Απάντηση του Συνηγόρου του Πολίτη σε αναφορά μας σχετικά με τη διάκριση σε βάρος αλλοδαπών εργαζομένων


Απάντηση του Συνηγόρου του Πολίτη (ΣτΠ) σε αναφορά που είχαν καταθέσει το Φεβρουάριο το SolidarityNow και η οργάνωση Generation 2.0 Red. σχετικά με την ανεπίτρεπτη διάκριση σε βάρος αλλοδαπών εργαζομένων, νομίμως διαμενόντων, οι οποίοι απολαμβάνουν -αδικαιολόγητα- λιγότερες παροχές από τους Έλληνες υπηκόους παρόλο που καταβάλουν  ίδιες ασφαλιστικές εισφορές. 

Ο ΣτΠ μάς δικαιώνει πλήρως, θεωρώντας ότι οι διατάξεις της ισχύουσας ασφαλιστικής νομοθεσίας έρχονται σε αντίθεση με την αρχή της ίσης μεταχείρισης αφού καταλήγουν σε διαφορετική μεταχείριση με μόνο προφανές κριτήριο την ιθαγένεια, χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε δικαιολογία για την απόκλιση, και καλεί τον ΕΦΚΑ να υποβάλει τις απόψεις του άμεσα, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα του θέματος.

Διαβάστε εδώ το πλήρες κείμενο της επιστολής του Συνηγόρου του Πολίτη

Κοινή αναφορά 25 οργανώσεων για περιστατικά παραβίασης δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

25 οργανώσεις κατέθεσαν αναφορά  με την οποία επιθυμούν να γνωστοποιήσουν στους αρμόδιους φορείς τα συνεχιζόμενα προβλήματα που προκύπτουν αναφορικά με το ζήτημα της χορήγησης ΑΜΚΑ, ΑΦΜ και δελτίου ανεργίας σε αιτούντες διεθνή προστασία, ζητώντας την παρέμβασή τους για την εναρμόνιση της διοικητικής πρακτικής με την ισχύουσα νομοθεσία. Παράλληλα επιθυμούν να επαναφέρουν το ζήτημα της αυτονόητης ανάγκης επέκτασης όλων των δικαιωμάτων σε αιτούντες που βρίσκονται στο στάδιο της απλής καταγραφής («προ-καταγραφή»).


Προς:

Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, κ. Ιωάννη Μουζάλα

Υπουργό Εσωτερικών, κ. Παναγιώτη Σκουρλέτη

Υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης, κ. Όλγα Γεροβασίλη

Υπουργό Υγείας, κ. Ανδρέα Ξανθό

Υπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, κ. Έφη Αχτσιόγλου

Υπουργό Οικονομικών, κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο

Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, κ. Αλέξη Χαρίτση

 

Κοινοποίηση:

Συνήγορο του Πολίτη, κ. Ανδρέα Ποττάκη

Πρόεδρο Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, κ. Γεώργιο Σταυρόπουλο

Αντιπρόσωπο της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα, κ. Philippe Leclerc

Μέλη της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής των Ελλήνων

ΘΕΜΑ: Επαναλαμβανόμενα περιστατικά παραβίασης δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο και προσφύγων από τη Διοίκηση (ΑΦΜ, ΑΜΚΑ, κάρτα ανεργίας, δικαίωμα στην εργασία)

Αξιότιμες κυρίες Υπουργοί,

Αξιότιμοι κύριοι Υπουργοί,

Με την παρούσα επιστολή, οι υπογράφουσες οργανώσεις επιθυμούμε να σας γνωστοποιήσουμε τα συνεχιζόμενα προβλήματα που προκύπτουν αναφορικά με το ζήτημα της χορήγησης ΑΜΚΑ, ΑΦΜ και δελτίου ανεργίας σε αιτούντες διεθνή προστασία, ζητώντας την παρέμβασή σας για την εναρμόνιση της διοικητικής πρακτικής με την ισχύουσα νομοθεσία, καθώς και να επαναφέρουμε το ζήτημα της αυτονόητης ανάγκης επέκτασης όλων των δικαιωμάτων σε αιτούντες που βρίσκονται στο στάδιο της απλής καταγραφής («προ-καταγραφή»).

Σχετικά με το ΑΜΚΑ:

Σύμφωνα με το άρθρο 71 του ν. 4375/2016, «Οι αιτούντες διεθνή προστασία, μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας κατάθεσης της αίτησης διεθνούς προστασίας, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, και εφόσον κατέχουν “δελτίο αιτούντος διεθνή προστασία” ή ”δελτίο αιτήσαντος άσυλο αλλοδαπού”, τα οποία έχουν εκδοθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 στ. κδ του Π.δ. 113/2013 (Α 146) του άρθρου 41 παράγραφος 1 (δ) του παρόντος και του άρθρου 8 παρ. 1 στ. δ του Π.δ. 114/2010 αντίστοιχα, έχουν δικαίωμα πρόσβασης σε εξαρτημένη εργασία ή την παροχή υπηρεσιών ή έργου».

Περαιτέρω,  σύμφωνα με τη διάταξη της §1 του άρθρου 33 του ν. 4368/2016, «1. Ανασφάλιστοι και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, όπως προσδιορίζονται στην παράγραφο 2 του παρόντος, έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στις Δημόσιες Δομές Υγείας και δικαιούνται νοσηλευτικής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης», ενώ παράλληλα στην περίπτωση xi της § 2 ορίζεται ρητά πως «Δικαιούχοι των δικαιωμάτων της παραγράφου 1 του παρόντος είναι οι εξής: […] xi) αιτούντες διεθνούς προστασίας και τα μέλη των οικογενειών τους (σύζυγος και ανήλικα ή προστατευόμενα τέκνα) από την ημερομηνία εκδήλωσης της βούλησης υποβολής αιτήματος διεθνούς προστασίας (αρχικού ή μεταγενέστερου) και μέχρις ότου η απόφαση επί του αιτήματος διεθνούς προστασίας τους καταστεί τελεσίδικη δηλαδή με απόφαση του αρμοδίου δικαστηρίου επί αιτήσεως ακυρώσεως κατά απόφασης επιτροπής προσφυγών ή αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία υποβολής του ενδίκου μέσου της αίτησης ακύρωσης».

Η § 3 του άρθρου 33 του ν. 4368/2016 θέτει ως προϋπόθεση για την πρόσβαση των εν λόγω ανθρώπων την κατοχή ΑΜΚΑ. Συγκεκριμένα προβλέπεται ότι «Για την παροχή των υπηρεσιών της παρούσας ρύθμισης προς τους δικαιούχους απαιτείται η κατοχή από αυτούς Αριθμού Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ), με εξαίρεση τις κατηγορίες της περίπτωσης γ΄ της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, για τους οποίους ο τρόπος διασφάλισης της πρόσβασης στις δημόσιες δομές υγείας καθορίζεται με την κοινή υπουργική απόφαση της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου».

Από τα παραπάνω προκύπτουν με τρόπο σαφή τα εξής:

  1. Οι αιτούντες διεθνή προστασία έχουν δικαίωμα πρόσβασης στην ελληνική αγορά εργασίας και στη νοσοκομειακή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
  2. Απαραίτητη προϋπόθεση για την πλήρη πραγμάτωση των δικαιωμάτων τους αυτών είναι η κατοχή ΑΜΚΑ.

Σε ό,τι αφορά ειδικότερα τον ΑΜΚΑ στις διατάξεις των §§ 1 και 2 του άρθρου 153 του ν. 3655/2008 ορίζεται επί λέξει πως «1. Ο Αριθμός Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ), ο οποίος καθιερώθηκε με το άρθρο 64 του ν. 2084/1992 που συμπληρώθηκε με την παρ. 8 του άρθρου 20 του ν. 2556/1997, το άρθρο 39 του ν. 2676/1999 και την παρ. 8 του άρθρου 62 του ν. 3518/2006, από 1.6.2009, καθιερώνεται υποχρεωτικά ως αριθμός εργασιακής και ασφαλιστικής ταυτοποίησης όλων των πολιτών της Χώρας., 2. Από την ίδια ως άνω ημερομηνία ουδείς δύναται να απασχοληθεί ως μισθωτός ή ως αυτοαπασχολούμενος, να ασφαλισθεί ή να καταβάλει ασφαλιστικές εισφορές, να εκδώσει ή να ανανεώσει βιβλιάριο ασθενείας, να δικαιωθεί και να εισπράξει συντάξεις και γενικότερα πάσης φύσεως παροχές, επιδόματα και βοηθήματα, εάν δεν διαθέτει ΑΜΚΑ, ο οποίος αναγράφεται υποχρεωτικά επί όλων των ως άνω αντίστοιχων παραστατικών».

Τέλος αναφορικά με τις υπηρεσίες του Δημοσίου που είναι αρμόδιες για τη χορήγηση ΑΜΚΑ, η § 3 του άρθρου 153 του ν. 3655/2008 ορίζει πως «3. Η χορήγηση του ΑΜΚΑ γίνεται από την ΗΔΙΚΑ ΑΕ, μέσω των ΚΕΠ, παραστατικό δε αυτού χορηγείται στον ενδιαφερόμενο από τα ΚΕΠ ή αποστέλλεται σε αυτόν με ευθύνη της Γενικής Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων».

Οι οργανώσεις μας υλοποιούν προγράμματα προστασίας και υποστήριξης ευάλωτων ομάδων, μεταξύ των οποίων οι αιτούντες άσυλο. Στο πλαίσιο των προγραμμάτων αυτών κοινωνικοί λειτουργοί και δικηγόροι είναι επιφορτισμένοι, μεταξύ άλλων,  με την παροχή συνδρομής στους ανθρώπους αυτούς για τη χορήγηση ΑΜΚΑ από τα ΚΕΠ, σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία. Στην προσπάθειά μας αυτή αντιμετωπίζουμε πολύ συχνά προβλήματα εκ μέρους των υπαλλήλων των ΚΕΠ, οι οποίοι δεν προβαίνουν στη χορήγηση ΑΜΚΑ, παρά το γεγονός ότι οι αιτούντες πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις, έχουν δηλαδή ολοκληρώσει τη διαδικασία της πλήρους καταγραφής στην Υπηρεσία Ασύλου ή στα αρμόδια Περιφερειακά Γραφεία Ασύλου και έχουν λάβει το Δελτίο Αιτούντος Διεθνή Προστασία.

