Το Θέατρο ΠΟΡΕΙΑ δίνει extra παράσταση της «Μεγάλης Χίμαιρας»
το Σάββατο 7 Νοεμβρίου στις 5.00μ.μ.

Τα έσοδα υποστηρίζουν πρόγραμμα του “αλληλεγγύη-SolidarityNow”
για παιδιά-πρόσφυγες

Αθήνα, 29 Οκτωβρίου 2015. Τα παιδιά είναι πάντα τα πιο εύκολα θύματα των πολέμων. Και σε αυτή την προσφυγική κρίση δεν αποτέλεσαν την εξαίρεση. Εκτιμάται ότι κάθε χρόνο εισέρχονται στην Ελλάδα περίπου 4.000 ασυνόδευτα ανήλικα. Τα παιδιά αυτά –κάποιες φορές και παιδιά πέντε ή έξι ετών –ταξιδεύουν μόνα, συχνά εγκαταλείπονται στα σύνορα ή πάλι, χάνουν κάθε επαφή με την οικογένειά τους. Πρόκειται για μία εξαιρετικά ευάλωτη ομάδα η οποία αντιμετωπίζει κινδύνους όπως, η εκμετάλλευση από κυκλώματα trafficking, παιδική πορνεία αλλά ακόμα αδυναμία να βρει στέγη, τροφή και να έχει πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες.
Το θέατρο ΠΟΡΕΙΑ, θέλοντας να στηρίξει τα παιδιά-πρόσφυγες δίνει μία επιπλέον παράσταση «Η ΜΕΓΑΛΗ ΧΙΜΑΙΡΑ».
Το Σάββατο, 7 Νοεμβρίου στις 5.00μ.μ. και σε συνεργασία με το “αλληλεγγύη-SolidarityNow», συμβάλλει στη φροντίδα και την προστασία των ασυνόδευτων παιδιών αλλά και των παιδιών που ταξιδεύουν με έναν από τους δυο γονείς τους, στο «ταξίδι τους για μία νέα ασφαλή πατρίδα».

Όλα τα έσοδα* που θα συγκεντρωθούν από την ειδική αυτή παράσταση του έργου «Μεγάλη Χίμαιρα», θα διατεθούν σε πρόγραμμα που στηρίζει ασυνόδευτα ανήλικα και μονογονεϊκές οικογένειες ώστε να συνεχίσουν το δύσκολο ταξίδι της επιβίωσής τους από τα νησιά μας προς την Ειδομένη κι από εκεί σε κάποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα.
Το θέατρο ΠΟΡΕΙΑ, οι καλλιτέχνες κι όλοι οι συντελεστές της παράστασης «Η Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση (σε σκηνοθεσία Δ. Τάρλοου) θα στηρίξουν τις ευπαθείς αυτές ομάδες πληθυσμού με: είδη πρώτης ανάγκης (γαλότσες, θερμαντικές κάλτσες, υπνόσακους, σκούφους, κασκόλ, πάνες, μάρσιπους, κουβέρτες, είδη προσωπικής υγιεινής κλπ.)
*Σημείωση: Όλα τα έσοδα θα διατεθούν αποκλειστικά για την απευθείας στήριξη του συγκεκριμένου πληθυσμού. Δεν θα καλύψουν λειτουργικές ανάγκες του «αλληλεγγύη-SolidarityNow».

Συντελεστές της παράστασης:
Διασκευή: Στρατής Πασχάλης
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου
Σκηνικά – Κουστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου
Μουσική: Κατερίνα Πολέμη
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου
Κίνηση – Χορογραφία: Ζωή Χατζηαντωνίου
Στίχοι τραγουδιών: Στρατής Πασχάλης
Σκηνοθεσία κινηματογραφικού μέρους: Χρήστος Δήμας
Βοηθοί σκηνοθέτη: Άννα Πασπαράκη, Δήμητρα Κουτσοκώστα
Βοηθός σκηνογράφου: Τίνα Τζόκα
Βοηθός χορογράφου: Κορίνα Κόκκαλη
Φωτογραφίες: Βάσια Αναγνωστοπούλου
Video-Trailer: Σωκράτης Σπανός

Διανομή:
ΜΑΡΙΝΑ: Αλεξάνδρα Αϊδίνη
ΓΙΑΝΝΗΣ: Μάξιμος Μουμούρης
ΜΗΝΑΣ: Δημήτρης Μοθωναίος
ΡΕΪΖΑΙΝΑ: Σμαράγδα Σμυρναίου
ΛΙΛΗ – ΚΑΛΛΙΟΠΗ – ΒΙΕΤΝΑΜΕΖΑ ΠΟΡΝΗ: Ειρήνη Φαναριώτη
ΑΝΝΟΥΛΑ, κόρη της Μαρίνας: Βασιλική Παναγιώτογλου, Μανιώ Τάρλοου
ΑΝΝΕΖΙΩ: Καίτη Μανωλιδάκη
ΈΝΑΣ ΆΓΝΩΣΤΟΣ: Δημήτρης Τάρλοου

ΘΕΑΤΡΟ ΠΟΡΕΙΑ
Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, Πλατεία Βικτωρίας
SITE: www.poreiatheatre.com
 https://www.facebook.com/poreiatheatre
 http://twitter.com/poreiatheatre

ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΤΑΜΕΙΟΥ
210 8210991, 210 8210082
ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
www.poreiatheatre.com, www.viva.gr, 11876, Public, Παπασωτηρίου, Seven Spots, Ianos, Reload
LINKS
Εισιτήρια: http://www.viva.gr/tickets/theatre/i–megali–xeimaira–poreia/#description

