέσο ένταξης στη νέα πατρίδα τους.

Οι στόχοι τους Φεστιβάλ, εξηγούν οι διοργανωτές, είναι η αλλαγή αντιλήψεων για τους πρόσφυγες. «Πίσω από κάθε πρόσφυγα υπάρχει ένας άνδρας ή μία γυναίκα με μοναδικές δεξιότητες και ταλέντα», τονίζουν. Επίσης, στόχος είναι η προώθηση της επαγγελματικής ένταξης των σεφ από διαφορετικές χώρες. Φέρνοντας σε επαφή τους πρόσφυγες σεφ με αφοσιωμένους επαγγελματίες και εστιατόρια, το Φεστιβάλ Μαγειρικής Προσφύγων αποτελεί μία χρήσιμη πλατφόρμα για όσους έχουν αποφασίσει να αξιοποιήσουν τις μαγειρικές δεξιότητές τους, ώστε να προωθήσουν την επαγγελματική και κοινωνική ένταξή τους.

Και βέβαια το Φεστιβάλ αποτελεί μία διαφορετική γευστική εμπειρία, παρουσιάζοντας τις καλύτερες κουζίνες του κόσμου μέσα από μενού υψηλής ποιότητας και μία μοναδική ανταλλαγή εμπειριών.

Το Φεστιβάλ αποτελεί μία εκδήλωση της οργάνωση Food Sweet Food, σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, το περιοδικό Athens Insider, ενώ έχει την υποστήριξη του Ελληνικού Φόρουμ Προσφύγων, του Solidarity Now και του Δικτύου Μεταναστριών Μέλισσα.

Το Refugee Food Festival επεκτείνεται σε 13 Ευρωπαϊκές πόλεις, συμπεριλαμβανομένου της Αθήνας για το 2017, από τις 18 μέχρι τις 22 Ιουνίου. Η εκδήλωση είναι της UNHCR για την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων στις 20 Ιουνίου με την υποστήρυξη των Greek Refugee Forum, Solidarity Now και Melissa Network of Migrant Women in Greece. Το SolidarityNow συμμετέχει στην εκδήλωση με δύο ωφελούμενούς της, τον Barshnk Haj Younes και τον Abdulrahman Al Hallak.

Διαβάστε το άρθρο εδώ

Δημοσιεύτηκε στο Protagon.gr

Μικροί και μεγάλοι πρόσφυγες από τη δομή του Solidarity Now στην Παιανία συνάντησαν την Εθνική Αστέγων στο γήπεδο του Ρουφ. Εικόνες και εντυπώσεις από ένα διαφορετικό ποδοσφαιρικό ραντεβού

 

Το μεσημέρι της Κυριακής, η Αθήνα πλατσούριζε στα απόνερα μιας καλοκαιρινής μπόρας. Στις περισσότερες περιοχές της χώρας όμως, οι παραλίες ήταν γεμάτες κόσμο και ο ήλιος έκαιγε λες και βρισκόμασταν στα μέσα Αυγούστου. Φαντάζομαι ότι δεκάδες πρόσφυγες, από το πρωί της Κυριακής κοίταζαν τον ουρανό και παρακαλούσαν αυτόν τον ελληνικό καλοκαιρινό ήλιο να κάνει την εμφάνισή του και να διώξει τα μαύρα σύννεφα. Τους περίμενε εξάλλου ένα γήπεδο, μια φουσκωμένη μπάλα και αρκετά ζευγάρια ποδοσφαιρικά παπούτσια.

Μπαίνοντας στα αποδυτήρια του γηπέδου του Ρουφ, λίγο πριν από τις 9 το βράδυ της Κυριακής, μπορούσες να δεις τον ενθουσιασμό να αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο σε πρόσωπα. Ο ουρανός ήταν καθαρός και κάτω από αυτόν, μικροί και μεγάλοι πρόσφυγες, φορούσαν καθαρές αθλητικές μπλούζες και έδεναν τα ποδοσφαιρικά τους παπούτσια. Σε λίγη ώρα θα έβγαιναν στο γήπεδο για να συμμετάσχουν σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα διαφορετικό από τους συνηθισμένους.