Η άρνηση αυτή συνοδεύεται από διάφορες αιτιολογίες -τις περισσότερες φορές δυστυχώς προσχηματικές- που στοιχειοθετούν εντέλει άρνηση της διοίκησης να εφαρμόσει την υπάρχουσα νομοθεσία. Ενδεικτικά σταχυολογούμε κάποιες εξ αυτών:

  1. Επίκληση εσωτερικής εγκυκλίου/οδηγίας σύμφωνα με την οποία έχει προσωρινά διακοπεί η χορήγηση ΑΜΚΑ.
  2. Απαίτηση προσκόμισης βεβαίωσης της Υπηρεσίας Ασύλου, όπου θα επιβεβαιώνεται το δικαίωμα εργασίας.
  3. Βεβαίωση από μελλοντικό εργοδότη ότι προτίθεται να προσλάβει τον συγκεκριμένο αιτούντα ώστε να χορηγηθεί ο ΑΜΚΑ.
  4. Απόκριση ότι δεν χορηγείται ΑΜΚΑ σε υπηκόους τρίτων χωρών και ότι, προκειμένου να έχουν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα υγείας, θα πρέπει να περιμένουν την έκδοση Κάρτας Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπού (ΚΥΠΑ).
  5. Απόφαση των εργαζόμενων των ΚΕΠ να μην χορηγούν AMKA σε αιτούντες άσυλο[1].
  6. Επίκληση απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου πως δεν είναι δυνατή η έκδοση ΑΜΚΑ στους πρόσφυγες.
  7. Απαίτηση προσκόμισης ΑΦΜ ώστε να εκδοθεί το ΑΜΚΑ.

Είναι σαφές πως οι ανωτέρω ισχυρισμοί των υπαλλήλων των προαναφερόμενων ΚΕΠ δεν συνάδουν προς την προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία, συνεπώς είναι εσφαλμένοι. Είναι επίσης σαφές ότι δεν δύναται να τύχει εφαρμογής εγκύκλιος ή απόφαση οιασδήποτε υπηρεσίας η οποία αναστέλλει, παρεμποδίζει ή ακυρώνει στην πράξη νόμο του κράτους. Τούτο δε καθίσταται έτι επιτακτικότερο, δεδομένου ότι η διαδικασία έκδοσης Κάρτας Υγειονομικής Περίθαλψης Αλλοδαπού (Κ.Υ.Π.Α.) παραμένει ακόμα ανενεργή, και παρά την από 31/05/2016 εγκύκλιο του Υπουργείου Υγείας (Α3γ/Γ.Π.οικ.39364) οι ωφελούμενοι των προγραμμάτων μας αντιμετωπίζουν συνεχιζόμενα προβλήματα πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας.

Με δεδομένο ότι πρόκειται για ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες, η αδυναμία ικανοποίησης θεμελιωδών δικαιωμάτων τους και η πλήρης έλλειψη πρόσβασης σε δομές υγείας ή σε εργασία, όχι απλώς επιδεινώνει ακόμα περισσότερο τη σωματική, ψυχολογική και οικονομική τους κατάστασή αλλά συνιστά και ευθεία παραβίαση της κείμενης νομοθεσίας.

Τα αναφερόμενα ζητήματα έχουν προκύψει σε πλείστα ΚΕΠ της επικράτειας (περισσότερα στοιχεία υπάρχουν στη διάθεση των φορέων και μπορούν να είναι διαθέσιμα εφόσον ζητηθούν), ενώ σε κάποια ΚΕΠ (κυρίως κεντρικά ΚΕΠ μεγάλων δήμων) η διαδικασία έχει πλέον ομαλοποιηθεί. Εντούτοις, στο πλαίσιο της χρηστής διοίκησης θα πρέπει να υπάρξει επιτέλους εναρμόνιση της διοικητικής πρακτικής και απρόσκοπτη εφαρμογή του νομικού πλαισίου, ώστε να μην παρεμποδίζεται η απόλαυση των δικαιωμάτων των διοικούμενων.

Σχετικά με το ΑΦΜ:

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 31 ν.2515/1997 (ΦΕΚ 54Α), χορηγείται υποχρεωτικά Αριθμός Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ) σε όλα τα Φυσικά, Νομικά Πρόσωπα και Ενώσεις Προσώπων  που έχουν την κατοικία τους ή την επαγγελματική τους εγκατάσταση ή διενεργούν πράξεις φορολογικού ενδιαφέροντος εντός της Ελληνικής Επικράτειας. Με την ως άνω διάταξη, εξουσιοδοτείται ο Υπουργός Οικονομικών να καθορίζει με αποφάσεις του, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, το χρόνο, το τρόπο, τη διαδικασία χορήγησης του ΑΦΜ, τον αριθμό των ψηφίων του, την αρμόδια Δ.Ο.Υ. για τη χορήγησή του, τις πράξεις, τις συναλλαγές και δραστηριότητες φορολογικού ενδιαφέροντος, τις εξαιρέσεις, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για τη διαδικασία χορήγησής του.

Σύμφωνα με σχετική υπουργική απόφαση (Α.Υ.Ο. 1027411/842/ΔΜ/26.2.1998), για την απόδοση ΑΦΜ απαιτείται μόνο η συμπλήρωση σχετικού ειδικού εντύπου κατόπιν επίδειξης ταυτότητας ή διαβατηρίου ενώ, εάν πρόκειται για αλλοδαπούς, απαιτείται επιπλέον (σύμφωνα με την ΠΟΛ 1090/2002) και η προσκόμιση στοιχείων που αποδεικνύουν ότι διαμένουν νομίμως στην Ελλάδα.

Σε ό,τι αφορά ειδικά τους αιτούντες άσυλο, το στοιχείο νομιμοποίησης της παραμονής τους στη χώρα είναι (κατά το Π.Δ. 220/2007) το «δελτίο αιτήσαντος άσυλο αλλοδαπού» που τους χορηγείται από την Υπηρεσία Ασύλου. Επί του δελτίου αυτού αναγράφεται η διεύθυνση διαμονής του αλλοδαπού, καθώς και οποιαδήποτε μεταγενέστερη μεταβολή του τόπου διαμονής του. Τέλος, σύμφωνα με την ΠΟΛ 1230/2013, «η χορήγηση Α.Φ.Μ σε αλλοδαπούς, κατόχους των ως άνω δελτίων, θα διενεργείται, με την αυτοπρόσωπη παρουσία τους στην αρμόδια Δ.Ο.Υ. και την επίδειξη του πρωτότυπου δελτίου σε ισχύ, φωτοτυπία του οποίου, θα τηρείται στο αρχείο της Δ.Ο.Υ.».

Οι οργανώσεις μας υλοποιούν προγράμματα προστασίας και υποστήριξης ευάλωτων ομάδων, μεταξύ των οποίων οι αιτούντες άσυλο. Στο πλαίσιο των προγραμμάτων αυτών κοινωνικοί λειτουργοί και δικηγόροι είναι επιφορτισμένοι, μεταξύ άλλων,  με την παροχή συνδρομής στους ανθρώπους αυτούς για τη χορήγηση ΑΦΜ από τις αρμόδιες ΔΟΥ, σύμφωνα με την προβλεπόμενη διαδικασία. Στην προσπάθειά μας αυτή αντιμετωπίζουμε πολύ συχνά προβλήματα εκ μέρους των υπαλλήλων των ΔΟΥ, οι οποίοι δεν προβαίνουν στη χορήγηση ΑΦΜ, παρά το γεγονός ότι οι αιτούντες πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις.

Η άρνηση αυτή συνοδεύεται από διάφορες αιτιολογίες -τις περισσότερες φορές δυστυχώς προσχηματικές- που στοιχειοθετούν εντέλει άρνηση της διοίκησης να εφαρμόσει την υπάρχουσα νομοθεσία. Ενδεικτικά σταχυολογούμε κάποιες εξ αυτών:

  1. Απαίτηση προσκόμισης βεβαίωσης της Υπηρεσίας Ασύλου, όπου θα επιβεβαιώνεται το δικαίωμα εργασίας.
  2. Βεβαίωση από μελλοντικό εργοδότη ότι προτίθεται να προσλάβει τον συγκεκριμένο αιτούντα ώστε να χορηγηθεί ο ΑΦΜ.
  3. Απαίτηση προσκόμισης ΑΜΚΑ ώστε να εκδοθεί ο ΑΦΜ.
  4. Απαίτηση προσκόμισης περαιτέρω δικαιολογητικών από τα οποία να προκύπτει η μόνιμη διαμονή.
  5. Άρνηση να θεωρηθεί ως μόνιμη διαμονή η κρατική δομή ενός καμπ.
  6. Απαίτηση προσκόμισης ειδικής βεβαίωσης από την Υπηρεσία Ασύλου που να βεβαιώνει τη μόνιμη διαμονή.

Και σε αυτή την περίπτωση, τα αναφερόμενα ζητήματα έχουν προκύψει σε διάφορες ΔΟΥ της επικράτειας (περισσότερα στοιχεία υπάρχουν στη διάθεση των φορέων και μπορούν να είναι διαθέσιμα εφόσον ζητηθούν), ενώ σε κάποιες ΔΟΥ η διαδικασία έχει πλέον ομαλοποιηθεί. Εντούτοις, στο πλαίσιο της χρηστής διοίκησης θα πρέπει να υπάρξει επιτέλους εναρμόνιση της διοικητικής πρακτικής και απρόσκοπτη εφαρμογή του νομικού πλαισίου, ώστε να μην παρεμποδίζεται η απόλαυση των δικαιωμάτων των διοικούμενων.

Τέλος, ακόμα και στις περιπτώσεις που είναι δυνατή η έκδοση ΑΦΜ, προβλήματα δημιουργούνται στην συσχέτιση των ΑΦΜ των συζύγων, προκειμένου να υποβάλλουν κοινή φορολογική δήλωση. Τότε, οι αρμόδιες  Δ.Ο.Υ. τους ζητούν να προσκομίσουν πιστοποιητικό γάμου μεταφρασμένο επίσημα από την Μεταφραστική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Όπως είναι κατανοητό, στις  περισσότερες περιπτώσεις  τα σχετικά έγγραφα που κατέχουν οι αιτούντες άσυλο και πρόσφυγες είναι απλά φωτοαντίγραφα και σε κάθε περίπτωση δεν  φέρουν την απαραίτητη θεώρηση από την Ελληνική Διπλωματική Αρχή της χώρας καταγωγής τους προκειμένου να είναι δυνατή η μετάφραση τους από την Μεταφραστική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Ορισμένες Δ.Ο.Υ. μετά από σχετική συνεννόηση,  δέχονται να υποκατασταθεί η προσκόμιση του πιστοποιητικό γάμου με  υπεύθυνη δήλωση περί αντικειμενικής αδυναμίας προσκόμισης και επίσημης μετάφρασης του πιστοποιητικού γάμου του αναγνωρισμένου πρόσφυγα αλλά αυτό δεν αποτελεί τον κανόνα. Αντιθέτως, στους δικαιούχους επικουρικής προστασίας το πρόβλημα επιτείνεται με την άγνοια των αρχών αναφορικά με το συγκεκριμένο καθεστώς διεθνούς προστασίας τους. Επειδή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 1 του Ν. 1599/1986, γεγονότα ή στοιχεία που δεν αποδεικνύονται με το δελτίο ταυτότητας ή τα αντίστοιχα έγγραφα της διάταξης του άρθρου 6 του αυτού ως άνω Νόμου, μπορεί να αποδεικνύονται ενώπιον κάθε αρχής ή υπηρεσίας του δημόσιου τομέα με υπεύθυνη δήλωση του ενδιαφερομένου, οι υπογράφουσες οργανώσεις ζητούμε την υποκατάσταση της προσκόμισης πιστοποιητικού γάμου με υπεύθυνη δήλωση.