Μετά το 1^η βήμα με τα επείγοντα προγράμματα που ήδη υλοποιεί το SolidarityNow στο πλαίσιο της «ανταπόκρισης των έξι σημείων», προχωράμε τώρα στο 2^ο βήμα με το σχεδιασμό νέων, μεσοπρόθεσμων δράσεων ενδυναμώνοντας την αλληλεγγύη στην πράξη. 
Στο SolidarityNow πιστοί στο ανθρωπιστικό μας έργο και στους βασικούς μας σκοπούς για να υποστηρίξουμε τους πληθυσμούς που πλήττονται περισσότερο από την τρέχουσα προσφυγική και μεταναστευτική κρίση, σχεδιάζουμε και είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε την πιλοτική εφαρμογή νέων, πρωτοποριακών προγραμμάτων που θα απαντούν αποτελεσματικά και άμεσα στις επείγουσες ανάγκες των πιο ευάλωτων πληθυσμών.
Στο πλαίσιο αυτό, αναζητούμε να αναπτύξουμε συνέργειες και γόνιμες συνεργασίες με φορείς, οργανισμούς αλλά και δωρητές που θα μας επιτρέψουν να αναπτύξουμε από κοινού το ταχύτερο δυνατόν αυτό το στρατηγικό σχέδιο για να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις της πρωτοφανούς αυτής κρίσης και να παράσχουμε αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης στους μετακινούμενους πληθυσμούς.
Το στρατηγικό επιχειρησιακό σχέδιο του SolidarityNow περιλαμβάνει τα ακόλουθα προς υλοποίηση προγράμματα:

Σημεία Ελέγχου Ευαλωτότητας στη Θεσσαλονίκη 
Δημιουργία σημείων ελέγχου ευαλωτότητας (Vulnerability Checkpoints) στη Θεσσαλονίκη για τον εντοπισμό και την υποστήριξη των πιο ευπαθών πληθυσμιακών ομάδων, με ιδιαίτερη έμφαση στις αστικές περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας και του Έβρου. Οι δραστηριότητες του προγράμματος επικεντρώνονται κατά κύριο λόγο στην ανθρωπιστική βοήθεια προς τους αιτούντες άσυλο, παρέχοντας στους δικαιούχους ασφαλή προσωρινή διαμονή, διαμεσολάβηση, μετάφραση και σύνδεση με υπηρεσίες και προγράμματα.

«Αλληλεγγύη Τώρα» στην Αθήνα
Με άξονα την αλληλεγγύη, το SolidarityNow προτείνει την εφαρμογή ενός πιλοτικού προγράμματος εθελοντικής φιλοξενίας προσφύγων και άλλων μετακινούμενων πληθυσμών που στερούνται το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα για στέγαση. Πρωταρχικός στόχος είναι να δώσει σε οικογένειες Σύρων προσφύγων και σε ευάλωτους πληθυσμούς που συνωστίζονται στα νησιά και στην πρωτεύουσα, κάτω από ακατάλληλες ή άθλιες συνθήκες διαβίωσης, την ευκαιρία ενός προσωρινού καταλύματος σε σπίτια οικογενειών, θέτοντας έτσι τη βάση για την κοινωνική συνοχή μεταξύ του τοπικού πληθυσμού και των μετακινούμενων πληθυσμών. Οι ωφελούμενοι, με την υποστήριξη καταρτισμένου προσωπικού και μέσω της σύνδεσης με το Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας και τα τοπικά δίκτυα της κοινωνίας των πολιτών, θα έχουν πρόσβαση σε ένα ολοκληρωμένο πακέτο παροχής υπηρεσιών όπως πρωτοβάθμια υγειονομική περίθαλψη, νομική υποστήριξη, ψυχο-κοινωνική υποστήριξη παιδιών και οικογενειών κλπ.

Νησίδες Αλληλεγγύης 
Το πρόγραμμα στοχεύει στην υποστήριξη της πρώτης γραμμής αντίδρασης των τοπικών φορέων αλληλεγγύης των νησιών στις νέες αφίξεις πληθυσμών σε κίνηση, την ενδυνάμωση της επιχειρησιακής τους ικανότητας και την ενίσχυση της συνηγορίας υπέρ των ανθρωπιστικών αρχών που διέπουν τις δράσεις στο πεδίο, βασιζόμενοι σε πραγματικά περιστατικά και παραδείγματα.
Το πρόγραμμα θα θέσει σε εφαρμογή συγκεκριμένες κατευθυντήριες μεθόδους, εργαλεία και σχέδια για την αντίδραση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, θα εφαρμόσει δράσεις για τη στήριξη της συμμετοχής της κοινότητας, την κινητοποίηση και τη διαφάνεια και θα ενισχύσει την τεχνογνωσία της κοινωνίας των πολιτών στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα, το SolidarityNow μέσω της υιοθέτησης ενός δίαυλου επικοινωνίας με διεθνείς οργανισμούς και κομβικά σημεία των κοινοτήτων των νησιών,  θα ενισχύσει τους τοπικούς αλληλέγγυους φορείς και τα άτυπα δίκτυα έτσι ώστε να λειτουργήσουν ως πολλαπλασιαστές αυτής της γνώσης και να ενσωματώσουν την εμπειρία στις κοινότητές τους. Με τον τρόπο αυτό τους δίνεται η δυνατότητα για ένα πιο ολοκληρωμένο και στοχευμένο σχέδιο δράσης που θα ανταποκρίνεται στις αυξημένες ανθρωπιστικές ανάγκες της περιόδου.