Οι πρόσφυγες παίρνουν στα χέρια τους τα ποδοσφαιρικά παπούτσια

Η πρωτοβουλία ανήκε στο Περιοδικό Δρόμου «Σχεδία» που οργάνωσε μια σειρά από ποδοσφαιρικούς αγώνες με στόχο… να βγάλει νικητή την αλληλεγγύη. Και έτσι έγινε. Συγκεκριμένα, οι πρόσφυγες που διαμένουν στις δομές του Solidarity Now στην Παιανία και οι ωφελούμενοι της οργάνωσης Medin συναντήθηκαν με τους παίχτες της Εθνικής Ομάδας Αστέγων με φόντο το γήπεδο του Ρουφ στο κέντρο της Αθήνας.

Πρόσφυγες διασκεδάζουν παίζοντας μπάλα (Nikolas Kokovlis)

Εκεί συναντήσαμε τον Χασάν που δέχτηκε να μας μιλήσει λίγο πριν ξεκινήσει την προθέρμανση. Πάσχιζε να φορέσει τα καινούρια του παπούτσια και φαινόταν βιαστικός. Σε λίγο άλλωστε θα έπαιζε μπάλα, ποιος θα είχε όρεξη τέτοιες ώρες για συνεντεύξεις; Μας είπε ότι είναι 20 ετών και βρίσκεται στην Ελλάδα 1 χρόνο και 3 μήνες. Πέρασε πρώτα στην Χίο και τον τελευταίο καιρό μένει και αυτός στην Παιανία μαζί με την οικογένειά του. Είναι από τη Συρία και σε λίγο καιρό θα ταξιδέψει για την Σουηδία.

«Έπαιζα μπάλα με τους φίλους μου στη Συρία και είμαι ενθουσιασμένος που μπορώ να παίξω και εδώ» μας είπε λίγο πριν ξεκινήσει το τρέξιμο για να φτάσει στο τέρμα του γηπέδου. Εκεί δοκίμαζαν τα πρώτα τους σουτάκια οι φίλοι – συμπαίχτες του.

Ο προπονητής της Εθνικής Αστέγων ετοιμάζει τις ομάδες (Nikolas Kokovlis)

Την ώρα που τα μέλη της Εθνικής Ομάδας Αστέγων έκαναν την προθέρμανσή τους βοηθώντας και τους πιο «άπειρους» πρόσφυγες, βρήκαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον Γιάννη Κώτσο, πρώην πωλητή του περιοδικού δρόμου «Σχεδία» και νυν προπονητή της Εθνικής Ομάδας Αστέγων. «Κάνουμε συχνά τέτοιους αγώνες και σήμερα καλέσαμε τους φίλους μας τους πρόσφυγες από το Solidarity Now για να τους δώσουμε χαρά. Οι πρόσφυγες άλλωστε είναι δύο φορές άστεγοι αφού δεν έχουν ούτε πατρίδα» μας εξήγησε ο προπονητής της ομάδας που εκείνη την ώρα προσπαθούσε να σκεφτεί πώς ακριβώς θα χωρίζονταν οι ομάδες. Οσο για το μήνυμα που θέλουν να στείλουν μέσω του αγώνα, ο κ. Κώτσος μας ανέφερε ότι περικλείεται στο μότο της ομάδας: «Να βάλουμε γκολ στην φτώχεια».

Τρεις νεαροί πρόσφυγες – ποδοσφαιριστές (Nikolas Kokovlis)

Ενώ μικροί και μεγάλοι δημιουργούσαν τέσσερις ομάδες και το μεγάλο γήπεδο χωριζόταν στα δύο, βρήκαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε το μικρό γηπεδάκι στο οποίο απολάμβαναν το παιχνίδι με την μπάλα μια χούφτα πιτσιρίκια κάτω από 10 ετών. Και φυσικά, πόζαραν με χαρά στην κάμερα…

Στο μικρό γηπεδάκι με τους μικρούς πρόσφυγες

Οι αγώνες ξεκίνησαν με τους πιο έμπειρους παίχτες της Εθνικής Αστέγων να αναμιγνύονται με τους ενθουσιασμένους πρόσφυγες που ζουν τον τελευταίο καιρό στην χώρα μας. Εμείς βρισκόμασταν καθισμένοι δίπλα στο τέρμα και εμψυχώναμε τον τερματοφύλακα Ιμπραήμ από τη Συρία. Οταν η αντίπαλη ομάδα πραγματοποιούσε επίθεση, ο Ιμπραήμ βρισκόταν σε ετοιμότητα ενώ όταν η δικιά του ομάδα είχε την κατοχή, ηρεμούσε, γυρνούσε προς το μέρος μας και αστειευόταν. Εδειχνε να απολαμβάνει την κάθε στιγμή.