Σχετικά με την εγγραφή στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ

Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, για την εγγραφή στο μητρώο ανέργων απαιτούνται τα εξής δικαιολογητικά:

  • ΦορολογικήΔήλωση ή Υπεύθυνη Δήλωση ότι δεν είναι υπόχρεος σε υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος
  • Βεβαίωση κατοικίας ή λογαριασμός ΔΕΚΟ
  • ΑΦΜ
  • Δελτίο ταυτότητας/ διαβατήριο / άδεια διαμονής
  • ΑΜΚΑ

Οι οργανώσεις μας υλοποιούν προγράμματα προστασίας και υποστήριξης ευάλωτων ομάδων, μεταξύ των οποίων οι αιτούντες άσυλο. Στο πλαίσιο των προγραμμάτων αυτών κοινωνικοί λειτουργοί και δικηγόροι είναι επιφορτισμένοι, μεταξύ άλλων,  με την παροχή συνδρομής στους ανθρώπους αυτούς για την εγγραφή στα μητρώα του ΟΑΕΔ και τη χορήγηση κάρτας ανεργίας.

Οι εργαζόμενοι των οργανώσεων μας έχουν επανειλημμένα αναφέρει ότι οι προαναφερθείσες διοικητικές δυσκολίες στην παροχή ΑΜΚΑ και ΑΦΜ δημιουργούν συνεπακόλουθες δυσχέρειες στο δικαίωμα εγγραφής των αιτούντων άσυλο στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ.

Επίσης, πλέον των απαιτούμενων από την ισχύουσα διαδικασία έχει αναφερθεί:

  1. Απαίτηση προσκόμισης περαιτέρω δικαιολογητικών από τα οποία να προκύπτει η μόνιμη διαμονή.
  2. Άρνηση να θεωρηθεί ως μόνιμη διαμονή η κρατική δομή ενός καμπ, επειδή δεν συνοδεύεται από λογαριασμό ΔΕΚΟ.
  3. Απαίτηση προσκόμισης ειδικής βεβαίωσης από την Υπηρεσία Ασύλου που να βεβαιώνει τη μόνιμη διαμονή.

Κατόπιν αυτών απευθυνόμαστε σε εσάς και ζητούμε την παρέμβασή σας με όποιο τρόπο κρίνετε εσείς προσφορότερο προκειμένου να υπάρξει συμμόρφωση της Διοίκησης και τήρηση της αρχής της νομιμότητας και να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη χορήγηση ΑΜΚΑ, ΑΦΜ και δελτίου ανεργίας σε όλους τους ανθρώπους που πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις σε όλη την επικράτεια.

Σχετικά με την έλλειψη πρόσβαση σε δικαιώματα για τους προ-καταγεγραμμένους

Τέλος, οι υπογράφουσες οργανώσεις θέλουμε να επισημάνουμε ότι το δικαίωμα στην εργασία, όπως ήδη αναφέρεται παραπάνω, κατοχυρώνεται με τις διατάξεις του Ν.4375/2016 για τους αιτούντες διεθνή προστασία, μετά όμως την ολοκλήρωση της πλήρους διαδικασίας κατάθεσης της αίτησης διεθνούς προστασίας σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις (αποκτούν δικαίωμα πρόσβασης σε εξαρτημένη εργασία ή την παροχή υπηρεσιών ή έργου, εφόσον κατέχουν «δελτίο αιτούντος διεθνή προστασία» ή «δελτίο αιτήσαντος άσυλο αλλοδαπού» σε ισχύ, τα οποία έχουν εκδοθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της υποπερίπτωσης κδ’ της περίπτωσης κ’ του άρθρου 2 του Π.Δ. 113/2013 και του στοιχείου δ της παρ. 1 του άρθρου 8 του Π.Δ. 114/2010 αντίστοιχα).

Ωστόσο, η εκ των πραγμάτων πολύμηνη καθυστέρηση της ως άνω ολοκλήρωσης της διαδικασίας κατάθεσης της αίτησης διεθνούς προστασίας, έχει ως αλυσιδωτή αντίδραση την αποστέρηση όσων αιτούντων βρίσκονται στο στάδιο αυτό θεμελιωδών δικαιωμάτων τους και καθιστά αναγκαίο οι ως άνω προστατευτικές διατάξεις να επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογής τους ώστε να συμπεριλαμβάνονται οι αιτούντες και καθ’ όσο διάστημα βρίσκονται στο στάδιο της απλής καταγραφής (προ-καταγραφής).

Το ανωτέρω άλλωστε επισημάνθηκε στον παρελθόν και από τον Συνήγορο του Πολίτη, ο οποίος είχε διατυπώσει τη θέση ότι η εν τοις πράγμασι αδύνατη νομότυπη απασχόληση των αιτούντων άσυλο[2] οδηγεί στον αποκλεισμό τους από την αξιοπρεπή διαβίωσή τους στη χώρα, στην περιθωριοποίησή τους και δευτερογενώς στη βλάβη του δημοσίου συμφέροντος, αφού τα συγκεκριμένα άτομα οδηγούνται σε μορφές «μαύρης» εργασίας. Άλλωστε, πολλές από τις υπογράφουσες οργανώσεις είχαμε χαιρετίσει τη σχετική ρύθμιση που προτεινόταν στο Σχέδιο Νόμου  «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2013/33/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 2013, σχετικά με τις απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων διεθνή προστασία (αναδιατύπωση, L 180/96/29.6.2013)»[3], το οποίο δυστυχώς δεν προχώρησε ποτέ στο στάδιο της νομοθέτησης.

Καταληκτικά, οι υπογράφουσες οργανώσεις υπογραμμίζουμε παράλληλα ότι η ένταξη των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων στην κοινωνία μας, πέρα από  νομική υποχρέωση της Πολιτείας, οφείλει ταυτόχρονα να αποτελεί και πολιτική προτεραιότητα που, πέραν από τις τυπικές προϋποθέσεις, θα παρέχει και ουσιαστικές προϋποθέσεις ένταξης τους πληθυσμού στον κοινωνικό ιστό της χώρας. Ως εκ τούτου, η ανάγκη για ένα εθνικό σχέδιο δράσης για την ένταξη, που να καλύπτει τόσο τις τυπικές (νομοθεσία και εφαρμογή της) όσο και τις ουσιαστικές προϋποθέσεις της ένταξης (ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση των δημόσιων λειτουργών, διαπολιτισμική διαμεσολάβηση και διερμηνεία, πρόσβαση στην πληροφορία κ.λπ.) παραμένει βασικό αίτημα των οργανώσεών μας.

Συνυπογράφοντες φορείς (αλφαβητικά):

  1. Αλληλεγγύη – SolidarityNow
  2. Άνεμος Ανανέωσης
  3. ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία , την Ειρήνη και τη Μη Βία
  4. ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων
  5. Γιατροί χωρίς Σύνορα
  6. Ε.Κ.Πο.Σ.Π.Ο. «Νόστος»
  7. Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
  8. Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων
  9. Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών
  10. Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες
  11. Ηλιακτίδα ΑΜΚΕ
  12. Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
  13. Κάριτας Ελλάς
  14. Κέντρο Ημέρας ΒΑΒΕΛ
  15. Κέντρο Ζωής – Για την υποστήριξη των ανθρώπων που ζουν με HIV/AIDS
  16. Κέντρο Συμπαραστάσεως Παλιννοστούντων και Μεταναστών-Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων της Εκκλησίας της Ελλάδος
  17. ΜΕΛΙΣΣΑ, Δίκτυο Μεταναστριών στην Ελλάδα
  18. Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθήνας
  19. ASANTE
  20. CARE
  21. Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity
  22. HIAS Greece
  23. JRS Ελλάδος
  24. PRAKSIS – Προγράμματα Ανάπτυξης, Κοινωνικής Στήριξης και Ιατρικής Συνεργασίας
  25. Save the Children

[1] Πρόκειται για απόφαση της οποίας έχει γίνει επίκληση σε κοινωνικό λειτουργό του SolidarityNow χωρίς εντούτοις να του επιδοθεί αντίγραφο. Ακόμα πιο ανησυχητικό, ανηρτημένη επιστολή της Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Εργαζομένων Κ.Ε.Π. ζητάει την αναστολή χορήγησης ΑΜΚΑ από τα ΚΕΠ, κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας https://www.posekep.gr/index.php/members-for?view=topic&catid=3&id=846.

[2] https://www.synigoros.gr/resources/150616-perilipsi.pdf

[3] https://www.opengov.gr/ypes/?p=4683

Κοινή επιστολή 21 οργανώσεων για τα ζητήματα στέγασης αναγνωρισμένων προσφύγων


21 οργανώσεις προχωρήσανε στη συγγραφή της συνημμένης επιστολής προς τους Υπουργούς Μεταναστευτικής Πολιτικής και Οικονομίας, με θέμα την ανάγκη άμεσης αξιοποίησης των κονδυλίων του AMIF ώστε να εξασφαλιστεί η στέγαση και ομαλότερη ένταξη των αναγνωρισμένων προσφύγων.


Προς:

Υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής, κ. Ιωάννη Μουζάλα

Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομίας και Ανάπτυξης, κ. Αλέξη Χαρίτση

 

Κοινοποίηση:

Αντιπρόσωπο της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα κ. Philippe Leclerc

 

ΘΕΜΑ: Ζητήματα στέγασης αναγνωρισμένων προσφύγων

Η αύξηση των ποσοστών χορήγησης προσφυγικού καθεστώτος και επικουρικής προστασίας στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, η οποία είναι φυσικά ιδιαίτερα θετική, επιβάλλει τον άμεσο σχεδιασμό και την εφαρμογή πολιτικών ένταξης των αναγνωρισμένων προσφύγων.[1] Η ένταξη των προσφύγων στην κοινωνία μας είναι νομική υποχρέωση της Πολιτείας, η οποία πρέπει να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα ώστε να διευκολύνει αυτή την εξαιρετικά δύσκολη για τους πρόσφυγες διαδικασία, ενώ οφείλει ταυτόχρονα να αποτελεί και πολιτική προτεραιότητα που, πέραν από τις τυπικές προϋποθέσεις, να παρέχει και ουσιαστικές προϋποθέσεις ένταξης τους πληθυσμού στον κοινωνικό ιστό της χώρας.