InfoREF
Το InfoREF (Ιnformation REFugee) είναι ένα πολύ-επίπεδο δίκτυο πληροφόρησης και επικοινωνίας που χρησιμοποιεί την εξέλιξη της τεχνολογίας προς όφελος των υπηκόων τρίτων χωρών που φτάνουν στην Ελλάδα, των εργαζομένων στον ανθρωπιστικό τομέα και των τοπικών, εθνικών και διεθνών μέσων ενημέρωσης.
Βασιζόμενοι στο ενεργό και πανελλαδικό δίκτυο συνεργατών, το SolidarityNow κινητοποιεί όλες τις διαθέσιμες πηγές και σκοπεύει να βελτιώσει τις συνθήκες υποδοχής και το ταξίδι των υπηκόων τρίτων χωρών, μέσω της δημιουργίας ενός πιλοτικού προγράμματος δικτύων, λογισμικού και εφαρμογών, προκειμένου να αντιμετωπίσει το κενό πληροφόρησης, τις προκλήσεις συντονισμού και τη διάδοση των ειδήσεων και των δραστηριοτήτων στο πεδίο.

Αθήνα, 19 Οκτωβρίου 2015. Το “αλληλεγγύη–SolidarityNow” εκτιμώντας τις κατεπείγουσες ανάγκες των προσφύγων που προκύπτουν καθώς ο χειμώνας είναι προ των πυλών, προχώρησε στην απόφαση να στηρίξει την υλοποίηση νέων σημαντικών προγραμμάτων και δομών, με πρόσθετο ποσό δωρεών που αγγίζει τα 2 εκατομμύρια ευρώ. Η επιλογή των έργων και των φορέων έγινε με βασικό άξονα την «ανταπόκριση των έξι σημείων» που έχει υιοθετήσει το “αλληλεγγύη–SolidarityNow” για να απαντήσει έγκαιρα και αποτελεσματικά στην τρέχουσα κρίση ενώ παράλληλα, εξακολουθεί να καλύπτει μακροπρόθεσμες ανάγκες και προτεραιότητες των πληθυσμών που πλήττονται περισσότερο.

«Η ανταπόκριση των “έξι σημείων” αποτελεί στην ουσία ένα σχέδιο επείγουσας βοήθειας για να ανταποκριθούμε μαζί με τους συνεργάτες μας, ταχύτατα και καίρια, στα άμεσα προβλήματα με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι πρόσφυγες αμέσως μόλις φθάσουν στην Ελλάδα», λέει ο Επαμεινώνδας Φαρμάκης, Γενικός Διευθυντής του “αλληλεγγύη–Solidarity” και εξηγεί: «Δίνουμε προτεραιότητα στην άμεση ανακούφιση, διασφαλίζουμε την πρόσβαση των πληθυσμών σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη με κινητές ομάδες, βοηθάμε να επιταχυνθεί η διαδικασία ασύλου για ασυνόδευτα παιδιά. Μέσα από συνέργειες απαντάμε ουσιαστικά, ολοκληρωμένα και συμπληρωματικά στην κρίση -για να μη γίνουμε μάρτυρες και άλλων τραγωδιών με θύματα πάντα τους πιο ευάλωτους από τους συνανθρώπους μας».   

Στο πλαίσιο αυτό, και σε μία προσπάθεια να ενισχυθεί η δυνατότητα του κράτους να αντιμετωπίσει την ανθρωπιστικ
ους ﷽﷽﷽﷽﷽π στηνe stop shop” τωνnnounces costs liesdeaure in my PS, wή κρίση αλλά και για να επιταχυνθεί η διαδικασία καταχώρησης των μετακινούμενων πληθυσμών -καθώς συχνά δυσχεραίνει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν οι πρόσφυγες- το “αλληλεγγύη–SolidarityNow” στηρίζει τις αρμόδιες αρχές σε όλη τη χώρα. Συγκεκριμένα:

®     Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής
Στήριξη της Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής για τη λειτουργία δύο κινητών μονάδες στη Λέρο και την Κω. Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις PRAKSIS και ΜΕΤΑδραση, σε συνεργασία με την Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής, θα παρέχουν στους πρόσφυγες ιατρικές εξετάσεις, είδη πρώτης ανάγκης, υπηρεσίες διερμηνείας καθώς και πρόσβαση σε ένα ευρύ πεδίο υπηρεσιών. Η Υπηρεσία καλείται να αντιμετωπίσει την απουσία υπηρεσιών υποδοχής στα Δωδεκάνησα, ενώ το συγκεκριμένο έργο πρόκειται να βελτιώσει τη λειτουργία ύδρευσης και αποχέτευσης  ες κινητές ομάδες στα νησιά του συγκεκριμosts liesdeaure in my PS, wτης Υπηρεσίας Πρώτης Υποδοχής στον Έβρο.

®     Εθνική Υπηρεσία Ασύλου
Στήριξη της Εθνικής Υπηρεσίας Ασύλου με τη φιλοξενία γραφείου και προσωπικού της στο Κέντρο Αλληλεγγύης Αθήνας που λειτουργεί το “αλληλεγγύη–SolidarityNow” ήδη από το 2014. Στόχος του προγράμματος είναι να επιταχυνθούν οι διαδικασίες αίτησης ασύλου και η παροχή βοήθειας και στήριξης σε ευάλωτες ομάδες πληθυσμού από τη Συρία όπως τα ασυνόδευτα ανήλικα και οι μονογονεϊκές οικογένειες. Παράλληλα, υποστηρίζονται οι επικείμενες ανάγκες και η λειτουργία των περιφερειακών γραφείων της Υπηρεσίας Ασύλου στην Πάτρα, τη Σάμο και τη Χίο.

