ΤΑ ΝΕΑ: Λευτέρης Παπαγιαννάκης_«Ασκήσεις ισορροπίας χωρίς απαντήσεις»


Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Υπεύθυνος Συνηγορίας SolidarityNow

TA NEA, 24/9/2020

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε χθες την πρότασή της για ένα νέο Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, με την οποία προσπαθεί να μετουσιώσει σε κοινή ευρωπαϊκή πολιτική τα μαθήματα και τις δυσλειτουργίες της προσφυγικής “κρίσης” του 2015.
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία αναφέρονται στο Σύμφωνο: 20,9 εκατομμύρια άνθρωποι από χώρες μη μέλη της ΕΕ διαβιούν νόμιμα στην Ένωση (4,7% του πληθυσμού της) το 2015 υποβλήθηκαν 1,28 εκ. αιτήματα ασύλου και περίπου 700 χιλ. το 2019, κάθε χρόνο κατά μέσο όρο 370 χιλ. αιτήσεις ασύλου απορρίπτονται και γύρω στο 30% των ατόμων επιστρέφονται στις χώρες προέλευσης, η ΕΕ φιλοξενούσε στα τέλη του 2019 2,6 εκ πρόσφυγες (0,6% του πληθυσμού της ΕΕ).
Το νέο Σύμφωνο δημιουργεί ένα νέο κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο για τη μετανάστευση και το άσυλο και επειδή είναι πρόταση της Επιτροπής θα πρέπει να περιμένουμε την τελική του μορφή μετά από την ολοκλήρωσης της διαδικασίας διαπραγμάτευσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

Πάντως με μια πρώτη ματιά μπορούμε να αναφερθούμε σε κάποια σημαντικά σημεία:

1. οι επιστροφές θα έχουν πολύ σημαντικό ρόλο στο νέο κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο. Αυτό έγινε προφανές και κατά τη διάρκεια της παρουσίασης από τους δύο αρμόδιους επιτρόπους Μαργαρίτη Σχοινά και Ίλβα Γιόχανσον, οι οποίοι αναφέρθηκαν σε αυτές πολλές φορές. Επίσης το Σύμφωνο προβλέπει τον ορισμό ενός Συντονιστή Επιστροφών, ο οποίος θα υποστηρίζεται από ένα Δίκτυο Υψηλού Επιπέδου για τις Επιστροφές. Ωστόσο έχει αποδειχτεί στην πράξη ότι οι επιστροφές δεν είναι αποτελεσματικές ούτε σε απόλυτους αριθμούς ούτε ως μέτρο αποτροπής.

2. το νέο Σύμφωνο σημαίνει το τέλος του κανονισμού Δουβλίνου, παρόλο που από την πρώτη ανάλυση των νομοθετικών αλλαγών προκύπτει ότι τα προτεινόμενα μέτρα είναι απολύτως ευθυγραμμισμένα με τη λογική του Δουβλίνου και μάλιστα προς το αυστηρότερο. Είναι πολλές οι αλλαγές που προτείνονται και θα πρέπει να δούμε το τελικό κείμενο για να υπάρξει συμπέρασμα. Πάντως καλό θα είναι να θυμόμαστε ότι ο κανονισμός Δουβλίνου ήταν αναποτελεσματικός όταν οι ροές ήταν μεγάλες και η de facto κατάργησή του δεν σημαίνει ότι θα λειτουργήσει καλύτερα το νέο σύστημα.

3. Δημιουργείται, πράγμα θετικό, ένας μηχανισμός αλληλεγγύης με σκοπό όλα τα κράτη μέλη να συμβάλουν στη διαχείριση του ζητήματος. Όμως αυτή η αλληλεγγύη δίνει στα κράτη μέλη την επιλογή να συμμετάσχουν σε προγράμματα μετεγκατάστασης (φιλοξενίας) είτε, εάν το αρνηθούν, να αναλάβουν να υποστηρίζουν (οικονομικά και διοικητικά) επιστροφές. Η πρόταση είναι φανερή απόπειρα να αποφευχθεί ο σκόπελος της άρνησης ορισμένων κρατών μελών, που επίμονα αντιστέκονται στη φιλοξενία προσφύγων και ήδη έχουν τιμωρηθεί από το δικαστήριο της ΕΕ. Το πρόβλημα έτσι με αυτή την πρόταση είναι ότι δε λύνει το πρωτεύον ζήτημα της απουσίας ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, αλλά και κάτι εξίσου σοβαρό: αναγνωρίζει de facto ότι ορισμένα κράτη μέλη δικαιούνται, όχι μόνο να μη σέβονται το “ευρωπαϊκό κεκτημένο” αλλά, επί της ουσίας, να το συρρικνώνουν.

Το Νέο Σύμφωνο φέρνει πολλά καινούργια στοιχεία και πολλά από αυτά ενδιαφέρουν την Ελλάδα, αλλά εάν το δούμε από την οπτική της Ένωσης, πολύ φοβάμαι ότι η άσκηση ισορροπίας που επιχειρεί η Επιτροπή δεν θα μπορέσει να απαντήσει στις μεγάλες προκλήσεις που βάζει η μετανάστευση και σίγουρα δεν απαντά στα ζητήματα δημοκρατίας και αλληλεγγύης που βάζουν τα ίδια τα κράτη μέλη.

Δείτε το άρθρο και εδώ

ΤΑ ΝΕΑ: Λευτέρης Παπαγιαννάκης_«Άσκηση πολιτικής δια της αποφυγής»


«Άσκηση πολιτικής δια της αποφυγής»

Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Επικεφαλής Συνηγορίας, SolidarityNow

ΤΑ ΝΕΑ, 16/9/2020

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη δήλωσε σε συνέντευξη του ότι μέχρι το Πάσχα οι πρόσφυγες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη Λέσβο θα μεταφερθούν στην ενδοχώρα, περίπου 12.000 άνθρωποι.