Σήμερα καταγράφονται πολλά προβλήματα στο πεδίο της ένταξης. Οι διοικητικές διαδικασίες σε ό,τι αφορά τη χορήγηση ΑΜΚΑ, ΑΦΜ, κάρτας ανεργίας, τραπεζικών λογαριασμών κ.λπ. παραμένουν εξαιρετικά αναποτελεσματικές, ενώ τα προγράμματα εκμάθησης ελληνικής γλώσσας και σύνδεσης με την αγορά εργασίας παραμένουν αποσπασματικά και ανεπαρκή, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται ακόμα περισσότερο η δυνατότητα ένταξης για τον συγκεκριμένο πληθυσμό.

Ως προς την στέγαση, το πρόγραμμα στέγασης της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες αφορά μόνο αιτούντες άσυλο (είτε αυτούς που θα μείνουν στην Ελλάδα είτε αυτούς που θα μετεγκατασταθούν σε άλλες χώρες της ΕΕ) και δεν περιελάμβανε, αρχικά, καμία πρόβλεψη για την τύχη των ανθρώπων αυτών από τη στιγμή που θα λαμβάνουν προσφυγικό καθεστώς ή επικουρική προστασία.

Λόγω του  υψηλού αριθμού χορήγησης καθεστώτος σε επωφελούμενους του προγράμματος, το πρόγραμμα της Ύπατης Αρμοστείας δίνει πλέον παράταση στη στέγαση των αναγνωρισμένων προσφύγων για ένα μήνα, με δυνατότητα επέκτασης μέχρι έξι μήνες κατόπιν εξατομικευμένης κρίσης που θα τεκμηριώνει την ευαλωτότητα. Μετά από αυτό το διάστημα, οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει κυριολεκτικά να «πεταχτούν στο δρόμο».

Συγκεκριμένα βάσει των επικαιροποιημένων στοιχείων, 1.014 άτομα που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα στέγασης της ΥΑ έχουν ήδη λάβει καθεστώς, εκ των οποίων οι περισσότεροι διαμένουν σε προγράμματα που υλοποιούνται από τους συνυπογράφοντες φορείς. Οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει σταδιακά, και πάντως το αργότερο μέχρι το τέλος του έτους, να εγκαταλείψουν τη στέγη που τους έχει παρασχεθεί. Σημειωτέον δε ότι οι οργανώσεις αδυνατούν να καλύψουν τις στεγαστικές ανάγκες με ίδιους πόρους.

Πρόταση:

Ως πρόγραμμα-γέφυρα για αυτόν τον πληθυσμό προτείνουμε να χρησιμοποιηθεί η πρόβλεψη που ήδη υπάρχει στο εθνικό πρόγραμμα του Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης, για παροχή επιδόματος στέγασης, συνδυαζόμενου με ένα πλέγμα υπηρεσιών ένταξης και γλωσσομάθειας, σε νόμιμα διαμένοντες πολίτες τρίτων χωρών (στους οποίους περιλαμβάνονται  και οι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες).[2]

Παρότι το πρόβλημα γίνεται όλο και επιτακτικότερο, η σχετική δράση δεν έχει προκηρυχθεί ακόμα κινδυνεύοντας να αφήσει ένα κενό που οι οργανώσεις θα αδυνατούν να διαχειριστούν με ίδιους πόρους. Ως εκ τούτου, θεωρούμε ότι η προκήρυξη και υλοποίηση της συγκεκριμένης δράσης αποτελεί προτεραιότητα για την ομαλή ένταξη των ανθρώπων αυτών στην ελληνική κοινωνία και ζητούμε τις άμεσες ενέργειές σας για την επίτευξη βιώσιμης λύσης.

Συνυπογράφοντες φορείς (αλφαβητικά):

  1. Αλληλεγγύη – SolidarityNow
  2. ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων
  3. Άνεμος Ανανέωσης
  4. ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία , την Ειρήνη και τη Μη Βία
  5. Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
  6. Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων
  7. Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών
  8. Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες
  9. Ηλιακτίδα
  10. Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
  11. Κάριτας Ελλάς
  12. Κέντρο Ημέρας ΒΑΒΕΛ
  13. ΜΕΛΙΣΣΑ, Δίκτυο Μεταναστριών στην Ελλάδα
  14. ΜΕΤΑδραση, Δράση για τη Μετανάστευση και την Ανάπτυξη
  15. ΜΚΟ Αίτημα
  16. ΠΕΡΙΧΩΡΗΣΙΣ
  17. Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθήνας
  18. Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity
  19. Help Refugees
  20. JRS Greece
  21. PRAKSIS – Προγράμματα Ανάπτυξης, Κοινωνικής Στήριξης και Ιατρικής Συνεργασίας

[1] Ενδεικτικά, βάσει των στατιστικών της Υπηρεσίας, εντός του 2016, 2.467 άτομα έλαβαν προσφυγικό καθεστώς και 245 επικουρική προστασία, ενώ εντός του 2017, 3.791 άτομα έλαβαν προσφυγικό καθεστώς και 305 επικουρική προστασία, https://asylo.gov.gr/wp-content/uploads/2017/07/Greek_Asylum_Service_Statistical_Data_GR.pdf.

[2] Βλ. https://asylo.gov.gr/wp-content/uploads/2016/12/Programme_2014GR65AMNP001_4_4_el.pdf, σελ. 15.

ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΑΙΤΟΥΝΤΩΝ ΑΣΥΛΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΕΠΑΝΕΝΩΣΗΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΕ) 604/2013


Mε κοινή τους επιστολή, οι υπογράφουσες Οργανώσεις αναφέρονται στην πρόσφατη πρακτική των Γερμανικών αρχών να δέχονται ένα συγκεκριμένο αριθμό αιτούντων άσυλο μέσω της διαδικασίας της οικογενειακής επανένωσης, και εκφράζουμε τις σοβαρές μας ανησυχίες σχετικά με τη παραβίαση του δικαιώματος στην οικογενειακή ενότητα, καθώς και την παραβίαση των σχετικών διατάξεων του Κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 (Κανονισμός Δουβλίνο ΙΙΙ), που αφορούν στη μεταφορά των αιτούντων άσυλο από την Ελλάδα στη Γερμανία, σύμφωνα με τη διαδικασία της οικογενειακής επανένωσης.


Κοινή Επιστολή Οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών για το θέμα της οικογενειακής επανένωσης προσφύγων ή/και μεταναστών στη Γερμανία.

ΠΡΟΣ:   

  • ΥΠΑΤΗ ΑΡΜΟΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ
  • ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ – ΕΠΙΤΡΟΠΟ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
  • ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ-ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ (ΤΜΗΜΑ ΑΣΥΛΟΥ)
  • ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ – ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ (LIBE)
  • ΟΡΓΑΝΙΣΜΟ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (FRA)
  • ΥΠΟΥΡΓΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ
  • ΥΠΟΥΡΓΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Οι υπογράφουσες Οργανώσεις θα θέλαμε να εκφράσουμε τις σοβαρές μας ανησυχίες σχετικά με την εν τοις πράγμασι παραβίαση του δικαιώματος στην οικογενειακή επανένωση, καθώς και με την παραβίαση των σχετικών διατάξεων του Κανονισμού (ΕΕ) 604/2013 (Κανονισμός Δουβλίνο ΙΙΙ), που αφορούν στη μεταφορά των αιτούντων άσυλο από την Ελλάδα στη Γερμανία, σύμφωνα με τη διαδικασία της οικογενειακής επανένωσης. Ειδικότερα, αναφερόμαστε σε μια πρακτική που έχει παρατηρηθεί τους τελευταίους μήνες, σύμφωνα με την οποία, οι αιτούντες άσυλο που δικαιούνται να μεταφερθούν στη Γερμανία σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙΙ, «εγκλωβίζονται» στην Ελλάδα για περίοδο που υπερβαίνει τις προθεσμίες που προβλέπονται στις ανωτέρω αναφερόμενες διατάξεις, για λόγους που οφείλονται στον επιπρόσθετο όρο ενός μέγιστου αριθμού μεταφορών ανά μήνα. Η κατάσταση αυτή θέτει σε κίνδυνο όλη τη διαδικασία και υπονομεύει το δικαίωμα των αιτούντων άσυλο στην οικογενειακή επανένωση, όπως προβλέπεται από τον Κανονισμό Δουβλίνο ΙΙΙ, ενώ παραβιάζει περαιτέρω και το δικαίωμά τους στην οικογενειακή ζωή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς και στο άρθρο 7 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Συγκεκριμένα, τους τελευταίους μήνες έχουν υποπέσει στην αντίληψή μας πολλές υποθέσεις αιτούντων άσυλο, των οποίων τα αιτήματα αναδοχής έχουν γίνει δεκτά από τη Γερμανία, ωστόσο η μεταφορά τους δεν έχει λάβει χώρα, παρά το γεγονός ότι η εξάμηνη προθεσμία (άρθρο 29) έχει παρέλθει. Έχουν επίσης υποπέσει στην αντίληψή μας πολλές άλλες υποθέσεις.

Η Ελληνική Υπηρεσία Ασύλου, στη γραπτή απάντηση (επισυνάπτεται) που έδωσε σε μία από τις υπογράφουσες Οργανώσεις, το «Αίτημα», σχετικά με το πρόβλημα που έχει προκύψει, εξέφρασε την εξής θέση:

Αθήνα, 15.06.2017

Θέμα: Προγραμματισμός μεταφορών αιτούντων άσυλο στη Γερμανία κατ’ εφαρμογή των διατάξεων Κανονισμού Δουβλίνου 604/2013

Σε απάντηση του ερωτήματός σας αναφορικά με τη μεταφορά αιτούντων άσυλο στη Γερμανία έχουμε να σας γνωρίζουμε τα εξής:

Η Μονάδα Δουβλίνου Γερμανίας ζήτησε από την υπηρεσία μας τη μεταφορά των αιτούντων σε ελεγχόμενο αριθμό ανά μήνα, ανεξάρτητα με την εξάμηνη προθεσμία για την ολοκλήρωση της μεταφοράς, που προβλέπεται στο άρθρο 29 του Κανονισμού (EU) 604/2013.

Για τις υποθέσεις για τις οποίες η προθεσμία μεταφοράς των έξι μηνών, σύμφωνα με τον Κανονισμό λήγει στο επόμενο διάστημα ή έχει ήδη λήξει, έχουμε λάβει παράταση προθεσμίας για τη μεταφορά τους σε συνεννόηση με τη Μονάδα Δουβλίνου Γερμανίας (BAMF).

Η ολοκλήρωση και μεταφορά των αιτούντων που αναφέρετε στις ανωτέρω επιστολές θα προγραμματιστεί σε συνεννόηση με τις Γερμανικές Αρχές από τον Ιούλιο 2017 και μετά.