• Εθνικός Εισηγητής για την Καταπολέμηση της Εμπορίας Ανθρώπων

Στήριξη του έργου του Εθνικού Εισηγητή του Φεστιβάλ «Break the Chain» με αφορμή την Πανευρωπαϊκή Ηµέρα κατά της Εµπορίας Ανθρώπων στην Τεχνόπολη του Δ. Αθηναίων (24-25 Οκτωβρίου 2015) σε συνεργασία με την PRAKSIS. Στόχος της δράσης είναι να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει για θέµατα που αφορούν στην εµπορία και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Ταυτόχρονα, το “αλληλεγγύη-SolidarityNow” σταθερά προσανατολισμένο στην ανάδειξη πρωτοβουλιών της κοινωνίας των πολιτών με την υλοποίηση σημαντικών έργων, προχωρά στη στήριξη έγκυρων διεθνών μη κυβερνητικών οργανώσεων για την ανάληψη των ακόλουθων δράσεων:

• Διεθνής Επιτροπή Διάσωσης (International Rescue Committee /IRC)

Στήριξη της Διεθνούς Επιτροπής Διάσωσης για την υλοποίηση προγράμματος το οποίο περιλαμβάνει τη διασφάλιση προστασίας σε αιτούντες άσυλο και ευάλωτες ομάδες στη Λέσβο, την πραγματοποίηση  αποστολών άμεσης και στοχευμένης στήριξης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στα ελληνικά νησιά, τα σύνορα και σε Βαλκανικές χώρες, αλλά και αξιολόγηση της επείγουσας κατάστασης στην Τουρκία όπως αυτή θα διαμορφωθεί στη διάρκεια του χειμώνα ώστε να βοηθήσει σε μία συλλογική ανταπόκριση σε νέες, πιθανές αφίξεις πληθυσμών το 2016.

• Γιατροί του Κόσμου

Στήριξη των Γιατρών του Κόσμου για τη λειτουργία «Ανοιχτού Πολυϊατρείου» στην πόλη της Πάτρας, η οποία αποτελεί σημείο εξόδου των μετακινούμενων πληθυσμών. Μέσα από το Πολυϊατρείο προσφέρεται δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε ανασφάλιστους πολίτες, σε ανθρώπους που χρήζουν διεθνούς προστασίας αλλά και όλους όσοι δεν έχουν πρόσβαση στο σύστημα υγείας. Ειδική μέριμνα και φροντίδα δίνεται σε ευπαθείς ομάδες πληθυσμού (γυναίκες, παιδιά και ασυνόδευτα ανήλικα) αλλά και για να υποστηριχθούν οι τοπικές δομές υγείας.

• Γιατροί Χωρίς Σύνορα

Στήριξη των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για την υλοποίηση προγράμματος με στόχο να μεγιστοποιηθεί η ευαισθητοποίηση και η ενημέρωση των κοινωνιών για τους μετακινούμενους πληθυσμούς που εισέρχονται στην Ευρώπη μέσω της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανικών χωρών. Αιχμή του προγράμματος είναι να προκληθούν ανοιχτές συζητήσεις, να τεθούν προβληματισμοί και ανθρωπιστικά διλήμματα για τις συνεχιζόμενες προσπάθειες και τον αγώνα των μετακινούμενων πληθυσμών για επιβίωση και αξιοπρέπεια.

Το Solidarity Now είναι ένα δίκτυο ανθρώπων και οργανώσεων που ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 2013 με πρωτοβουλία του Open Society Foundations που συνεργάζονται για να βοηθήσουν αυτούς που πλήττονται περισσότερο από την κρίση. Το SolidarityNow υποστηρίζει ομάδες και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα με προγράμματα και λειτουργεί δύο Κέντρα Αλληλεγγύης, σε Αθήνα (με την υποστήριξη των EEA Grants) και Θεσσαλονίκη, όπου μπορούν να απευθύνονται ευπαθείς ομάδες πληθυσμού για να λάβουν δωρεάν υπηρεσίες ιατρικές, νομικές κ.ά.

Το SolidarityNow λειτουργεί στηρίζοντας συνέργειες μεταξύ της κοινωνίας των πολιτών και κρατικών φορέων. Από τις αρχές του 2015 μέχρι σήμερα έχει διαθέσει το ποσό των δέκα (10) εκατομμυρίων ευρώ σε έργα που αφορούν τη μετανάστευση και την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης στην Ελλάδα.

Οι νεαροί άντρες αφήνοντας τη Συρία διαφεύγουν την επιστράτευση. Αν η ανθρωπιστική βοήθεια στις χώρες που γειτονεύουν με τη Συρία και το Ιράκ αυξηθεί, οι ροές των προσφύγων θα σταματήσουν… «Πέντε μύθοι σχετικά με τους πρόσφυγες» είναι ο τίτλος του άρθρου στην Εφημερίδα των Συντακτών ης Φωτεινής Ράντσιου, συντονίστριας των δράσεων του #SolidarityNow στη Λέσβο.

Για να διαβάσετε το άρθρο πατήστε εδώ.