Οι αγώνες κράτησαν αρκετή ώρα αφού οι συμμετέχοντες δεν έδειχναν να χορταίνουν το παιχνίδι. Είχε βραδιάσει πλέον για τα καλά. Απομακρυνθήκαμε από το γήπεδο αφήνοντας πίσω μας τις φωνές των προσφύγων και των παιχτών της Εθνικής Αστέγων. Σίγουρα όλοι τους θα θυμούνται για καιρό αυτό το βράδυ της Κυριακής, τον ποδοσφαιρικό αγώνα και την πρωτοβουλία που τους έκανε να μοιραστούν έστω για λίγο ένα γήπεδο με πλαστικό χορτάρι σαν κοινό σπίτι. Ή καλύτερα, σαν μια μικρή κοινή πατρίδα.

Δημοσιεύτηκε στο Protagon.gr

Μία ιδιαίτερη δράση για 57 γυναίκες που έφτασαν στην χώρα μας από την Ασία και την Αφρική. Πώς μπορεί να βοηθήσει τελικά ένα σεμινάριο προγραμματισμού τους πρόσφυγες;

 

Δημοσιεύτηκε στη avmag.gr

Με την προσμονή για το επόμενο, ολοκληρώθηκε την Κυριακή που μας πέρασε το Συμπόσιο με θέμα: «Διαστάσεις της ταυτότητας φύλου και του σεξουαλικού προσανατολισμού – Η ποικιλομορφία της LGBTQ+ κοινότητας«, στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, σε συνεργασία με τη Γραμμή Ψυχολογικής Στήριξης 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ, το Deree – Αμερικανικό Κολέγιο Ελλάδος και με τη υποστήριξη της Πρεσβείας των Η.Π.Α.

Δύο κεντρικές ομιλίες, όπου τοποθετήθηκαν οι βραβευμένες προσκεκλημένες ομιλήτριες, η Dr. Lisa Diamond από το Πανεπιστήμιο της Utah κι η Dr. Nadia Banteka του Tilburg και δύο στρογγυλά τραπέζια με αντίστοιχες συζητήσεις, ήταν αρκετά για να στοιχειοθετήσουν τις πρόσφατες εξελίξεις και τις διεκδικήσεις της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, φωτίζοντας τον δρόμο για πιθανές αλλαγές στον μέχρι πρόσφατα διάλογο.

Πρωτοποριακό θεωρήθηκε από τους διοργανωτές το γεγονός, ότι συναντήθηκαν Έλληνες ακαδημαϊκοί ψυχολόγοι και παρουσίασαν επιστημονικά δεδομένα σε σχέση με ΛΟΑΤΚΙ θέματα, μ’ έναν τρόπο, που προωθούσε τον σεβασμό και την κατανόηση. Παρουσιάστηκε η αιχμή των ιδεών της ακαδημαϊκής έρευνας, σχετικά με τις όψεις της ταυτότητας φύλου και του σεξουαλικού προσανατολισμού, με έμφαση στις τρέχουσες προκλήσεις.

Το συμπόσιο, απευθυνόμενο σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας, φοιτήτριες και φοιτητές, εκπαιδευτικούς, αλλά και σε όσες κι όσους ενδιαφέρονται για τα θέματα της ταυτότητας φύλου ή/και του σεξουαλικού προσανατολισμού, κατάφερε να εξαντλήσει τις δωρεάν συμμετοχές από την πρώτη κιόλας μέρα της ανακοίνωσης, ενώ η Μικρή Σκηνή της Στέγης, από νωρίς το πρωί, άρχισε να συγκεντρώνει νεανικά χαμόγελα και κόσμο από κάθε κομμάτι της κοινωνίας μας.