 Η ανωτέρω απάντηση της Υπηρεσίας Ασύλου επιβεβαιώνει τη ύπαρξη μιας συμφωνίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών των δύο κρατών μελών, της Γερμανίας και της Ελλάδας, το ακριβές περιεχόμενο της οποίας δεν είναι γνωστό.

Θα θέλαμε να σημειώσουμε ότι, σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, λιγότεροι από 100 αιτούντες άσυλο μεταφέρονται κάθε μήνα, ενώ, επί του παρόντος, η εξάμηνη προθεσμία λήγει για πάνω από 300 αιτούντες άσυλο το μήνα, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι, αν η πρακτική  αυτή συνεχιστεί, οι καθυστερήσεις στις μεταφορές θα οδηγήσουν σε μια σημαντική αναβολή, που συνιστά μια εν τοις πράγμασι άρνηση της οικογενειακής επανένωσης, της ένταξης και της προστασίας ενός μεγάλου αριθμού αιτούντων άσυλο, πολλοί από τους οποίους είναι ευάλωτοι, καθώς πολλοί είναι ασυνόδευτοι ανήλικοι, μόνες μητέρες με παιδιά, άτομα με προβλήματα υγείας κλπ.

Αυτή η εξέλιξη αφενός εντείνει τα ήδη υπάρχοντα προβλήματα αναφορικά με τις συνθήκες διαβίωσης των αιτούντων άσυλο στην Ελλάδα, αφετέρου παρατείνει το χωρισμό των οικογενειών, γεγονός που έχει σοβαρές συνέπειες στην ευημερία των μελών των οικογενειών, κυρίως των πιο ευάλωτων, όπως οι ασυνόδευτοι ανήλικοι, οι μόνες μητέρες με παιδιά και τα άτομα με προβλήματα υγείας που υποφέρουν και κινδυνεύουν να στερηθούν την οικογένειά τους για μακρά και στη πράξη άγνωστη χρονική περίοδο, ενώ δικαιούνται να επανενωθούν με αυτήν.

Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να συνεκτιμηθεί και η μεγάλη περίοδος που απαιτήθηκε για την καταγραφή των αιτημάτων ασύλου (που κυμαίνεται από 8 μήνες έως και πάνω από 1 χρόνο), κατά τη διάρκεια της οποίας οι περισσότεροι από τους αιτούντες άσυλο, που πλέον βρίσκονται στη διαδικασία οικογενειακής επανένωσης, αναγκάστηκαν να παραμείνουν στην Ελλάδα, μετά το κλείσιμο της λεγόμενης Βαλκανικής οδού.

Επιπλέον, θα θέλαμε να επισημάνουμε ότι η ανωτέρω συμφωνία, όπως παρουσιάζεται στο έγγραφο της Υπηρεσίας Ασύλου, εκτός από τη σοβαρή παραβίαση του παρεχόμενου δικαιώματος στην οικογενειακή επανένωση, παραβιάζει κατάφωρα και συγκεκριμένες διατάξεις του Κανονισμού (ΕΕ) 604/2013, ιδίως το άρθρο 29, σύμφωνα με το οποίο:

«[…] Λεπτομέρειες και προθεσμίες

  1. Η μεταφορά του αιτούντος ή άλλου προσώπου, όπως αναφέ­ρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο γ) ή δ) από το κράτος μέλος που υπέβαλε το αίτημα προς το υπεύθυνο κράτος μέλος πραγματοποιείται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους που υπέβαλε το αίτημα, ύστερα από διαβούλευση μεταξύ των ενδιαφερομένων κρατών μελών, μόλις αυτό είναι πρακτικά δυνατόν και το αργότερο εντός προθεσμίας έξι μηνών από την αποδοχή του αιτήματος περί αναδοχής ή εκ νέου ανάληψης του ενδιαφερομένου από άλλο κράτος μέλος ή από την έκδοση οριστικής απόφασης επί ενδίκου μέσου ή επανεξέτασης εφόσον σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 3 υπάρχει ανασταλτικό αποτέλεσμα.
  2. Εάν η μεταφορά δεν πραγματοποιηθεί εντός της προθεσμίας των έξι μηνών, το υπεύθυνο κράτος μέλος απαλλάσσεται των υπο­χρεώσεών του αναδοχής ή εκ νέου ανάληψης του ενδιαφερομένου και η ευθύνη μεταβιβάζεται τότε στο κράτος μέλος που υπέβαλε το αίτημα. Η προθεσμία αυτή μπορεί να παρατείνεται σε ένα έτος κατ’ ανώτατο όριο, εάν η μεταφορά δεν κατέστη δυνατόν να πραγματο­ποιηθεί λόγω φυλάκισης του ενδιαφερομένου ή σε 18 μήνες κατ’ ανώτατο όριο αν ο ενδιαφερόμενος διαφεύγει.».

Ακόμη, σύμφωνα με το άρθρο 36:

«Διοικητικοί διακανονισμοί

  1. Τα κράτη μέλη μπορούν να συνάπτουν, διμερώς, διοικητικούς διακανονισμούς σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, προκειμένου να διευκολύνεται η εφαρ­μογή του και να αυξάνεται η αποτελεσματικότητά του. Αυτοί οι διακανονισμοί μπορούν να αφορούν:

α) ανταλλαγές υπαλλήλων συνδέσμων,

β) απλούστευση των διαδικασιών και μείωση των προθεσμιών δια­βίβασης και εξέτασης των αιτημάτων      αναδοχής ή εκ νέου ανά­ληψης αιτούντων.

  1. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να διατηρούν τους διοικητι­κούς διακανονισμούς που συνάπτονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 343/2003. Στον βαθμό που οι διακανονισμοί αυτοί δεν συνάδουν με τον παρόντα κανονισμό, τα συγκεκριμένα κράτη μέλη τους τροποποιούν ώστε να εξαλειφθούν τυχόν ασυμβατότητες που έχουν παρατηρηθεί.
  2. Πριν συνάψουν ή τροποποιήσουν διακανονισμό της παραγράφου 1 στοιχείο β), τα συγκεκριμένα κράτη μέλη ζητούν τη γνώμη της Επιτροπής όσον αφορά τη συμβατότητά του με τον παρόντα κανονισμό.
  3. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι οι διακανονισμοί της παραγράφου 1 στοιχείο β) είναι ασύμβατοι με τον παρόντα κανονισμό, ενημερώνει, εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, τα συγκεκριμένα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για την τροποποίηση του εν λόγω διακανονισμού εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, ώστε να εξαλειφθούν τυχόν ασυμβατότητες που έχουν παρατηρηθεί.
  4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή όλους τους διακανονισμούς της παραγράφου 1, καθώς και κάθε καταγγελία ή τροποποίησή τους.».

Είναι προφανές ότι η ανωτέρω συμφωνία μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι εμπίπτει στις διατάξεις των ανωτέρω άρθρων, καθώς οι διοικητικοί διακανονισμοί μπορεί να αφορούν σε πρακτικές λεπτομέρειες της εφαρμογής του Κανονισμού, προκειμένου να διευκολύνουν την εφαρμογή αυτή και να αυξήσουν την αποτελεσματικότητά του, ενώ μπορεί να σχετίζονται και με την απλοποίηση των διαδικασιών και τη σύντμηση των προθεσμιών, και όχι το αντίθετο. Σε κάθε περίπτωση, οι διακανονισμοί δεν μπορούν να περιορίζουν τα δικαιώματα ούτε να θέτουν επιπλέον όρους – όπως αριθμό και ποσοστά- σε συγκεκριμένες διατάξεις του Ευρωπαϊκού Κανονισμού. Ως εκ τούτου, η ανωτέρω συμφωνία παραβιάζει και αυτό το άρθρο.

Ο διακανονισμός μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας αναφορικά με την εφαρμογή της οικογενειακής επανένωσης των αιτούντων άσυλο, θέτοντας ποσοτικά κριτήρια (μέγιστος αριθμός ανά μήνα) παραβιάζει κατάφωρα τη Διεθνή, Ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία, η οποία καθιερώνει την αρχή της οικογενειακής ενότητας και του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού, συγκεκριμένα στο άρθρο 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο προστατεύει το δικαίωμα στην οικογενειακή ζωή, στο άρθρο 10 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού καθώς και στο άρθρο 7 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Για τους λόγους αυτούς σας καλούμε να λάβετε όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να σταματήσει αυτή η παράνομη πρακτική, του εν λόγω διακανονισμού Γερμανίας και Ελλάδας, που δυσχεραίνει τον σεβασμό βασικών αρχών και δικαιωμάτων όπως η οικογενειακή ενότητα, το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού και η ένταξη των αιτούντων άσυλο.

———————————————————

ADVOCATES ABROAD https://advocatesabroad.org

ΑΙΤIMA https://www.aitima.gr

ARSIS –ASSOCIATION FOR THE SOCIAL SUPPORT OF YOUTH https://arsis.gr

ASYLKOORDINATION www.asyl.at

BUMF https://www.b-umf.de/

CCME – CHURCHES’ COMMISSION FOR MIGRANTS IN EUROPE www.ccme.eu

DIAKONIE DEUTSCHLAND, EVANGELISCHER BUNDESVERBAND E.V. https://www.diakonie.de/

EUROPEAN COUNCIL FOR REFUGEES AND EXILES (ECRE) www.ecre.org

EUROPEAN HUMANIST FEDERATION https://humanistfederation.eu

GREEK HELSINKI MONITOR https://greekhelsinki.wordpress.com

GREEK COUNCIL FOR REFUGEES https://www.gcr.gr

GREEK FORUM OF REFUGEES https://www.refugees.gr

HELLENIC LEAGUE FOR HUMAN RIGHTS https://www.hlhr.gr/

HUMANIST UNION OF GREECE https://www.facebook.com/humanistuniongreece/

INITIATIVE FOR THE DETAINEE’S RIGHTS https://www.tokeli.gr

INTERNATIONAL HUMANIST AND ETHICAL UNION https://iheu.org

MOBILE INFO TEAM https://mobileinfoteam.blogspot.gr/

“LATHRA?” COMMITTEE FOR SOLIDARITY TO REFUGEES IN CHIOS https://www.lathra.gr/

NETWORK FOR SOCIAL SUPPORT OF REFUGEES AND MIGRANT https://migrant.diktio.org

OMCT – WORLD ORGANIZATION AGAINST TORTURE https://www.omct.org

PRAKSIS https://www.praksis.gr

PROASYL www.proasyl.de

REFUGEE LAW CLINICS ABROAD https://refugeelawclinicsabroad.org/

REFUGEES SUPPORT AEGEAN https://rsaegean.org/

SAFE PASSAGE www.safepassage.org.uk

SOLIDARITY NOW https://www.solidaritynow.org/en/

WORLD WITHOUT WARS AND WITHOUT VIOLENCE-GREECE www.kosmosxorispolemous.gr

Κοινό Δελτίο Τύπου για τα βίαια επεισόδια εναντίον μεταναστών και προσφύγων στη Μόρια


Στις 28 Νοεμβρίου 2016 και με αφορμή το δυστύχημα στον καταυλισμό της Μόριας που κόστισε τη ζωή σε δύο πρόσφυγες, το SolidarityNow και άλλες 22 οργανώσεις και φορείς έκαναν κοινή δήλωση για τις συνθήκες διαβίωσης και τους κανόνες ασφάλειας στους προσφυγικούς καταυλισμούς της χώρας.