Αυτή η δήλωση εγείρει ερωτήματα και από την απάντηση των οποίων θα γίνει αντιληπτό το σχέδιο της κυβέρνησης για ένα εξαιρετικά πολύπλοκο ζήτημα που απασχολεί την παγκόσμια κοινότητα. Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε: πού θα πάνε, πού θα μείνουν, με ποιον τρόπο θα ενταχθούν όσοι πάρουν άσυλο, πώς θα εξασφαλιστεί η πρόσβαση στην παιδεία, στην υγεία και άλλες βασικές υπηρεσίες κ.λπ.

Μερικά εμπειρικά γεγονότα μπορούν να δώσουν κάποια στοιχεία για την απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα. Οι αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών σε σχέση με την υποδοχή προσφύγων έχουν αυξηθεί, άρα υπάρχουν περιορισμένες επιλογές. Τα κέντρα φιλοξενίας δεν είναι κατάλληλες δομές, ειδικά για τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες, και επιπλέον δεν υπάρχει χώρος στα ήδη υπάρχοντα, με κίνδυνο να δημιουργηθούν πολλές μικρότερες Μόριες. Πολιτική ένταξης δεν υπάρχει και έχει επισημανθεί πολλές φορές. Η πρόσβαση σε σχολεία νοσοκομεία δεν είναι δεδομένη και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Στην ίδια συνέντευξη ο υπουργός είπε ότι όσοι πάρουν άσυλο και επομένως ταξιδιωτικά έγγραφα θα μπορέσουν να ταξιδέψουν για τρεις μήνες. Αυτό είναι το έμμεσο σύνθημα στους πρόσφυγες να φύγουν στην Ευρώπη.

Αυτή ακριβώς η δήλωση-υπενθύμιση είναι η βασική πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποίησε τα ανοιχτά σύνορα του 2015 για να φύγουν οι πρόσφυγες, η ΝΔ χρησιμοποιεί τα ταξιδιωτικά έγγραφα το 2020 για να δώσει τη δυνατότητα στους πρόσφυγες να φύγουν. Η επιλογή είναι η ίδια, αλλάζουν τα μέσα και το αφήγημα.

Σε μια χώρα που θέλει να είναι σύγχρονη, δημοκρατική και προοδευτική το να ασκείς πολιτική διά της αποφυγής είναι τουλάχιστον αποκαρδιωτικό. Η έλλειψη σχεδίου στο ζήτημα της μετανάστευσης σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο έχει μακροπρόθεσμα αρνητικές συνέπειες.

Επιστολή μελών FEANTSA


Την Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου, το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας στο νησί της Λέσβου καταστράφηκε από πυρκαγιά, αφήνοντας περισσότερους από 12.000 ανθρώπους που ήδη ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, χωρίς στέγη.

Η FEANTSA και το Ελληνικό Δίκτυο για το Δικαίωμα στη Στέγη και την Κατοικία, των οποίων το SolidarityNow είναι μέλος, απαιτούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ελληνική Κυβέρνηση να αναλάβουν άμεσα δράση και να μεταφέρουν επειγόντως αιτούντες άσυλο και πρόσφυγες που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στη Λέσβο στην ηπειρωτική Ελλάδα και σε άλλα κράτη μέλη, διασφαλίζοντας επαρκή στέγη για όλους.

Διαβάστε την επιστολή που στάλθηκε στην Επιτροπή της ΕΕ και στην Ελληνική Κυβέρνηση εδώ

 

ΤΑ ΝΕΑ: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗΣ_«Οι θεσμοί θέτουν τα όρια»


«Οι θεσμοί θέτουν τα όρια»

 Λευτέρης Παπαγιαννάκης, Επικεφαλής Συνηγορίας του SolidarityNow

ΤΑ ΝΕΑ, 12/9/2020

Μετά από πεντέμισι χρόνια διαδικασίας, η δίκη της Χρυσής Αυγής φτάνει στο τέλος της καθώς η Πρόεδρος του δικαστηρίου ανακοίνωσε ότι στις 7 Οκτωβρίου 2020 θα εκδοθεί η απόφαση.

Ένα από τα ερωτήματα που προκύπτει είναι εάν το τέλος αυτής της διαδικασίας σημαίνει και το τέλος της Χρυσής Αυγής. Υπάρχουν αρκετά δεδομένα για να δοθεί απάντηση, με πρώτο το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή δε βρίσκεται στην ελληνική βουλή μετά από 7 χρόνια, αφού στις εκλογές του 2019 δεν πέρασε το 3%. Πρέπει να προσθέσουμε σε αυτό τις αποχωρήσεις στελεχών της (Κασιδιάρης, Λαγός, Μίχος κ.ά.), οι οποίοι είτε δημιούργησαν νέους σχηματισμούς είτε προσχώρησαν σε άλλα κόμματα. Το κόμμα της Χρυσής Αυγής και ο μηχανισμός της είναι υπό διάλυση, σχεδόν το σύνολο των γραφείων έχουν κλείσει και κατά τη διάρκεια της δίκης πολλά στελέχη την αποκήρυξαν, με σκοπό να αποφύγουν την τιμωρία. Το κόμμα που εμφανίστηκε στην Βουλή το 2012 δεν υφίσταται πλέον το 2020 και ο εγκληματικός της χαρακτήρας έχει, κατά την γνώμη μου, γίνει αντιληπτός και μέσα από την διαδικασία της δίκης.