Όπως επισημαίνει η επιστημονική υπεύθυνη της Γραμμής Ψυχολογικής Στήριξης 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ & Επιστημονική Σύμβουλος του Συμποσίου, Νάνσυ Παπαθανασίου, PhD:

«Η συνδιοργάνωση του Συμποσίου, μία πρωτοβουλία του 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ και του Deree ήταν καθοριστικής σημασίας, καθώς πραγματοποιείται από έναν φορέα, που προέρχεται κι απευθύνεται στον ΛΟΑΤΚΙ χώρο και στηρίζεται από τέσσερις ακτιβιστικές οργανώσεις, σε συνεργασία μ’ ένα πολύ δημοφιλές εκπαιδευτικό Ίδρυμα, το μοναδικό που έχει επίσημα LBGT Club.

Παράλληλα, η υποστήριξη της Αμερικάνικης Πρεσβείας, αλλά κι η φιλοξενία της Στέγης κατέστησαν δυνατόν να συζητηθούν τα θέματα, όχι μόνο στα όρια της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, αλλά στο ευρύ κοινό. Η συζήτηση αρχίζει δε να ανοίγει και στην ευρύτερη επιστημονική κοινότητα και πια δεν αφορά στο “γιατί κάποια ή κάποιος είναι ΛΟΑΤΚΙ”, αλλά στο “ποιοι παράγοντες προωθούν και ποιοι θέτουν σε κίνδυνο την προσαρμογή των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων” .

Το καλωσόρισμα κι η παρουσίαση του Συμποσίου έγινε από τον Βλαχογιάννη Θάνο, εκπρόσωπο του Thessaloniki Pride και μέλος της συντονιστικής επιτροπής του 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ κι η οργάνωση του Συμποσίου από την Μαριλένα Ντάνια.

Η Dr. Ματίλντα Χατζηπαναγιώτου από το Deree – The American College of Greeceτοποθετήθηκε κατά την έναρξη των εργασιών της ημέρας, ενώ η  Νάνσυ Παπαθανασίου, PhD έκανε μία εισαγωγή τονίζοντας, ότι το συγκεκριμένο θέμα, παρόλο που στο κοντινό παρελθόν βρισκόταν στο περιθώριο και αποτελούσε ταμπού, έρχεται σήμερα πια επιστημονικά και κοινωνικά στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου.

Στο πρώτο στρογγυλό τραπέζι τοποθετήθηκαν και στη συνέχεια συζήτησαν με το κοινό η Φρόσω Μόττη – Στεφανίδη, PhD από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, η Ελένη Βούσουρα, PhD από το Deree – The American College of Greece, η Βαλέρια Πομίνι, PhD από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, η Λήδα Αναγνωστάκη, PhD από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ τον συντονισμό κράτησε η Νάνσυ Παπαθανασίου, PhD.

Στο δεύτερο στρογγυλό τραπέζι, όπου η συζήτηση κινήθηκε γύρω από τους LGBT πρόσφυγες, συμμετείχαν ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Αντιδήμαρχος του Δήμου Αθηναίων για θέματα μεταναστών και προσφύγων, ο Χάρης Κούντουρος, PhD από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Μαργαρίτα Κοντομιχάλη, PhD από την οργάνωση Solidarity Now, η Κατερίνα Ράιλυ, δασκάλα και συγγραφέας, ενώ τη συζήτηση συντόνισε η Aλεξάνδρα Βασιλείου, PhD από το Processwork Hub.

Η Νάνσυ Παπαθανασίου, PhD σχολίασε τη διοργάνωση ως ένα αισιόδοξο βήμα, που όμως δεν πρέπει να μας εφησυχάσει:

«Παρουσιάστηκαν επιστημονικά δεδομένα μακριά από τη συνήθη παθολογικοποίηση, από επιστήμονες, που αποτελούν κορυφαία ονόματα στα πεδία τους. Σε καμία περίπτωση όμως, αυτό από μόνο του, δεν είναι αρκετό. Είναι εξίσου σημαντικό αυτό το Συμπόσιο να μην αποτελέσει ένα μεμονωμένο γεγονός» . Υπογράμμισε, επίσης, την σημαντικότητα της θεματικής για τους LGBTQI πρόσφυγες:

«Η παρουσία εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης μαζί με εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών ξεκίνησε έναν ουσιαστικό διάλογο για τις προκλήσεις της διαθεματικότητας κι όσα η κοινωνία υποδοχής υποχρεούται να προσφέρει σ’ αυτούς τους ανθρώπους.»