Εκφράζουμε τη βαθιά ανησυχία μας για τις πληροφορίες, τις καταγγελίες και τις μαρτυρίες για κατάχρηση βίας από την πλευρά των αρχών ασφαλείας στο κέντρο κράτησης στη Μόρια της Λέσβου.

Το οπτικό υλικό που απεικονίζει σκηνές βίαιης, απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης προσφύγων προκαλεί αποτροπιασμό ενώ οι πληροφορίες για αυθαίρετες συλλήψεις γεννούν έντονη ανησυχία. Επιπλέον, στο βίντεο που καταγράφει την επίθεση των ΜΑΤ, η δράση πολιτών που εμφανίζονται να πρωτοστατούν στους ξυλοδαρμούς με ανελέητη βαρβαρότητα, υπό την ανοχή των αστυνομικών, εγείρει πολλά ερωτηματικά και χρήζει άμεσης διερεύνησης από τις αρμόδιες αρχές.

Η Πολιτεία έχει οδηγηθεί σε ένα διπλό αδιέξοδο: έχει αφήσει εδώ και μήνες πρόσφυγες και μετανάστες σε συνθήκες άθλιες και ταυτόχρονα δοκιμάζει τις αντοχές των κατοίκων του νησιού. Η καταστολή, η αστυνομική βία, οι συλλήβδην προσωρινές κρατήσεις και επαπειλούμενες βαριές καταδίκες επί δικαίους και αδίκους βυθίζουν ακόμα περισσότερο σε αυτό το αδιέξοδο. Η σκληρή ποινική μεταχείριση μεταναστών και προσφύγων από τη μια μεριά και η αστυνομική βία, την οποία ουδείς αρμόδιος φαίνεται να αποδοκιμάζει ή να διερευνά από την άλλη, θέτουν σε σοβαρή αμφισβήτηση το βαθμό προστασίας των δικαιωμάτων στη χώρα μας. Ζητάμε από την ελληνική δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος της ως εγγυητής του κράτους δικαίου και να αντισταθεί σε ένα κλίμα απόδοσης συλλογικών ευθυνών και αναζήτησης εξιλαστήριων θυμάτων.

ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ (αλφαβητικά)

Αλληλεγγύη – SolidarityNow

Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου

Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων

Ελληνικό Φόρουμ Μεταναστών

ΓΕΦΥΡΕΣ – Ανθρωπιστική Πρωτοβουλία

Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity

HIAS Ελλάδος

Κάριτας Ελλάς

Κέντρο Ημέρας  ΒΑΒΕΛ

Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών /-στριών

Κοινότητα ενωμένων Αφγανών στην Ελλάδα

Melissa: Network of Migrant Women in Greece

PRAKSIS – Προγράμματα Ανάπτυξης, Κοινωνικής Στήριξης και Ιατρικής Συνεργασίας

Συμβούλιο Ένταξης Μεταναστών Δήμου Αθήνας

Κοινή Δήλωση ΜΚΟ για τα σημαντικά κενά στην υποδοχή προσφύγων στα νησιά και την προστασία των ασυνόδευτων παιδιών στην Ελλάδα


Το SolidarityNow και οι άλλες υπογράφουσες ανθρωπιστικές οργανώσεις χαιρετίζουν τη μετάβαση της διαχείρισης του συνόλου των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους αιτούντες άσυλο στα ελληνικά νησιά και τους ασυνόδευτους ανήλικους που βρίσκονται σε όλη την ελληνική επικράτεια προς την ελληνική κυβέρνηση. Ωστόσο, καθώς η υλοποίηση αυτής της μετάβασης έχει ήδη ξεκινήσει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή περιορίζει τη στήριξη για ανθρωπιστική βοήθεια που παρέχεται σήμερα από μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), αυξάνονται οι ανησυχίες σχετικά με τις πιθανότητες επιδείνωσης των συνθηκών διαβίωσης και ελλιπούς πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες, καθόσον μέχρι σήμερα ελάχιστες πληροφορίες έχουν παρασχεθεί αναφορικά με το πώς πρόκειται να υλοποιηθεί στην πράξη αυτή η μετάβαση.

Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες, στις 31 Ιουλίου, η πλειονότητα της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης που παρέχεται άμεσα στις ΜΚΟ που παρέχουν υπηρεσίες στα ελληνικά νησιά θα τερματιστεί. Οι οργανώσεις αυτές παρέχουν βοήθεια σε περίπου 14.000 αιτούντες διεθνή προστασία που παραμένουν στα νησιά, δίχως να μπορούν να μετακινηθούν στην ενδοχώρα εξαιτίας πολιτικών που συνδέονται με τη κοινή δήλωση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας. Στο πλαίσιο του νέου συστήματος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υποστηρίξει την ελληνική κυβέρνηση στη διαχείριση του συνόλου των παρεχόμενων υπηρεσιών μέσω κεφαλαίων του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης (Asylum, Migration and Integration Fund – AMIF) και του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας (Internal Security Fund – ISF) της Γενικής Διεύθυνσης Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων (DG Home). Η εν λόγω μετάβαση αποτελεί μία αλλαγή από το τρέχον σύστημα, στο οποίο οι ΜΚΟ παρέχουν υπηρεσίες που χρηματοδοτούνται απευθείας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω της Γενικής Διεύθυνσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής Προστασίας και Επιχειρήσεων Ανθρωπιστικής Βοήθειας (DG ECHO). Πέρα από την παροχή υπηρεσιών στα νησιά,  πρόκειται επίσης, να μεταφερθεί σε μεγάλο βαθμό στο ελληνικό κράτος κι η διαχείριση της χρηματοδότησης και της κάλυψης των αναγκών των 2.250 ασυνόδευτων παιδιών που βρίσκονται σε ολόκληρη την Ελλάδα,  μέσω των ως άνω κεφαλαίων της DG Home αντί της DG ECHO, όπως μέχρι σήμερα.

Η εν λόγω μετάβαση διαθέτει όλες τις κατάλληλες προϋποθέσεις ώστε να αποτελέσει ένα θετικό βήμα εφόσον βέβαια εφαρμοστεί υπό συνθήκες πλήρους διαφάνειας, έγκαιρα και σε στενή συνεργασία με οργανισμούς που επί του παρόντος παρέχουν υπηρεσίες. Παρόλα αυτά, μέχρι σήμερα, δεν έχει ανακοινωθεί κάποιο εθνικό σχέδιο δράσης ενώ οι πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιηθεί η μετάβαση είναι ελάχιστες. Χωρίς ένα ξεκάθαρο σχέδιο μετάβασης, η δημιουργία κενών κι ελλείψεων στην παροχή υπηρεσιών πρέπει να θεωρείται μάλλον βέβαιη,  ενώ ευάλωτοι άντρες, γυναίκες και παιδιά θα τεθούν σε ακόμη μεγαλύτερο κίνδυνο χωρίς τις υγειονομικές, νομικές και λοιπές υπηρεσίες και την ασφάλεια που έχουν ανάγκη αλλά και δικαιούνται.

Οι επιπτώσεις από παρόμοιες περιπτώσεις αλλαγής στη σκυτάλη της διαχείρισης έχουν ήδη φανεί. Στη Μυτιλήνη, για παράδειγμα, η σύμβαση με την οργάνωση που ήταν υπεύθυνη για την παροχή πρωτοβάθμιας υγειονομικής περίθαλψης και τη διεξαγωγή της εκτίμησης της ευαλωτότητας ως μέρους της διαδικασίας στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας έληξε στις 30 Μαΐου. Οι 10 γιατροί που ανήκαν στο προσωπικό της εν λόγω οργάνωσης και παρείχαν περίθαλψη σε περισσότερους από 2,000 ανθρώπους που διαβιούν στη δομή, καθώς και υποστήριξη στην Ελληνική Υπηρεσία Ασύλου μέσω των εκτιμήσεων ευαλωτότητας, αντικαταστάθηκαν από μόλις τρεις γιατρούς, οι οποίοι αναμένεται να εκπληρώνουν τα ίδια καθήκοντα. Πληροφορίες θέλουν αυτή τη στιγμή να υπάρχουν σημαντικές καθυστερήσεις στις διαδικασίες εκτίμησης της ευαλωτότητας τόσο στη Χίο όσο και στη Μυτιλήνη, αλλά και την ύπαρξη σημαντικότατου κενού στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.

Επιπροσθέτως, η ανεπάρκεια ασφαλών δομών φιλοξενίας και η έλλειψη εναλλακτικών επιλογών φροντίδας και προστασίας των παιδιών που φτάνουν στην Ελλάδα μόνα καθ’ όλη τη διάρκεια της διαχείρισης της κρίσης συνεχίζει να αποτελεί μείζον ζήτημα. Αν κι αυτή τη στιγμή σε ολόκληρη την Ελλάδα 2,500 ασυνόδευτοι ανήλικοι έχουν επειγόντως ανάγκη από ασφαλή στέγη, οι διαθέσιμες θέσεις φιλοξενίας είναι μόνο 1,270. Περίπου 1,000 ασυνόδευτα παιδιά, λοιπόν, βρίσκονται σε λίστα αναμονής για μία θέση σε κάποια δομή φιλοξενίας, με κάποια από αυτά να ζουν σε καταλήψεις, άλλα στο δρόμο, ενώ άλλα βρίσκονται υπό αστυνομική προστατευτική φύλαξη (κράτηση) μέχρις ότου βρεθεί διαθέσιμη θέση φιλοξενίας. Η μετάβαση, λοιπόν, προς το νέο αυτό σύστημα έχει ως αποτέλεσμα την επικείμενη παύση λειτουργίας τουλάχιστον πέντε δομών φιλοξενίας, μειώνοντας έτσι από τη μία  δραστικά τις διαθέσιμες θέσεις φιλοξενίας, και αυξάνοντας από την άλλη τον αριθμό των ανηλίκων που παραμένουν υπό κράτηση ως εναλλακτική λύση στο πρόβλημα της αδυναμίας φιλοξενίας τους. Άλλες μορφές κατάλληλης φροντίδας, όπως η αναδοχή κι η ημιαυτόνομη διαβίωση, οι οποίες είναι αποδοτικότερες οικονομικά κι ανταποκρίνονται στις ανάγκες αλλά και τα συμφέροντα των παιδιών, έχουν λάβει μικρή συντονισμένη υποστήριξη ή έγκριση από την Κυβέρνηση ενώ δεν έχουν ανακοινωθεί πληροφορίες σχετικά με το εάν και το πότε, ακόμη κι ισχύουσες, μικρής κλίμακας εναλλακτικές προτάσεις φροντίδας και προστασίας θα συνεχιστούν ή επεκταθούν.