Το «αλληλεγγύη-SolidarityNow» υποστηρίζει με 1,5 εκατ. προγράμματα
για να υποστηριχθούν ομάδες πληθυσμού που πλήττονται από την κρίση

Αθήνα, 5 Οκτωβρίου 2015. Το “αλληλεγγύη-SolidarityNow” συνεκτιμώντας την ανθρωπιστική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη καθώς και τις αυξημένες ανάγκες των προσφυγικών και μεταναστευτικών πληθυσμών που είτε διαβιούν στην Ελλάδα είτε είναι μετακινούμενοι, προχώρησε στην έγκριση δωρεών συνολικού ύψους 1,5 εκατομμυρίου για την υλοποίηση νέων προγραμμάτων. Αιχμή για την τελική επιλογή των προγραμμάτων που θα υλοποιηθούν μέσα στο χρονικό διάστημα Σεπτέμβριος 2015 – Απρίλιος 2016, ήταν η ανάγκη άμεσης στήριξης ευπαθών και ευάλωτων ομάδων που υφίστανται τις σκληρές συνέπειες της κρίσης.

«Είναι ιδιαίτερα κρίσιμο σε τόσο δύσκολες καταστάσεις όπως αυτές που βιώνουν σήμερα κάποιοι συνάνθρωποί μας που βρίσκονται δίπλα μας, να αντιδρούμε από την πλευρά μας με απόλυτη αίσθηση του επείγοντος και της αλληλεγγύης», τονίζει ο γενικός διευθυντής του “αλληλεγγύη–SolidarityNow”, Επαμεινώνδας Φαρμάκης. Και συνεχίζει: «Το SolidarityNow συναισθάνεται την ανάγκη της επείγουσας βοήθειας. Με γνώμονα αυτή επιλέξαμε να στηρίξουμε οργανώσεις και φορείς με αποδεδειγμένη εμπειρία και αποτελεσματικότητα στο έργο τους, σε διεθνές και τοπικό επίπεδο, αλλά και πρωτοβουλίες οργανισμών μικρότερης κλίμακας που επιθυμούν να συμβάλουν στη μεγάλη συνεργατική μας προσπάθεια. Στόχος μας είναι να λειτουργήσουμε υποστηρικτικά και να ανακουφίσουμε άμεσα εκείνους που πλήττονται περισσότερο».

Μετά την ολοκλήρωση εσωτερικής και εξωτερικής αξιολόγησης τόσο των προτάσεων που υποβλήθηκαν όσο και, των μη κυβερνητικών οργανισμών και των φορέων που μετείχαν στη διαδικασία, στο πλαίσιο δύο ανοιχτών προσκλήσεων (GR03_2015|Μετακινούμενοι πληθυσμοί και GR02_2015|Θεσσαλονίκη), το “αλληλεγγύη-SolidarityNow” προχωρά στην ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων σχετικά με τα έργα και τα προγράμματα που εγκρίθηκαν για να υλοποιηθούν.
Συγκεκριμένα, τα προγράμματα και οι φορείς που θα υποστηριχθούν για το 2015–2016 είναι:

1. ΜΕΤΑδραση| Πρόγραμμα δράσης στην περιοχή της Ειδομένης για την υποστήριξη εθελοντικών ομάδων στην παροχή ειδών πρώτης ανάγκης και σίτισης προσφύγων καθώς και, υποστήριξη λειτουργίας Κινητής Μονάδας για παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και διερμηνείας.
2. Αστική Μη κερδοσκοπική Εταιρία Κοινωνικής Φροντίδας και Ανάπτυξης Τήλου| Επείγον πρόγραμμα ανθρωπιστικής βοήθειας στο νησί της Τήλου για την υποδοχή μετακινούμενων πληθυσμών με διανομή ειδών πρώτης ανάγκης (στρώματα, σκηνές κλπ.), παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και την προσφορά οχημάτων για διευκόλυνση των μετακινήσεων των προσφύγων.
3. Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (GCR)| Πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης στην Αθήνα με την παροχή ολοκληρωμένης υποστήριξης: στέγαση, σίτιση, ψυχοκοινωνική υποστήριξη, εκπαίδευση (σε συνεργασία με: PRAKSIS, Άρσις, Koινότητα Αφγανών Ελλάδας, Dinamo, Humanitarian Bridges, Φάρος).
4. Γιατροί του Κόσμου-Ελλάδας| Πρόγραμμα για την παροχή επείγουσας ανθρωπιστικής βοήθειας για την υποστήριξη μετακινούμενων πληθυσμών σε Χίο, Λέσβο και Τήλο με την παροχή ιατρικής φροντίδας, διανομή ειδών υγιεινής και πρώτης ανάγκης (σε συνεργασία με: ΜΕΤΑδραση, Ελληνική Ομάδα Διάσωσης).
5. PRAKSIS| Ανθρωπιστική υποστήριξη στο Κέντρο Κράτησης Κορίνθου για την παροχή ιατρικής, κοινωνικής και νομικής υποστήριξης σε μετανάστες (σε συνεργασία με: Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Άρσις, SciFY).
6. Δήμος Θεσσαλονίκης| Πρόγραμμα φιλοξενίας, παροχής υποστηρικτικών υπηρεσιών και προσωρινής στέγασης ευπαθών προσφυγικών ομάδων (σε συνεργασία με: PRAKSIS, Άρσις, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες).
7. Σύλλογος Μερίμνης Ανηλίκων| Ανακατασκευή και υποστήριξη λειτουργίας ξενώνα στην Αθήνα για στέγαση προσφύγων (από 18-22 ετών, πρώην ασυνόδευτοι ανήλικοι). Πρόγραμμα κατάρτισης και πιστοποίησης σε διερμηνεία-μετάφραση σε συνεργασία με το Σύλλογο Αποφοίτων Μεταφραστών Ιονίου Πανεπιστημίου.
8. SciFY–Science For You| Πρόγραμμα ανάπτυξης εργαλείων και ανοιχτού λογισμικού για την ορθότερη διαχείριση των κοινωνικών φαρμακείων αλλά και, τη διαχείριση εθελοντών σε μη κυβερνητικούς οργανισμούς στη Θεσσαλονίκη.
9. Κέντρο Ζωής| Πρόγραμμα ψυχολογικής υποστήριξης για άτομα που ζουν με HIV/AIDS στη Θεσσαλονίκη καθώς και παροχή εκπαίδευσης και ενημέρωσης για θέματα υγείας και πρόληψης σε γενικό πληθυσμό.