Η αίσθηση, που διαμορφώθηκε στις ακαδημαϊκούς, που συμμετείχαν από το εξωτερικό, για το ζήτημα και την δράση των οργανώσεων στη χώρα μας φαίνεται, όπως μας μετέφερε η Παπαθανασίου ότι:

«Από τη μία, εντυπωσιάστηκαν από το εύρος των οργανώσεων και των δράσεών τους κι από την άλλη, η γενικότερη κατάσταση στην Ελλάδα, ήταν μια δυσάρεστη έκπληξη, με δεδομένο ότι πρόκειται για μία Ευρωπαϊκή χώρα. Αν και το ελληνικό τοπίο και σ’ αυτό το θέμα είναι εξαιρετικά σύμπλοκο, φαίνεται να υπάρχει η δυνατότητα να μάθουμε από λάθη και παραλείψεις του ΛΟΑΤΚΙ κινήματος άλλων χωρών, που έχουν ήδη κατακτήσει περισσότερα δικαιώματα.»

Δεδομένου ότι ήταν η 1η φορά που στην Ελλάδα ακαδημαϊκοί ψυχικής υγείας προσέγγισαν το θέμα του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας φύλου μ’ αυτή την ποιότητα, σε έναν ανοιχτό διάλογο με τους ακτιβιστές και την τοπική κοινωνία, η εμπειρία που αφήνει το Συμποσίο είναι ουσιαστική, κι όπως τονίζει η Αλεξάνδρα Βασιλείου, PhD έγινε μ’ έναν τρόπο:

«που δεν παθολογικοποιεί τους ανθρώπους με ΛΟΑΤ ταυτότητα. Η έμφαση ήταν στην επιρροή της ομοφοβίας και τρανσφοβίας και στην ανάγκη έμπρακτης στήριξης στην ΛΟΑΤ κοινότητα.»

«Από τις τοποθετήσεις όλων των ομιλητών και ομιλητριών του συμποσίου» , προσθέτει η Βασιλείου «αναδύθηκε ξεκάθαρα ότι η ομοφοβία κι η τρανσφοβία δεν είναι προσωπικά προβλήματα που αφορούν τα μέλη της ΛΟΑΤ κοινότητας, αλλά συλλογικά θέματα, που αφορούν την κοινωνία, τον τρόπο που ορίζει και διαχειρίζεται την ισχύ της και τον ορισμό της «κανονικότητας» , καθώς και την ισχύ να ορίζει τι είναι αποδεκτό και τι όχι.

Αναδύθηκε η σημαντικότητα της παιδείας, καθώς και ουσιαστικότερου και βαθύτερου διαλόγου σε επίπεδο οικογένειας, σχολείου, κοινότητας» , ενώ αυτό που ξεχώρισε η ίδια ήταν ξεκάθαρα:

«Τα ανοιχτά μάτια και αυτιά των νέων ανθρώπων, φοιτητών και φοιτητριών που ήταν στο ακροατήριο κι η συνεύρεση ψυχοθεραπευτριών διαφορετικών προσεγγίσεων σε έναν γόνιμο διάλογο, εντός και εκτός του Συμποσίου.»

Αξίζει να σχολιάσουμε την παρουσία όλων των ομιλητών, που έμειναν μέχρι το τέλος του Συμποσίου, αλλά και το ειλικρινές ενδιαφέρον για όλες τις ομιλίες, κάτι που δεν είναι συχνά αυτονόητο.

Ελπίζουμε και σε μελλοντικές διοργανώσεις με την ίδια ποιότητα. Η συνεργασία αυτή της Γραμμής Ψυχολογικής Στήριξης 11528-ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ ανέβασε τον πήχη και τις προσδοκίες μας κι αναμένουμε σύντομα να δούμε συνέχεια παρόμοιων δράσεων, που μας γεμίζουν ελπίδα κι αισιοδοξία.

Δημοσιεύτηκε στο Protagon.gr

«Για πόσο καιρό θα σε λαχταρώ

Για πόσο καιρό ακόμη θα ζω σαν τρελός μακριά από σένα, πατρίδα μου»

Με τους στίχους αυτούς, από ένα παλιό παραδοσιακό τραγούδι του τόπου του ξεκινά ο Νατζίμ, πρόσφυγας από το Ιράκ, την περιήγησή του στον καταυλισμό της Σάμου όπου διαμένει. Κρατώντας στα χέρια του μία κάμερα, μας ξεναγεί στη ζωή του σήμερα, μας συστήνει τα μέλη της οικογένειάς του, μιλά για τις δυσκολίες της καθημερινότητάς του στον καταυλισμό και μας εμπιστεύεται τα απτά σχέδιά του για το αύριο.