Κάθε κενό στην παροχή υπηρεσιών ως απόρροια μιας μη συντονισμένης αλλαγής στη σκυτάλη της διαχείρισης θα έχει αντίκτυπο στην υγεία και την ευημερία χιλιάδων, ήδη, ευάλωτων ανθρώπων. Είναι, λοιπόν, ζωτικής σημασίας να διδαχθούμε από τα λάθη που διαπράχθηκαν στο παρελθόν κατά τη διαχείριση της κρίσης και έτσι να αποφύγουμε μια αναμενόμενη ανθρωπιστική κρίση.

Καλούμε:

  • Την Ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει σε διαβούλευση με οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών, χρηματοδότες, ΜΚΟ αλλά και την κοινωνία των πολιτών προκειμένου να αναπτυχθεί και να ανακοινωθεί άμεσα ένα εθνικό σχέδιο δράσης το οποίο θα αφορά τόσο την περίοδο της μετάβασης όσο και το χρονικό διάστημα που θα επακολουθήσει. Το σχέδιο δράσης θα πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένα βήματα για στενή συνεργασία και ομαλή διεξαγωγή της διαδικασίας ανάληψης της ευθύνης διαχείρισης από τους νέους παρόχους υπηρεσιών ώστε να διασφαλιστεί η αποτροπή διακοπής ή η περαιτέρω επιδείνωση των υπηρεσιών και των συνθηκών διαβίωσης όσων διαβιούν στα νησιά αλλά και των ασυνόδευτων ανηλίκων σε ολόκληρη τη χώρα.
  • Την Ελληνική κυβέρνηση να επενδύσει και να διευκολύνει την ανάπτυξη πιο αποτελεσματικών και βιώσιμων μορφών εναλλακτικής φροντίδας και προστασίας για τα ασυνόδευτα παιδιά, πιο συγκεκριμένα την εποπτευόμενη ημιαυτόνομη διαβίωση και την αναδοχή.
  • Την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να παράσχει τεχνική και συντονιστική υποστήριξη προκειμένου να διασφαλίσει πως τα κεφάλαια της είναι διαθέσιμα, προσβάσιμα και χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά και πως θα αποφευχθεί ουσιαστικά η διακοπή βασικών υπηρεσιών. Η δράση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει τη διευκόλυνση επίτευξης τακτικών συναντήσεων συντονιστικού χαρακτήρα ανάμεσα στους αρμόδιους οργανισμούς και τις αρχές, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση ανάμεσα στους παρόχους υπηρεσιών.
  • Την Ε.Ε. και τους υπόλοιπους χρηματοδότες να ενθαρρύνουν την Κυβέρνηση να διασφαλίσει τη συνέχιση των υπηρεσιών υγείας, ψυχικής υγείας, ψυχοκοινωνικής στήριξης, εκπαίδευσης αλλά και των νομικών υπηρεσιών στα νησιά καθώς και τη διασφάλιση μίας πληθώρας κατάλληλων εναλλακτικών επιλογών περίθαλψης και υπηρεσιών ασφαλείας για τους ασυνόδευτους ανήλικους σε όλη την επικράτεια.

Κοινή επιστολή για τη ρατσιστική επίθεση σε γειτονιά των Ρομά στην περιοχή Μενίδι Αττικής


Το Solidarity Now μαζί με άλλες οργανώσεις στέλνει επιστολή σε αρμόδιες ελληνικές και ευρωπαϊκές αρχές σχετικά με τις ρατσιστικές επιθέσεις σε γειτονιά Ρομά στο Μενίδι που ξεκίνησαν στις 10 Ιουνίου 2017 και ζητάει την πλήρη ποινική διερεύνηση και αναγνώριση του ρατσιστικού κινήτρου των εν λόγω επιθέσεων.


Προς:

Νικόλαο Τόσκα

Αναπληρωτή Υπουργό Εσωτερικών

Κανελλοπούλου 4, 101 77, Αθήνα , Ελλάδα

pressoffice@yptp.gr

 

Ιωάννη Κασσαβό

Δήμαρχο Αχαρνών

Λεωφόρος Φιλαδέλφειας 87 & Μπόσδα, 136 73

info@acharnes.gr

 

Αντιστράτηγο Κωνσταντίνο Τσουβάλα

Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας

Κανελλοπούλου 4, 101 77, Αθήνα , Ελλάδα

press@hellenicpolice.gr

 

Κοινοποίηση:

Álvaro Oliveira

Νομικό Σύμβουλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ΓΔ Δικαιοσύνης

Rue de la Loi / Wetstraat 200 1049 Βρυξέλες

Βέλγιο

alvaro.oliveira@ec.europa.eu

 

Pia Lindholm

Νομική Σύμβουλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ΓΔ Δικαιοσύνης

Rue de la Loi / Wetstraat 200 1049 Βρυξέλες

Βέλγιο

pialindholm@ec.europa.eu

 

Dora Husz

Αναλυτή Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ΓΔ Δικαιοσύνης

Rue de la Loi / Wetstraat 200 1049 Βρυξέλες

Βέλγιο

dora.husz@ec.europa.eu

 

Ανδρέα Ι. Ποττάκη

Συνήγορο του Πολίτη

Χαλκοκονδύλη 17, 104 32 Αθήνα, Ελλάδα

ombudsman@synigoros.gr

press@synigoros.gr

Σχετικά με τη ρατσιστική επίθεση σε γειτονιά των Ρομά στην περιοχή Μενίδι Αττικής

Αγαπητέ κύριε/κυρία,

Εμείς οι υπογράφουσες οργανώσεις σας γράφουμε σχετικά με τις βίαιες επιθέσεις εναντίον Ρομά και τις εμπρηστικές επιθέσεις που ξεκίνησαν στις 10 Ιουνίου 2017 σε μια γειτονιά Ρομά της περιοχής Μενίδι Αττικής (προάστιο της Αθήνας).

Σύμφωνα με πληροφορίες που συγκεντρώσαμε από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας[1], στις 10 Ιουνίου 2017 ένα 11χρονο αγόρι μη Ρομά σκοτώθηκε από μια αδέσποτη σφαίρα άγνωστης προέλευσης κατά τη διάρκεια γιορτής για τον τέλος της σχολικής χρονιάς. Ένας 23χρονος άνδρας Ρομά συνελήφθη ως ύποπτος από την αστυνομία και στις 12 Ιουνίου 2017 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 40 μηνών με αναστολή για οπλοχρησία[2]. Κατόπιν, η τοπική κοινότητα των Ρομά κατηγορήθηκε συλλογικά για το θάνατο του αγοριού. Αμέσως μετά, ένας οργισμένο πλήθος περίπου 1.500 ατόμων, συγκεντρώθηκε στη γειτονιά των Ρομά του Μενιδίου και έριξε μολότοφ μπροστά από το σπίτι της οικογένειας του 23χρονου Ρομά υπόπτου.

Ένα βίντεο που δημοσιεύτηκε στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης[3] από ακροδεξιές ομάδες δείχνει εμπρηστικές επιθέσεις στις 12 Ιουνίου στο σπίτι του ύποπτου Ρομά (2.20) καθώς και εκατοντάδες υποστηρικτές των Ανένταχτων Μαιάνδρων Εθνικιστών/Combat 18, να πορεύονται φωνάζοντας «γύφτοι, γουρούνια, δολοφόνοι». Το βίντεο αργότερα (3.30) δείχνει μια άλλη εμπρηστική επίθεση εναντίον ενός δεύτερου σπιτιού που ανήκει στην οικογένεια του ύποπτου Ρομά και πλήθη που φωνάζουν “γύφτοι, μουνιά, των μπάτσων μαγαζιά”. Το βίντεο τελειώνει με απειλή μεγαλύτερης βίας κατά των Ρομά στο Μενίδι (8.55). Και τα δύο σπίτια υπέστησαν εκτεταμένο εμπρησμό[4] αλλά δεν έχουν γίνει συλλήψεις.

Στις 11 Ιουνίου συνεχίστηκε η διαδήλωση κατά των Ρομά και σημειώθηκαν εκδηλώσεις βίας στο Μενίδι. Υπήρξε μια προσπάθεια από τον όχλο να σπάσει τις αστυνομικές γραμμές και να επιτεθεί στην κατοικημένη περιοχή των Ρομά. Κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης, μερικοί άνθρωποι έριξαν αυτοσχέδιες βόμβες στα σπίτια των Ρομά, καταστρέφοντας δύο από αυτά. Η αστυνομία ανταποκρίθηκε με δακρυγόνα, προκαλώντας σύγκρουση με το πλήθος.

Στις 12 Ιουνίου ξεκίνησε μια πορεία κατά των Ρομά στην περιοχή του Μενιδίου. Η πορεία πυροδότησε εκδηλώσεις βίας, καθώς το θυμωμένο πλήθος έριξε αυτοσχέδιες βόμβες και πέτρες στην αστυνομία στο σιδηροδρομικό σταθμό, σε μια περιοχή που συνορεύει με τη γειτονιά των Ρομά. Η αστυνομία ανταποκρίθηκε με δακρυγόνα και χειροβομβίδες. Στις 10.30 μ.μ. η πορεία έφθασε στην κατοικημένη περιοχή των Ρομά. Η παρέμβαση της αστυνομίας έχει μέχρι στιγμής σταματήσει περαιτέρω εκδηλώσεις βίας κατά των Ρομά.

Στις 13 Ιουνίου, οι μη Ρομά κάτοικοι του Μενιδίου ξεκίνησαν διαδηλώσεις κατά των Ρομά μπροστά στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Στις 16 Ιουλίου, κατόπιν πληροφοριών ότι δεν είχε ξεκινήσει ποινική έρευνα, το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) υπέβαλε καταγγελία στην Υπηρεσία της Ελληνικής Αστυνομίας για την Καταπολέμηση της Ρατσιστικής Βίας. Στις 20 Ιουνίου, το ΕΠΣΕ ενημερώθηκε εν συντομία ότι η Ελληνική Αστυνομία είχε ξεκινήσει ποινική έρευνα για τα γεγονότα αυτά.