Το Solidarity Now είναι ένα δίκτυο ανθρώπων και οργανώσεων που ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 2013 με πρωτοβουλία του Open Society Foundations που συνεργάζονται για να βοηθήσουν αυτούς που πλήττονται περισσότερο από την κρίση. Το SolidarityNow υποστηρίζει ομάδες και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα με προγράμματα και λειτουργεί δύο Κέντρα Αλληλεγγύης, σε Αθήνα (με την υποστήριξη των EEA Grants) και Θεσσαλονίκη, όπου μπορούν να απευθύνονται ευπαθείς ομάδες πληθυσμού για να λάβουν δωρεάν υπηρεσίες ιατρικές, νομικές κ.ά.

Η ομάδα του “αλληλεγγύη – SolidarityNow” επισκέφθηκε όλα τα νησιά που πλήττονται από την μεταναστευτική και προσφυγική κρίση τους τελευταίους μήνες. Από τη Λέσβο, την Κω, τη Ρόδο μέχρι την Τήλο, τη Σάμο και τη Λέρο. Λόγω της επείγουσας κατάστασης, ο Γενικός Διευθυντής του “αλληλεγγύη – SolidarityNow”, Επαμεινώνδας Φαρμάκης επισκέφθηκε τη Λέσβο μόλις πριν από μερικές ημέρες, καθώς το συγκεκριμένο νησί αποτελεί το κυριότερο σημείο διέλευσης των προσφύγων από την Τουρκία στην Ελλάδα. Μεταξύ άλλων επισημαίνει: «Αισθανόμαστε περήφανοι για την υποστήριξή μας προς αυτές τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού, αλλά ταυτόχρονα νιώθουμε εξαιρετικά απογοητευμένοι αφού εξακολουθούν να μην παρέχονται ασφαλή νομικά περάσματα για τους πρόσφυγες».

Λέσβος, 15 Σεπτεμβρίου 2015. Η κατάσταση παραμένει ιδιαιτέρα αποκαλυπτική στη Λέσβο. Για ακόμα μια φορά, χιλιάδες πρόσφυγες έχουν παγιδευτεί στο νησί. Η εισροή των προσφύγων εξακολουθεί να είναι σημαντική παρά τον καιρό που αρχίζει να χαλάει. Πρόσφυγες φτάνουν καθημερινά στο νησί και προσπαθούν να επιβιώσουν κάτω από δύσκολες συνθήκες. Επιπλέον, λόγω παντελούς ελλείψης κρατικών μεταφορικών μέσων, οι άνθρωποι αναγκάζονται να περπατήσουν περίπου 40 χιλιόμετρα ώστε να φτάσουν στο πλησιέστερο κέντρο για να καταγραφούν από τις αρμόδιες αρχές και να γίνει η ταυτοποίησή τους.

Η ανακούφιση αυτών των ανθρώπων είναι επείγουσα και πρέπει να επιταχυνθεί το συντομότερο. Όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς και οι οργανώσεις αναγνωρίζουν πλέον ότι κέντρα διαμετακόμισης πρέπει να συσταθούν στα νησιά αυτά, αφού αποτελούν την κύρια είσοδο στην χώρα μας -όπως η Λέσβος και η Κως- καθώς και στην περιοχή των συνόρων που αποτελεί το σημείο εξόδου, όπως είναι η Ειδομένη. Στόχος του “αλληλεγγύη-SolidarityNow” είναι η λειτουργία τέτοιων κέντρων σε συνεργασία με φορείς της κοινωνίας των πολιτών καθώς και με την υποστήριξη των Open Society Foundations /Open Society Initiative for Europe.
Αυτή τη στιγμή οι βασικές ανάγκες που πρέπει άμεσα να καλυφθούν στο νησί της Λέσβου είναι η παροχή ειδών πρώτης ανάγκης στους πρόσφυγες καθώς και να εξασφαλιστεί η μετακίνησή τους με μέσα μεταφοράς. Πρόσφυγες που επιχειρούν να ταξιδέψουν από την Τουρκία στην Ελλάδα το χειμώνα με κακοκαιρία, θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή.