Παρόλα αυτά η Χρυσή Αυγή δεν είναι το μόνο μόρφωμα το οποίο εκφράζει ακροδεξιές, φασιστικές και ναζιστικές ιδέες, αφού τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί και άλλες εξτρεμιστικές οργανώσεις όπως το Combat18 και η Κρυπτεία, μέλη των οποίων συνελήφθησαν από την αστυνομία.

Η ολοκλήρωση της δίκης δεν σημαίνει ότι τελειώσαμε με την ακροδεξιά στην Ελλάδα, παρόλο που έχει συμβάλει σημαντικά στην ανάδειξη του εγκληματικού χαρακτήρα της, καθώς η ρητορική που σχετικοποιεί τον ρατσιστικό λόγο και αντίστοιχες συμπεριφορές είναι ορατή, ενώ το πολιτικό σύστημα, όπως και πριν, σε μια λογική «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» ανέχεται και υιοθετεί ακραίες εκφράσεις και πρακτικές με στόχο ένα πρόσκαιρο πολιτικό κέρδος. Η διαχείριση του προσφυγικού αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα όπου ο ρατσιστικός θεσμικός λόγος είναι καθημερινός και δυστυχώς χωρίς αντίστοιχη θεσμική αντίδραση.

Φαίνεται λοιπόν ότι τα παθήματα του παρελθόντος συνεχίζουν να μην αποτελούν οδηγό για το μέλλον, αφού αυτή ακριβώς η ανοχή έφερε και διατήρησε τη Χρυσή Αυγή στην Βουλή. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι το πολιτικό σύστημα και οι θεσμικοί παράγοντες  έκαναν «παιχνίδι» με την εγκληματική οργάνωση. Ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Σαμαρά συνομιλούσε με υπόδικο βουλευτή της Χρυσής Αυγής, η Πρόεδρος της Βουλής αμφισβήτησε τη νομιμότητα αποφάσεων του κοινοβουλίου επειδή δεν συμμετείχαν στις ψηφοφορίες φυλακισμένοι χρυσαυγίτες τους οποίους ο εισαγγελέας δεν άφησε να πάνε στην βουλή, κυβερνητικοί βουλευτές πήγαν ταξίδι στο Καστελόριζο μαζί με χρυσαυγίτες, η ανοχή και η αδράνεια της αστυνομίας  απέναντι σε ρατσιστικά φαινόμενα κ.ά.

Έχει ειπωθεί πολλές φορές αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το τέρας που χαϊδεύεις κάποια στιγμή θα σου επιτεθεί. Ιστορικά αυτό έχει επαναληφθεί και οι συνέπειες είναι πάντα καταστροφικές για την κοινωνία.

Εντέλει η ολοκλήρωση της δίκης δεν σημαίνει το τέλος της ακροδεξιάς, αφού είναι η συμπεριφορά του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος που την συντηρεί και τη χρησιμοποιεί κοντόφθαλμα και οπορτουνιστικά.

Καλό είναι να θυμόμαστε ότι η δημοκρατία είχε και έχει όρια τα οποία «βάζουν» οι θεσμοί της, συνταγματικά, νομοθετικά και δικαστικά.

 

Δήλωση για μετεγκατάσταση

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

Μετά την καταστροφική φωτιά στη Μόρια που άφησε χιλιάδες πρόσφυγες άστεγους και απροστάτευτους, η μεταφορά τους σε ασφαλείς συνθήκες είναι πλέον πιο επείγουσα απο ποτέ. Το SolidarityNow, μαζί με άλλες οργανώσεις, καλεί τις κυβερνήσεις των κρατών μελών της ΕΕ, να μετεγκαταστήσουν εκτοπισμένους ανθρώπους απο την Ελλάδα στην επικράτειά τους. Η πρόσφατη μετεγκατάσταση ασυνόδευτων παιδιών απο τα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης των νησιών σε άλλες χώρες δείχνει ότι εκεί όπου υπάρχει θέληση, υπάρχει τρόπος.

Διαβάστε παρακάτω τη δήλωσή μας:

Urgent Call to Action from Civil Society Organisations across Europe

 MORIA FIRES: European Governments must urgently relocate displaced individuals

from Greece

Over the past days devastating fires burnt down the Moria Registration and Identification

Center and surrounding areas, the EU Hotspot on the Greek island Lesvos. The fires have left

thousands of vulnerable individuals homeless and traumatised, among them over 4,000

children.  The undersigned organisations reiterate their call on the governments of EU Member

States, with support from the European Commission, to urgently relocate displaced

individuals from Greece.

While we are shocked and saddened at these developments, they come as no surprise.

Lesvos and the other EU Hotspots on the Aegean islands have reached breaking point long

ago. Moria camp is currently hosting roughly 12-13,000 displaced individuals, with an official

capacity of only 2,800. These severely overcrowded camps are characterised by squalid living

conditions and a severe lack of adequate sanitation or hygiene facilities, even amid the

heightened health risks due to Covid-19.vii The situation in the other Greek Hotspots is similarly

untenable and repeated warnings have remained unanswered for over four years.

Relocation urgently needed

We welcome the transfer of 406 unaccompanied children from Lesvos to the Greek mainland,

with financial support from the European Commission.

This demonstrates how swiftly transfers can be co-ordinated when the political will exists. We commend the Norwegian and Dutch governments’ commitments to relocating 50x and 100 individuals respectively, as well as the French and German governments’ willingness to transfer 400 children. We urge further European governments to follow with concrete commitments and action without delay.

The positive example set by relocations carried out by the coalition of willing Member States

since March 2020xiii shows that relocations can be carried out safely and successfully for

everyone involved. Member States, EU institutions, relevant EU and UN agencies with support

from civil society should now share experiences, expertise and resources to ensure further

states join the coalition. The undersigned organisations stand ready to support these efforts,

to bring the men, women and children stranded in Greece to safety, and thereby uphold our

European values of human rights and human dignity.