Ζητάμε επειγόντως από την αντίστοιχη αρχή σας να διερευνήσει πλήρως και (αν χρειαστεί) να ασκήσει δίωξη  κατά των ατόμων που εμπλέκονται στα περιστατικά αυτά αμέσως μόλις αποκατασταθεί η τάξη. Η σαφής παρουσία βαθιά εδραιωμένου αντι-τσιγγανισμού στην περιοχή απαιτεί να γίνει αυτό όχι μόνο για να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των ατόμων που έχουν πληγεί, αλλά και για την προστασία ολόκληρης της κοινότητας των Ρομά. Υπογραμμίζουμε ότι είναι απαραίτητο να διερευνηθεί το ενδεχόμενο φυλετικού κινήτρου προκειμένου να εκπληρωθούν οι νομικές υποχρεώσεις βάσει της απόφασης-πλαισίου 2008/913 /ΔΕ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως του άρθρου 8, καθώς και του άρθρου 14 σε συνδυασμό με τα άρθρα 2 και 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Προτρέπουμε τον Υπουργό Εσωτερικών και το Δήμαρχο του Μενιδίου να διασφαλίσουν την ασφάλεια των Ρομά κατοίκων στο Μεδίνι, καθώς οι πορείες των νεοναζιστικών ομάδων συνεχίζουν να απειλούν τη ζωή και την ασφάλεια των Ρομά της περιοχής και της χώρας. Καλούμε τις αρμόδιες αρχές σας να αντιμετωπίσουν τα ζητήματα περιθωριοποίησης των πολιτών Ρομά στην Ελλάδα και το προφανώς επικίνδυνα αυξημένο επίπεδο αντι-τσιγγανισμού στην περιοχή και στην κοινωνία.

Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης ζητάμε, σύμφωνα με τις ισχύουσες εγχώριες και διεθνείς διαδικασίες σχετικά με τη γνωστοποίηση προσωπικών δεδομένων, σύμφωνα με το άρθρο 5 (Πρόσβαση σε έγγραφα) του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας και τον Νόμο 2690/1999 σχετικά με την ελεύθερη πρόσβαση σε πληροφορίες δημόσιου συμφέροντος, να μας παρασχεθούν γραπτώς οι σχετικές πληροφορίες.

Εμείς, οι υπογράφουσες οργανώσεις, επιθυμούμε να επισημάνουμε ότι οι ζητούμενες πληροφορίες αφορούν τη θεσμική απάντηση σε περιστατικό εικαζόμενα υποκινούμενο από φυλετικό μίσος και όχι δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα:

  1. Έχει ξεκινήσει αυτεπάγγελτη έρευνα σχετικά με τις βίαιες εμπρηστικές επιθέσεις κατά της κοινότητας των Ρομά και, αν ναι, πότε; Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η καταγγελία που κατατέθηκε από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι;
  2. Ποια μέτρα έχουν ληφθεί από το γραφείο σας για να προσδιορίσετε τα αίτια του συμβάντος;
  3. Έχουν εντοπιστεί οι ύποπτοι;
  4. Έχουν κληθεί μάρτυρες για να καταθέσουν;
  5. Έχει ασκηθεί δίωξη εναντίον συγκεκριμένων ατόμων για το συμβάν και, αν ναι, με ποιες κατηγορίες;
  6. Έχει διερευνηθεί και / ή ληφθεί υπόψη το πιθανό φυλετικό κίνητρο του συμβάντος κατά τη διάρκεια των οποιωνδήποτε ερευνών;
  7. Ποια μέτρα (εάν υπάρχουν) σχεδιάζονται ή έχουν ήδη ληφθεί για την επαναστέγαση των θυμάτων της εμπρηστικής επίθεσης;
  8. Ποια μέτρα προβλέπονται για να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των κατοίκων Ρομά στη γειτονιά του Μενιδίου;

Θα παρακολουθούμε προσεκτικά την κατάσταση και τις θεσμικές απαντήσεις. Είμαστε διαθέσιμοι για περαιτέρω πληροφορίες ή διευκρινίσεις, αν χρειαστεί. Ανυπομονούμε για την απάντησή σας μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στο atanas.zahariev@errc.org ή ταχυδρομικά στο Ευρωπαϊκό Κέντρο για τα Δικαιώματα των Ρομά, Wesselényiutca 16, H-1077 Βουδαπέστη, Ουγγαρία.

 

Με εκτίμηση,

 

Đorđe Jovanović

Ευρωπαϊκό Κέντρο για τα Δικαιώματα των Ρομά

 

Παναγιώτης Δημητράς

Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)

 

Βασίλης Τσαρνάς

Συντονιστικό Οργανώσεων και Κοινοτήτων για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα των Ρομά στην Ελλάδα (ΣΟΚΑΔΡΕ)

 

Επαμεινώνδας Φαρμάκης

Solidarity Now

 

Ναυσικά Παπανικολάτου

Ελληνική Ομάδα για τα Δικαιώματα των Μειονοτήτων

 

Διαβάστε την επιστολή εδώ

 

[1] https://dithen2010.blogspot.gr/2017/06/an-anti-roma-pogrom-in-athens-short.html

[2] https://greece.greekreporter.com/2017/06/13/menidi-residents-demonstrate-at-citizen-protection-ministry/#sthash.KEj859qz.dpuf

[3] https://www.youtube.com/watch?v=qQq0Y5onv8w

[4] https://agonaskritis.gr/%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CE%B4%CE%B9-%CE%B5%CE%BA%CE%B1%CF%88%CE%B1%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B1-2-%CF%83%CF%80%CE%AF%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-23%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF/

“Μια θεμελιωδώς διαφορετική προσέγγιση είναι απαραίτητη”: Κοινή δήλωση μελών δικτύου International Detention Coalition


Μέλη και εταίροι του Δικτύου International Detention Coalition, ανάμεσα σε αυτόυς και το SolidarityNow, εκφράζουν τη συλλογική ανησυχία τους ότι “μια θεμελιωδώς διαφορετική προσέγγιση είναι απαραίτητη” σχετικά με την κράτηση των μεταναστών στην Ευρώπη.

Πριν από τη διαβούλευση με τους κύριους φορείς της Κοινωνίας των Πολιτών από τις 22 έως τις 23 Ιουνίου στην έδρα του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο, περισσότερες από 30 εθνικές, περιφερειακές και διεθνείς οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών συνέταξαν κοινή δήλωση, η οποία θα υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (CDCJ) που διεξάγει μια άσκηση σχετικά με ένα λεπτομερές σύνολο κανόνων που αφορούν στην κράτηση των μεταναστών βάσει των υφιστάμενων διεθνών και περιφερειακών προτύπων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Το International Detention Coalition είναι ένα παγκόσμιο δίκτυο, με μέλη πάνω από 300 οργανώσεις και άτομα της κοινωνίας των πολιτών σε περισσότερες από 70 χώρες, που δραστηριοποιούνται υπέρ των προσφύγων, των αιτούντων άσυλο και των μεταναστών που πλήττονται από τις συνθήκες κράτησης των μεταναστών.

Περισσότερες πληροφορίες για το δίκτυο: https://idcoalition.org/

Διαβάστε την κοινή δήλωση εδώ

Η προτεραιότητα σήμερα είναι η κοινωνική ενσωμάτωση

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

Mε αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, το SolidarityNow τονίζει τις ανάγκες του προσφυγικού πληθυσμού που ζει στην Ελλάδα.

Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας Προσφύγων βρίσκει τη χώρα μας σε μία κομβική στιγμή. Στην ελληνική ενδοχώρα δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή παραπάνω από 40.000 πρόσφυγες. Παρόλα αυτά, ένας δυσανάλογα μεγάλος αριθμός συνεχίζει να διαμένει σε καταυλισμούς, υπό συνθήκες καθόλου ικανοποιητικές.

Το SolidarityNow έχει προ πολλού υπογραμμίσει ότι προτεραιότητα πρέπει πλέον να είναι η ένταξη, δηλαδή η στοιχειώδης πρόσβαση των ανθρώπων αυτών στα θεμελιώδη αγαθά της υγείας, της παιδείας, της εργασίας κ.λπ. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να διασφαλίσουμε την ήδη τραυματισμένη κοινωνική συνοχή.

Συγκεκριμένα, το SolidarityNow ζητάει:

  1. Άμεσο πλάνο εκκένωσης των καταυλισμών και μεταφορά των ανθρώπων σε αστικές περιοχές, ώστε η υλοποίηση πολιτικών ένταξης να μην μείνει κενό γράμμα.
  2. Την απρόσκοπτη πρόσβαση όλων, είτε βρίσκονται στα νησιά είτε στην ενδοχώρα, στη διαδικασία ασύλου, με ταυτόχρονο σεβασμό όλων των διαδικαστικών εγγυήσεων που απορρέουν από το εθνικό, κοινοτικό και διεθνές δίκαιο.
  3. Την πρόσβαση όλων των αιτούντων άσυλο (και των προκαταγεγραμμένων) στην αγορά εργασίας.
  4. Την εγγραφή όλων των ανηλίκων στο εθνικό σύστημα παιδείας, ώστε να διασφαλιστεί η ομαλή κοινωνικοποίησή τους στη χώρα.
  5. Την απρόσκοπτη πρόσβαση όλων στο σύστημα υγείας, χωρίς διακρίσεις.
  6. Την άμεση ενεργοποίηση των κονδυλίων του Ταμείου Ασύλου, Μετανάστευσης και Ένταξης ώστε να χρηματοδοτηθούν οι αντίστοιχες δράσεις, με κύρια στόχευση το βοήθημα στέγασης για εύλογο χρόνο σε άτομα που παίρνουν καθεστώς πρόσφυγα και άρα δεν δικαιούνται στέγαση ως αιτούντες άσυλο.

Οι πρόσφυγες θα ζήσουν μαζί μας. Όσο πιο γρήγορα ανταποκριθούμε σε αυτό το δεδομένο με πολιτικές ένταξης, τόσο περισσότερο θα προστατέψουμε τους ίδιους, τις τοπικές κοινωνίες και τη συνοχή του κοινωνικού ιστού στη χώρα μας.

Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας – Παρουσίαση ετήσιας έκθεσης στη βουλή


Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας παρουσίασε την Τετάρτη, 7.6.2017, την ετήσια έκθεσή του ενώπιον της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της Βουλής, σε συνέχεια πρόσκλησης της Προέδρου, Αφροδίτης Σταμπουλή.

Το Δίκτυο θεωρεί την εν λόγω εκδήλωση σημαντική πρωτοβουλία, που έδωσε την ευκαιρία για ένα γόνιμο και ουσιαστικό διάλογο με εκπροσώπους των κομμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου και ελπίζει ότι παρόμοιες πρωτοβουλίες θα ληφθούν και από την Ολομέλεια της Βουλής.

H ετήσια έκθεση για το 2016 είναι διαθέσιμη εδώ.