Ο βασικός λόγος που η Λέσβος επιλέγεται ως διαδρομή μετανάστευσης οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη γεωγραφική της θέση. Τα παράλια της Τουρκίας απέχουν μόνο έξι μίλια από τις ακτές του νησιού, απόσταση που διασχίζεται σχετικά εύκολα. Επιπλέον, τα γειτονικά τουρκικά παράλια που είναι σχεδόν ακατοίκητα, αποτελούν ιδανικό μέρος για τους διακινητές ώστε να συγκεντρώνουν τους πρόσφυγες και να τους προωθούν με φουσκωτές βάρκες.
Παρά το γεγονός ότι κι άλλα ελληνικά νησιά, όπως η Κως και η Χίος, είναι εξίσου κοντά στην Τουρκία, η θάλασσα γύρω από τη Λέσβο είναι σχετικά ήρεμη, καθιστώντας ευκολότερη τη διέλευση. Επιπλέον, σύμφωνα με Σύρους λαθρεμπόρους, οι λιμενικές αρχές της Τουρκίας έχουν περιορίσει σημαντικά την παράνομη διακίνηση ανθρώπων στα νοτιότερα παράλια της Τουρκίας. Αντίθετα, τα μέτρα αυτά δεν έχουν εφαρμοστεί στην περιοχή των τουρκικών ακτών απέναντι από τη Λέσβο. Αυτό έχει ώς αποτέλεσμα να εκτιναχθούν στα ύψη οι αφίξεις προσφύγων με περισσότερους από 50.000 τον προηγούμενο μήνα. Για τους περισσότερους πρόσφυγες, οι οποίοι προέρχονται από τη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν αλλά και αλλού, η Λέσβος είναι ένας απλός ενδιάμεσος σταθμός στο δρόμο τους προς την ηπειρωτική Ελλάδα και την Ευρώπη. Η ακριτική θέση του νησιού και οι καιρικές συνθήκες συχνά κρατούν τη Λέσβο απομονωμένη, κάτι που εμποδίζει το ταξίδι των προσφύγων. Νωρίτερα αυτό το μήνα, η αύξηση των αφίξεων και η αργή διαδικασία καταγραφής τους οδήγησαν στην παρουσία πάνω από 20.000 μεταναστών στο νησί. Κάτι που ισοδυναμεί σχεδόν με το ¼ του ντόπιου πληθυσμού. Οι πρόσφυγες διαμαρτυρήθηκαν για την έλλειψη υπηρεσιών και συχνά ακολούθησαν συγκρούσεις με την αστυνομία.

Οι δρόμοι ήταν γεμάτοι με πρόσφυγες που μιλούσαν διαφορετικές γλώσσες, κρατούσαν μεγάλα σακίδια και φόρτιζαν τα κινητά τους τηλέφωνα δίνοντας συχνά ένα εξωφρενικό ποσό σε αυτοσχέδιους σταθμούς φόρτισης σε καφετέριες του νησιού. Μεγάλες ουρές σχηματίζονταν έξω από ταξιδιωτικά πρακτορεία και εκδοτήρια εισιτηρίων. Οι περισσότεροι ντόπιοι είναι υποστηρικτικοί και βοηθούν τους πρόσφυγες, όπως και πολλοί εθελοντές.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριξε σχέδια μετεγκατάστασης 120.000 προσφύγων σε όλα τα κράτη μέλη για να μετριάσει την πίεση στην Ελλάδα (50.400), στην Ουγγαρία (54.000) και στην Ιταλία (15.600). Σε υπουργικό επίπεδο, η διαφωνία παραμένει εξαιτίας των αντιρρήσεων της Δανίας, της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Σλοβακίας, της Λιθουανίας, της Εσθονίας, καθώς και της διφορούμενης θέσης που κρατά η Πολωνία.
Η πρόταση για την υποχρεωτική μετεγκατάσταση βασίζεται στην ικανότητα κάθε χώρας με βάση το ΑΕΠ (40%), τον αριθμό των αιτήσεων ασύλου κατά το παρελθόν (40%), και το ποσοστό ανεργίας (10%). Οι χώρες που συμμετέχουν θα λάβουν επιδότηση ύψους €6.000 ανά άτομο που θα μεταφερθεί, συμπεριλαμβανομένου ενός προ-χρηματοδοτούμενου ποσοστού 50% το οποίο θα επιτρέψει στις εθνικές αρχές να δράσουν γρηγορότερα.

Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση των πολιτών πρέπει να δυναμώσει. Οι πρόσφυγες, δυστυχώς μέχρι σήμερα, δεν αντιμετωπίζονται ως ανθρώπινα όντα -οικογένειες και παιδιά χάνουν τη ζωή τους στη θάλασσα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Αυτή δεν είναι σίγουρα μια ανοιχτή Ευρώπη. Η Ευρώπη πλέον χωρίζεται όχι μόνο με βάση τα σύνορά της αλλά και με βάση τα ιδανικά της απέναντι στην ανθρώπινη μεταχείριση των πληθυσμών. Δεν είναι παράνομο για κάποιον να διασχίσει τα σύνορα και να ζητήσει άσυλο!
Αλλά τι πρέπει να γίνει για να αλλάξει αυτή η κατάσταση;
Πρέπει να βελτιωθούν οι συνθήκες υποδοχής στη νότια Μεσόγειο, ειδικά στην Ελλάδα. Αυτό θα απαιτήσει περισσότερη έρευνα και αποστολές διάσωσης. Πρέπει να υποστηριχτούν οικονομικά και τεχνικά χώρες που επλήγησαν από τη μεταναστευτική κρίση και να τεθεί σε λειτουργία ένας συντονισμένος μηχανισμός ταχείας αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης για τις αυξανόμενες ροές των προσφύγων.