The EU Hotspots as an EU Migration Management Approach

The latest events prove once again the failure of the Hotspots as the default EU migration

management approach. We call on the European Parliament to investigate the role that the

EU and Member States played in the failed management of Moria. Moreover, we urge the

European Commission, the German EU Council Presidency and Member States to treat the

horrifying images of Moria burning as unequivocal proof of the tragic human cost of an EU

asylum and migration system based on containment and deterrence policies. We strongly

recommend the European Commission to take these events into account with a view to the

New Pact on Migration and Asylum, and ensure the same policies do not inform the extremely

concerning proposals for ‘processing centres’ at EU borders. It is vital that the New Pact is

taken as an opportunity to present a new start rather than a replication of past errors.


Signed by:

  • Action Aid Hellas (Faces of Migration partner)
  • Ambrela Slovakia (Faces of Migration partner)
  • ASGI
  • Better Days
  • BPID Bulgaria (Faces of Migration partner)
  • Caritas Europa
  • Caritas Hellas
  • Caritas Slovakia
  • Češi Pomáhají (Czech Republic)
  • Child Circle
  • Consortium of Migrants Assissting NGOs (Czech Republic)
  • COSPE Onlus
  • Danish Refugee Council (DRC)
  • Defence for Children International
  • Defence for Children International – Belgium
  • Defence for Children International – Greece
  • Defence for Children International – Italia
  • Defence for Children – The Netherlands
  • Destination Unknown
  • Diaconia ECCB (Faces of Migration partner)
  • Diakonie Austria
  • Dutch Council for Refugees
  • Dynamo International – Street Workers Network
  • Echo100Plus
  • Eurochild
  • Eurodiaconia
  • Europe Must Act
  • European Lawyers in Lesvos
  • European Network on Statelessness
  • Fenix Humanitarian Legal Aid
  • FOCSIV – Italian Federation of Christian NGOs Italy (Faces of Migration partner)
  • Global Call to Action Against Poverty (GCAP) (Faces of Migration partner)
  • Greek Council for Refugees (GCR)
  • Help Refugees
  • Human Rights League Slovakia
  • ICMC Europe
  • Immigrant Council of Ireland
  • International Child Development Initiatives (NL)
  • International Rescue Committee (IRC)
  • INTERSOS
  • Kids in Need of Defense (KIND)
  • Kopin
  • Lighthouse Relief (LHR)
  • LUMOS Foundation
  • Mareena Country Slovakia
  • Médecins du Monde Belgique
  • Médecins du Monde – France
  • Minority Rights Group International
  • Missing Children Europe
  • Mokosha NGO Centre
  • Movimento per l’Autosviluppo, l’Interscambio e la Solidarietà (MAIS) (Italy)
  • Nadácia Milana Šimečku (Slovakia)
  • Network for Children’s Rights (Greece)
  • One Happy Family Lesvos
  • Organization Mondiale pour l’Éducation Préscolaire/ World Organization for Early Childhood
  • Education
  • Oxfam
  • PAX
  • Pax Christi Vlaanderen
  • PICUM
  • Plate-Forme Mineurs en Exil – Platform Kinderen op de Vlucht
  • Plataforma Portuguesa das ONGD – Portuguese NGDO Platform
  • Povod Slovenia (Faces of Migration partner)
  • Refugee Legal Support (RLS)
  • Refugee Rights Europe
  • Refugee Youth Service
  • Slovak Humanitarian Council PRAKIS
  • Solidarity Now
  • SOS Villages Greece
  • Still I Rise
  • Terre des Hommes Hellas
  • Terre des Hommes International Federation
  • Velos Youth
  • Vluchtelingenwerk Vlaanderen
  • Women’s Refugee Commission

References

i Al Jazeera, 9 September 2020

ii CNN, 9 September 2020

iii UNCHR and Council of Europe, 9 September 2020

iv Together with relevant EU and UN agencies and in cooperation with civil society organisations.

v UNHCR, 31 August 2018

vi Amnesty International, 6 December 2018 ; see also: Call to Action by Civil society organisations, March 2020

vii MSF, 30 July 2020

viii HRW, 19 March 2016

ix Ekathimerini, 9 September 2020

x Dpa-international, 9 September 2020

xi NLTimes.NL, 11 September 2020

xii France 24, 10 Septembre 2020

xiii European Commission, 15 April 2020 ; PubAffairsBruxelles, 8 July 2020

xiv MSF, 11 March 2020

ΤΑ ΝΕΑ: ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ_Η Μόρια και η κλεψύδρα της απελπισίας


Η σημερινή καταστροφή στη Μόρια υφαίνεται χρόνια. Όπως και σε εκτροχιασμό τρένου, διακρίνουμε πλήθος ενεργειών, στάσεων και παραλείψεων που οδηγούσαν σε μια κατάληξη που τώρα μοιάζει αναπόφευκτη. Διαχρονικά, πλήθος εμπλεκόμενοι, αρμόδιοι και μη, εντός Ελλάδος και εκτός, σε εθνικό, τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, εξετάζουν τμήμα μόνο του συνόλου, το προσαρμόζουν στη δική τους ατζέντα, μετατοπίζουν ευθύνες, κατασκευάζουν εχθρούς. Μιλούν, αλλά σχεδόν ποτέ δεν ακούν.

Πέντε χρόνια μετά την έκρηξη του 2015, οι ζωές των ανθρώπων που βρίσκονται στη Μόρια είναι ακόμη στον πάγο. Αναμένουν μάταια την κατάληξη πολιτικών και γεωστρατηγικών διαδικασιών που φαίνεται να σταθμίζουν όλα εκτός από την ευημερία αυτών των ιδίων.  Καθώς δεν διαφαίνεται καμιά προοπτική -το τούνελ των προσφύγων δεν έχει φως- εμπεδώθηκε βαθιά δυσπιστία. Αυτή επιβεβαιώνεται από κάθε κίνηση που στοχεύει στο εσωτερικό ακροατήριο˙ καταφέρνει, ακόμη και η καλοπροαίρετη πρωτοβουλία να μοιάζει σαν επιβουλή.