To SolidarityNow βρέθηκε στη Σάμο και κατέγραψε την καθημερινότητα των προσφύγων, φτιάχνοντας το δεύτερο κατά σειρά ντοκιμαντέρ 360^ο με τίτλο «Εγκλωβισμένοι στη Σάμο» (διάρκειας 3’.45’’). Το ντοκιμαντέρ δημιουργήθηκε σε συνεργασία με το βραβευμένο φωτορεπόρτερ Γιώργο Μουτάφη.

Η ιστορία του Νατζίμ γίνεται το έναυσμα για το SolidarityNow ώστε να μιλήσει ανοιχτά μέσα από ένα ντοκιμαντέρ, υπογραμμίζοντας την επιτακτική ανάγκη για το κλείσιμο των καταυλισμών και την άμεση μεταφορά των ευάλωτων πληθυσμών σε ανεξάρτητες δομές στέγασης και φιλοξενίας στην ενδοχώρα, σε συνθήκες ασφάλειας.

Σήμερα ο 39χρονος Νατζίμ έχει εγκλωβιστεί μαζί με την οικογένειά του, τη σύζυγό του Σίμα και τα πέντε παιδιά του, στον καταυλισμό της Σάμου για τους πρόσφυγες που φθάνουν στο νησί. Τα μέλη της οικογένειας του Νατζίμ είναι κι αυτά ανάμεσα στους περίπου 1.500 πρόσφυγες και μετανάστες που φιλοξενούνται εδώ και μήνες –κάποιοι ξεπερνούν τους δέκα μήνες- στον καταυλισμό. Έναν καταυλισμό που είχε αρχικά σχεδιαστεί για να προσφέρει κατάλυμα σε περίπου 700 ανθρώπους.

Ο ήρωας του ντοκιμαντέρ, κρατώντας την κάμερα στα χέρια, μας παρουσιάζει τις αντιφάσεις της ζωής του σήμερα: τη σκληρή και συχνά βίαιη καθημερινότητα που βιώνει μέσα στον καταυλισμό, σε αντιδιαστολή με την ελευθερία και την ομορφιά μιας εκδρομής στη θάλασσα μαζί με την οικογένειά του. Και μας διηγείται το παρελθόν στο Ιράκ, το παρόν στη Σάμο και τα όνειρά του για ένα ασφαλές μέλλον στην Ελλάδα, όπου έχει βρεθεί και ζήσει στο παρελθόν. Ο Νατζίμ είναι αισιόδοξος. Η αγάπη του για την οικογένειά του απαθανατίζεται στο ντοκιμαντέρ του SolidarityNow κι αυτή αποτελεί τη δύναμή του για το μέλλον. Άλλωστε τα έχουν σχεδόν καταφέρει. Είναι όλοι τους καλά και είναι μαζί. Τώρα ανυπομονεί να εξασφαλίσει τα απαραίτητα νομιμοποιητικά έγγραφα που θα του δώσουν τη δυνατότητα να φύγει από τον καταυλισμό και να ζήσει με την οικογένειά του σε ανθρώπινες και αξιοπρεπείς συνθήκες.

Οι καθυστερήσεις ωστόσο στη διαδικασία εξέτασης των αιτημάτων ασύλου στα νησιά που υποδέχονται πρόσφυγες παραμένουν και ολοένα δυσχεραίνουν καθώς λήγουν οι συμβάσεις εργαζομένων σε ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στα hotspots με αντικείμενο την εξέταση των προσφύγων που αιτούνται άσυλο.

Ενάμιση σχεδόν χρόνο μετά τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας και ένας μεγάλος αριθμός προσφύγων έχει εγκαταλειφθεί στα ελληνικά νησιά. Χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν εγκλωβισμένοι, ζώντας κάτω από κακές και συχνά επισφαλείς για την υγεία τους συνθήκες, αντιμετωπίζοντας ένα αβέβαιο παρόν και ένα ακόμη πιο αβέβαιο μέλλον.

Δείτε το 360^ο ντοκιμαντέρ «Εγκλωβισμένοι στη Χίο»