Η πανδημία θα μπορούσε να είχε λειτουργήσει ως μοχλός ανάκτησης εμπιστοσύνης. Όταν η μοίρα όλων των κατοίκων είναι κοινή, όταν οι επιδημιολόγοι γνωρίζουν ότι «κανείς δεν είναι ασφαλής αν δεν είναι όλοι ασφαλείς», οφείλαμε να καταλάβουμε ότι όλοι είμαστε συνεπιβάτες του ίδιου καραβιού.

Δυστυχώς, όμως, τους τελευταίους μήνες, η πανδημία, αντί να λειτουργήσει σαν εγερτήριο σάλπισμα, εργαλειοποιήθηκε με σκοπό να περιφρουρηθεί η βλαπτική αυταπάτη του «δεν υπάρχουν εάν δεν τους βλέπω». Επενδύθηκε από πολλούς πολιτικό κεφάλαιο στην άρνηση μόνιμης εγκατάστασης και στον εξορκισμό κάθε κίνησης προς τα εκεί. Για παράδειγμα, αποδίδεται το καθεστώς του πρόσφυγα, χωρίς να έχει γίνει καμιά προεργασία ώστε το άτομο αυτό να βρει δουλειά, σπίτι, να οικοδομήσει το μέλλον του. Ένα μέλλον, που φαίνεται με τον τεμαχισμό αρμοδιοτήτων να μην είναι αρμοδιότητα και ευθύνη κανενός.

Ήταν ο τεμαχισμός αρμοδιότητας που έβαλε τον κορωνοϊό στη Μόρια: ένας αναγνωρισμένος πρόσφυγας διαπίστωσε ότι το μόνο που του προσέφερε η Ελλάδα ήταν ένα παγκάκι στην Πλατεία Βικτωρίας. Όταν γύρισε πίσω στους μόνους ανθρώπους που γνώριζε -πίσω στη Μόρια- ήταν πιθανότατα φορέας…

Αν και ήταν σαφές ότι η Μόρια και τα άλλα ΚΥΤ ήταν ενεργές υγειονομικές βόμβες που μπορούσαν να εκραγούν ανά πάσα στιγμή, το πρόβλημα έπεσε θύμα αναρμοδιοτήτων και απροθυμίας να αναληφθεί συνολική ευθύνη. Έτσι αφέθηκε απασφαλισμένη μια υγειονομική βόμβα: δεκατρείς χιλιάδες άνθρωποι χωρίς πρόσβαση στα απαραίτητα για την προστασία όχι απλά της υγιεινής, αλλά της υγείας και της ζωής τους. Μια κατάσταση όπου οι συστάσεις -να πλένεις τα χέρια και να κρατάς αποστάσεις- είναι κακόγουστο ανέκδοτο. Ο δε υγειονομικός αποκλεισμός ερμηνεύεται από κάποιους ως τιμωρία.

Εδώ και χρόνια, ο γυάλινος περιέκτης της κλεψύδρας αδειάζει σιγά-σιγά με σταθερή ροή. Την αδειάζει η έλλειψη πρωτοβουλιών για βιώσιμες λύσεις για αύριο αλλά και αξιοπρεπείς συνθήκες για σήμερα.

Η κλεψύδρα άδειασε. Δεν μπορούμε πλέον ως κοινωνία να κατοικούμε στη χώρα της άρνησης.

Η Αντιγόνη Λυμπεράκη είναι γενική διευθύντρια του Solidarity Now.

 

Δείτε εδώ το άρθρο

Άμεση Μεταφορά Προσφύγων και Αιτούντων άσυλο σε Ασφαλείς συνθήκες στην Ενδοχώρα


Να επικρατήσει η λογική και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι της βίας. 

Σε συνέχεια των άκρως ανησυχητικών εξελίξεων από τη χθεσινή πυρκαγιά, η οποία κατέστρεψε ολοσχερώς το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης της Μόριας, στη Λέσβο, 31 οργανώσεις καλούν την ελληνική κυβέρνηση να παράσχει άμεση βοήθεια στους ανθρώπους που έμειναν χωρίς στέγη. Οι πληγέντες, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά και ευπαθείς ομάδες, θα πρέπει να μεταφερθούν με προσοχή σε ασφαλείς συνθήκες στην ενδοχώρα.

Προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στη μεταφορά ευάλωτων ομάδων, μεταξύ των οποίων τα ασυνόδευτα παιδιά, οι έγκυες γυναίκες, τα άτομα με αναπηρία, τα άτομα με ιατρικές και ψυχικές παθήσεις και οι ηλικιωμένοι. Στα άτομα που έχουν διαγνωστεί με Covid-19, θα πρέπει να δοθεί ασφαλής στέγαση για το διάστημα της καραντίνας, όπως και πρόσβαση στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και νοσηλεία, εάν είναι απαραίτητο.

Η μεταφορά των ανθρώπων από τη Λέσβο στην ενδοχώρα απαιτεί έκτακτες λύσεις, σχετικές και με την τρέχουσα κατάσταση πολλών δομών φιλοξενίας στην ενδοχώρα, που είναι υπερπλήρεις. Καλούμε τις ελληνικές αρχές να εργαστούν πάνω σε ένα συνεκτικό σχέδιο που θα μεγιστοποιεί το σύνολο των διαθέσιμων ευρωπαϊκών πόρων και καλούμε για άλλη μία φορά τις ηγεσίες των κρατών μελών της ΕΕ, να μοιραστούν την ευθύνη για την υποδοχή και υποστήριξη των αιτούντων άσυλο, τώρα, περισσότερο από ποτέ.

Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, προέχει ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε προσπάθειας ανταπόκρισης στην πυρκαγιά, στη Μόρια και να αποφευχθεί η χρήσης βίας ή εμπρηστικών δηλώσεων. Απεναντίας, θα πρέπει να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα αποκλιμάκωσης προς αποφυγή περαιτέρω βλάβης.

  • ACTIONAID HELLAS
  • BOAT REFUGEE FOUNDATION
  • ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ
  • ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ
  • ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
  • ΔΙΟΤΙΜΑ – ΚΕΝΤΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΩΝ
  • ECHO100PLUS
  • ΕΛΙΞ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (ΕΛΕΔΑ)
  • ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥ΅ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΕΣΠ)
  • EQUAL RIGHTS BEYOND BORDERS
  • FENIX – HUMANITARIAN LEGAL AID
  • HELP REFUGEES
  • HIAS ΕΛΛAΔΟΣ
  • HUMANRIGHTS360
  • HUMANITARIAN LEGAL AID
  • HUMAN RIGHTS WATCH
  • INTERNATIONAL RESCUE COMMITTEE (IRC)
  • INTERSOS HELLAS
  • LEGAL CENTRE LESVOS
  • ΜΕΛΙΣΣΑ: ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑNETWORK FOR CHILDREN’S RIGHTS
  • OMNES
  • REFUGEE LEGAL SUPPORT (RLS)
  • REFUGEE RIGHTS EUROPE (RRE)
  • REFUGEE TRAUMA INITIATIVE
  • SOLIDARITY NOW
  • ΣΥΜΒΙΩΣΗ ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
  • TERRE DES HOMMES HELLAS
  • THE HOME PROJECT
  • ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ (RSA)

Δήλωση της Αντιγόνης Λυμπεράκη, Γεν. Διευθύντριας του SolidarityNow για την καταστροφή στην Μόρια

Giorgos Moutafis for SolidarityNow

💬 Η κλεψύδρα της απελπισίας

“Η σημερινή καταστροφή υφαίνεται χρόνια. Διαχρονικά, στη Μόρια οι ελληνικές κυβερνήσεις επιλέγουν να κλείσουν τα μάτια σε κάθε έννοια χρηστής διαχείρισης, ανθρωπισμού, προστασίας της αξιοπρέπειας.
Τους τελευταίους μήνες, η έλευση της πανδημίας, αντί να λειτουργήσει σαν εγερτήριο σάλπισμα, εργαλειοποιήθηκε με σκοπό να περιφρουρηθεί ακόμη πιο σφιχτά η βλαπτική αυταπάτη του “δεν υπάρχουν εάν δεν τους βλέπω”.
Είναι υποεκτίμηση να πει κανείς ότι μια υγειονομική βόμβα, με δεκατρείς χιλιάδες ανθρώπους χωρίς πρόσβαση στα απαραίτητα για την προστασία όχι απλά της υγιεινής, αλλά της υγείας και της ζωής τους, δεν μπορεί να μπει σε πλήρη υγειονομικό αποκλεισμό.
Εδώ και χρόνια, ο γυάλινος περιέκτης της κλεψύδρας γεμίζει σιγά σιγά με ροή σχεδόν ρυθμιζόμενη, από την αξιοσημείωτη έλλειψη πρωτοβουλιών για βιώσιμες λύσεις για την επόμενη μέρα αλλά και αξιοπρεπείς συνθήκες για το σήμερα.
Η κλεψύδρα άδειασε. Δεν μπορούμε πλέον ως κοινωνία να κατοικούμε στη χώρα της άρνησης”.

Το πρώτο κρούσμα κορονοϊού στη Μόρια αναδεικνύει την επείγουσα ανάγκη για μια συνεκτική πολιτική ένταξης, καθώς και για μέτρα που διασφαλίζουν την υγεία όλων


Το πρώτο κρούσμα κορονοϊού εντοπίστηκε στις αρχές της εβδομάδας που πέρασε στη Μόρια, εντείνοντας τις ανησυχίες για την υγεία και την ασφάλεια των προσφύγων της υπερπλήρους δομής. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα[i], ο 40χρονος άνδρας έφυγε από τη Λέσβο στις 17 Ιουλίου, αφού παρέλαβε οδηγία εξόδου από το ΚΥΤ, και, όπως είχε δικαίωμα, μετέβη στην Αθήνα. Ωστόσο, όπως αναφέρεται[ii], καθώς ήταν αδύνατο να παραμείνει στην πόλη, όπου οι πρόσφυγες αντιμετωπίζουν το ρίσκο της αστεγίας και της ένδειας, εξαιτίας της έλλειψης πολιτικής για την ενσωμάτωση, στα τέλη Αυγούστου επέστρεψε στην Μόρια, για να εξασφαλίσει φαγητό και μια στέγη.

Η χρόνια έλλειψη μέτρων ένταξης, σε συνδυασμό με περίπλοκα γραφειοκρατικά εμπόδια, οδηγούν πολλούς πρόσφυγες στην Ελλάδα στην ίδια θέση. Αφού αναγκάζονται να φύγουν από τις εγκαταστάσεις φιλοξενίας, μετά την αναγώριση του καθεστώτος τους, πολλοί πρόσφυγες καταλήγουν άστεγοι, συχνά σε αθηναϊκές πλατείες, και ως εκ τούτου αναγκάζονται να επιλέξουν να επιστρέψουν σε μέρη όπως η Μόρια.

Λαμβάνοντας υπόψην το σχετικό Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου[iii], όπως επίσης και την ολοένα και επιδεινούμενη κατάσταση για τους αναγνωρισμένους πρόσφυγες στην Ελλάδα, οι κάτωθι υπογράφουσες 20 οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, εκφράζουμε  για μία ακόμη φορά τις εξής ανησυχίες σχετικά με την απάνθρωπη αντιμετώπιση των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων και την παραβίαση των δικαιωμάτων τους:

  • Η δομή της Μόριας, που αρχικά ήταν σχεδιασμένη για να μπορεί να υποδεχτεί 2.800 ανθρώπους, φιλοξενεί τώρα παραπάνω από 12.000 αιτούντες άσυλο και πρόσφυγες.Οι φιλοξενούμενοι, μεταξύ των οποίων 4.000 παιδιά, διαμένουν σε εντελώς ακατάλληλες συνθήκες συνωστισμού, ενώ περισσότεροι από τους μισούς μένουν σε σκηνές και αυτοσχέδιες κατασκευές στον ελαιώνα έξω από τον καταυλισμό. Δεν είναι σε θέση να προστατεύσουνν την υγεία τους, καθώς  τα κατάλληλα μέτρα δεν ελλήφθησαν ούτε πριν[iv] ούτε κατά τη διάρκεια του περιορισμού κυκλοφορίας   που έχει επιβληθεί στη δομή τους τελευταίους 6 μήνες. Ως εκ τούτου, η ανακοίνωση του Υπουργείου ότι η δομή θα μπει σε πλήρη υγειονομικό αποκλεισμό ούτε λύνει ούτε απαντάει σε βασικές ανησυχίες για την υγεία των φιλοξενούμενων. Αντίθετα, μάλλον υποβιβάζει ακόμη περισσότερο την ευάλωτη (ψυχική και σωματική) υγεία των αιτούντων άσυλο, ενώ τους αφήνει εκτεθειμένους σε υψηλό κίνδυνο απέναντι στον COVID-19[v].
  • Η ανακοίνωση ότι η επιτήρηση της εγκατάστασης θα ενισχυθεί, μέσω της αυξημένης αστυνομικής παρουσίας, δεν έχει συνέπειες ως προς την προστασία από την εξάπλωση του ιού και δεν εγγυάται την ασφάλεια των προσφύγων ή των εργαζομένων.
  • Το Υπουργείο παρουσιάζει την κατασκευή κλειστών, ελεγχόμενων κέντρων ως μια λύση- πασπαρτού. Η σύνδεση, δε, της δημιουργίας τέτοιων κέντρων με τον περιορισμό της διασποράς του COVID-19 είναι αβάσιμη και ισοδυναμεί με εργαλειοποίηση της πανδημίας με στόχο την παγίωση της διοικητικής κράτησης και των αυστηρότερων περιορισμών στους αιτούντες άσυλο, ως εργαλείων πολιτικής. Όπως σημειώνει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων[vi], “[ε]νώ δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η μετάδοση SARS-CoV-2 είναι υψηλότερη στους μετανάστες και τους πρόσφυγες, παράγοντες όπως ο υπερπληθυσμός στα κέντρα υποδοχής και κράτησης μπορεί να αυξήσουν την έκθεσή τους στον ιό. Οι επιδημίες στα κέντρα υποδοχής και κράτησης μπορούν επίσης να εξαπλωθούν πιο γρήγορα, ελλείψει κατάλληλων μέτρων πρόληψης”.
  •  Η πολυδιαφημισμένη αποσυμφόρηση των νησιών,η οποία σε μεγάλο βαθμό είχε ως αποτέλεσμα να κληθούν πολλοί πρόσφυγες να αποχωρήσουν από τις δομές των νησιών, χωρίς να έχουν τα μέσα για να επιβιώσουν, έχει ήδη αποδειχθεί ανεπαρκής, εντείνοντας την κοινωνική ανισότητα. Τα σκληρότερα παραδείγματα αυτής της αποτυχημένης πολιτικής είναι τα εκατοντάδες άτομα, συμπεριλαμβανομένων μητέρων με βρέφη, επιζησασών/ζώντων έμφυλης βιας και των οικογενειών με παιδιά, που αναζητούν απεγνωσμένα καταφύγιο σε δημόσιους χώρους στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις στα νησιά και την ενδοχώρα (π.χ. Λέρος και Κως), χωρίς κρατική υποστήριξη ούτε για τρόφιμα και νερό. Ο 40χρονος πρόσφυγας, που επέστρεψε στις αποτρόπαιες συνθήκες της Μόριας, είναι απλώς ένα ενδεικτικό της κατάστασης παράδειγμα, που απεικονίζει εύγλωττα τα αποτελέσματα της τρέχουσας πολιτικής, υπογραμμίζοντας παράλληλα την ανάγκη για συντονισμένες δράσεις σε επίπεδο Ε.Ε, βάσει της αρχής του επιμερισμού ευθυνών.

Η προστασία των προσφύγων είναι αναγκαία, για την συνολική αποτελεσματική αντιμετώπιση του COVID-19 στην Ελλάδα. Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει αυξημένα μέτρα προστασίας και εκκένωση του πληθυσμού σε υψηλό κίνδυνο από τις εγκαταστάσεις όπου επικρατεί υπερσυνωστισμός καθώς και τη μεταφορά του σε ασφαλή και κατάλληλη στέγαση.

Πρέπει να γίνει απολύτως κατανοητό ότι η μόνη ολοκληρωμένη, συμβατή με τα ανθρώπινα δικαιώματα και μακροπρόθεσμη λύση είναι η εφαρμογή μιας συγκεκριμένης και βιώσιμης πολιτικής ένταξης στην Ελλάδα και ενός ορθολογικού μηχανισμού επιμερισμού των ευθυνών στην Ε.Ε. που θα περιλαμβάνει μια ισχυρή δέσμευση για μετεγκατάσταση, στη βάση της αλληλεγγύης μέσα στην Ένωση.

Υπογράφουσες οργανώσεις

ACTION FOR EDUCATION

ARE YOU SERIOUS

ΔΙΟΤΙΜΑ – ΚΕΝΤΡΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΩΝ

ECHO100PLUS

ΕΛΙΞ

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (ΕΛΕΔΑ)

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ (ΕΣΠ)

HELP REFUGEES

HIAS ΕΛΛΑΔΟΣ

INTERNATIONAL RESCUE COMMITTEE

INTERSOS HELLAS

LEGAL CENTER LESVOS

LESVOS SOLIDARITY

ΜΕΛΙΣΣΑ – ΔΙΚΤΥΟ ΜΕΤΑΝΑΣΤΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑMOBILE INFO TEAM (MIT)

MOBILE INFO TEAM (MIT)

REFUGEE LEGAL SUPPORT (RLS)

SOLIDARITYNOW

ΣΥΜΒΙΩΣΗ – ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

TERRE DES HOMME HELLAS

FENIX – HUMANITARIAN LEGAL AID

 

[i] Καθημερινή,  “Σε καραντίνα η Μόρια μετά το πρώτο κρούσμα κορωνοϊού

”, 2 Σεπτεμβρίου 2020, https://www.kathimerini.gr/society/1094269/se-karantina-i-moria-meta-to-proto-kroysma-koronoioy/.

[ii] Skai, “Συναγερμός στη Μόρια: Πρώτο κρούσμα κορωνοϊού στη δομή”, 2 Σεπτεμβρίου 2020, https://www.skai.gr/news/greece/synagermos-sti-moria-proto-krousma-koronoiou-sti-domi.

[iii] Υπουργείο Μετανάστετσης και Ασύλου, “Θετικό κρούσμα κορωνοϊού στο ΚΥΤ Μόριας – Υγειονομικός αποκλεισμός της δομής

”, 2 Σεπτεμβρίου 2020, https://migration.gov.gr/thetiko-kroysma-sto-kyt-morias/.

[iv] Για παράδειγμα, Dunja Mijatović, Επίτροπος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης: “Greece must urgently transfer asylum seekers from the Aegean islands and improve living conditions in reception facilities”, Αθήνα 31/10/2019, https://www.coe.int/en/web/commissioner/-/greece-must-urgently-transfer-asylum-seekers-from-the-aegean-islands-and-improve-living-conditions-in-reception-facilities.

[v] MsF, Greek police enforce unwarranted and cruel quarantine of Moria camp on Lesbos, 3 Σεπτεμβρίου 2020, https://www.msf.org/greek-police-enforce-unwarranted-and-cruel-quarantine-moria-camp.

[vi] ECDC, Guidance on infection prevention and control of coronavirus disease (COVID-19) in migrant and refugee reception and detention centres in the EU/EEA and the United Kingdom, 15 Ιουνίου 2020, https://www.ecdc.europa.eu/sites/default/files/documents/COVID-19-%20guidance-refugee-asylum-seekers-migrants-EU.pdf

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΤΗΣ ΑΡΜΟΣΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΤΥΠΕΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ (PUSHBACKS)

Image by kalhh from Pixabay

Την έντονη ανησυχία της ανησυχία για τον αυξανόμενο αριθμό αξιόπιστων αναφορών άτυπων επιστροφών (pushbacks) στην Τουρκία εκφράζει εκ νέου η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.).
 
Η ΥΑ κάνει «έκκλησή της προς την Ελλάδα να απέχει από τέτοιου είδους πρακτικές και να διερευνήσει με σοβαρότητα τις αναφορές αυτές, που περιλαμβάνουν μια σειρά από αξιόπιστες και άμεσες μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί από το γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας στην Ελλάδα και για τις οποίες έχουν ενημερωθεί οι αρμόδιες αρχές» και ζητά «δεδομένης της φύσης, του περιεχομένου, της συχνότητας και της συνεκτικότητας των αναφορών αυτών, πρέπει να διενεργηθεί άμεσα κατάλληλη έρευνα χωρίς καμία άλλη καθυστέρηση». 🕐
 
Ο Philippe Leclerc, Αντιπρόσωπος του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα δήλωσε
«Η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός έχουν επιδείξει τεράστια αλληλεγγύη και συμπόνοια σε χιλιάδες πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο που έχουν αναζητήσει ασφάλεια στη χώρα αυτή από το 2015». Έκτοτε, ο αριθμός των αφίξεων έχει μειωθεί σημαντικά αλλά υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που συνεχίζουν να αναζητούν προστασία και άσυλο στην Ελλάδα και την Ευρώπη», πρόσθεσε, ενώ τόνισε ότι «Η διαφύλαξη των συνόρων της Ελλάδας και η προστασία των προσφύγων δεν αποκλείουν το ένα το άλλο. Και τα δύο μπορούν και πρέπει να γίνουν. Δεν πρόκειται για δίλημμα αλλά για μια ισορροπία που πρέπει να επιτευχθεί».
Τέλος αναφέρθηκε στο γεγονός ότι «οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ ευρύτερες και καταστροφικές: για τους ανθρώπους των οποίων η ζωή και η ασφάλεια μπορεί να τεθούν σε κίνδυνο, για την τήρηση των θεμελιωδών αρχών του διεθνούς και Ευρωπαϊκού δικαίου, καθώς και για τα ευρέως αναγνωρισμένα πρότυπα και τις αξίες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που μπορεί να υπονομευθούν ανεπανόρθωτα».
Διαβάστε εδώ την ανακοίνωση της UNHCR