Πρέπει επίσης να διασφαλιστεί η νόμιμη διέλευση προς και μέσω της Ευρώπης για τους πρόσφυγες. Αυτό σημαίνει να επεκτείνουμε τη χρήση όλων των δυνατών μέσων για την ασφαλή είσοδο στην Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της επανεγκατάστασης αλλά και να ενεργοποιήσουμε μηχανισμούς όπως είναι η οικογενειακή επανένωση αλλά και η έκδοση αδειών εισόδου για ανθρωπιστικούς λόγους. Η ΕΕ θα πρέπει επίσης να διευκολύνει τους πρόσφυγες να μετακινηθούν με ασφάλεια από χώρες που συνορεύουν με άλλα κράτη μέλη καθώς και να αναμόρφωσει ή, ιδανικά, να προβεί στην αντικατάσταση της συνθήκης του Δουβλίνου. Η ένταξη στα σχέδια της ΕΕ της δυνατότητας μετακίνησης των προσφυγικών πληθυσμών με αεροπλάνα και τρένα εντός των ευρωπαϊκών κρατών, θα αποτελούσε μία σωτήρια λύση. Τέλος, η ΕΕ χρειάζεται μια ολοκληρωμένη, κοινή πολιτική ασύλου που να παρέχει τις βασικές προδιαγραφές προστασίας.

Τελευταίο και πιο σημαντικό, η ΕΕ θα πρέπει να αντιληφθεί και να αντιμετωπίσει τους λόγους για τους οποίους οι άνθρωποι τρέπονται σε φυγή προς την Ευρώπη. Δουλεύοντας μαζί με άλλους δωρητές, η ΕΕ και τα κράτη μέλη πρέπει να αυξήσουν σημαντικά τη στήριξη προς τις χώρες εκτός Ευρώπης που φιλοξενούν το μεγαλύτερο μέρος των προσφύγων. Θα πρέπει επίσης να δεσμευτούν, ανανεώνοντας τις διπλωματικές και πολιτικές τους δυνάμεις για την επίλυση των συγκρούσεων και το τέλος των διώξεων.

Αυτή είναι και η τελευταία ευκαιρία για τα κράτη μέλη της ΕΕ να επιδείξουν αλληλεγγύη. Διαφορετικά η ΕΕ, που ήδη δέχεται ασφυκτικές πιέσεις από τη Ρωσία με την Ουκρανία να βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση, θα τελεί υπό διάλυση.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για την έλλειψη μιας κοινής πολιτικής ασύλου, η οποία έχει μετατρέψει τη φετινή αυξανόμενη εισροή προσφύγων από ένα διαχειρίσιμο πρόβλημα σε μία ακόμη πολιτική κρίση. Κάθε κράτος μέλος έχει εγωιστικά επικεντρωθεί στα δικά του συμφέροντα, συχνά δρώντας ενάντια στα συμφέροντα των άλλων. Αυτό δημιούργησε πανικό μεταξύ των αιτούντων άσυλο, το ευρύ κοινό, και των αρχών που είναι αρμόδιες για τη δημόσια τάξη. Οι αιτούντες άσυλο ήταν τα κύρια θύματα.
Η ΕΕ χρειάζεται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης, η οποία να διασφαλίζει την αποτελεσματική διακυβέρνηση επί των ροών των αιτούντων άσυλο, ώστε η μετακίνησή τους να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια, ομαλό τρόπο και με ρυθμό που να αντικατοπτρίζει την ικανότητα της Ευρώπης να τους απορροφήσει. Για να είναι ολοκληρωμένο, το σχέδιο πρέπει να επεκταθεί πέρα ​​από τα σύνορα της Ευρώπης. Είναι λιγότερο διασπαστικό και ακόμα λιγότερο δαπανηρό να διατηρήσει τους εν δυνάμει αιτούντες άσυλο κοντά ή στην παρούσα τοποθεσία τους.

Διάβασε ολόκληρο το άρθρο του G. Soros όπως δημοσιεύθηκε στο project-syndicate.org εδώ.

Στις 17 Σεπτεμβρίου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε για να στηρίξει τα μέτρα που προτείνονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και αφορούσαν στη μετεγκατάσταση 120.000 αιτούντων άσυλο από την Ιταλία, την Ελλάδα και την Ουγγαρία. Αυτό δίνει το πράσινο φως για να τεθεί η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πάλι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στις 22 Σεπτεμβρίου από τους υπουργούς εσωτερικών υποθέσεων. Αυτή είναι μια κρίσιμη χρονική συγκυρία για την Ευρώπη και τη διεθνή κοινότητα τη στιγμή που η Ουγγαρία χρησιμοποιεί κανόνια νερού και δακρυγόνα για να αποκρούσει τις οικογένειες προσφύγων που προσπαθούν να εισέλθουν στη χώρα. Η Σερβία (που δεν είναι μέλος της ΕΕ ακόμη) και η Κροατία (που πρόσφατα έγινε κράτος μέλος της ΕΕ) διαβεβαιώνουν ότι θα παρέχουν την καλύτερη δυνατή φιλοξενία στους πρόσφυγες.

Η κρίση της Συρίας είναι μία από τις πολλές εκφράσεις ενός ριζικά μεταβαλλόμενου τοπίου στον τομέα της διεθνούς μετανάστευσης και του ασύλου που η ΕΕ πρέπει να αντιμετωπίσει με τόλμη. Η προηγούμενη στεγανή διάκριση μεταξύ των προσφύγων και των οικονομικών μεταναστών έχει πλέον καταρριφθεί.

Πρέπει να προβλέψουμε ένα ευρύτερο φάσμα κατηγοριών: πρόσφυγες σύμφωνα με τη Σύμβαση της Γενεύης (άτομα που διώκονται στη χώρα καταγωγής τους), αιτούντες άσυλο (άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας), όπως αυτοί που εγκαταλείπουν τις χώρες όπου υπάρχει εμφύλιος πόλεμος ή παρατεταμένη βία (π.χ. Ιράκ, Συρία, Αφγανιστάν και Σομαλία, αλλά και Ερυθραία), περιβαλλοντικοί μεταναστές (οι άνθρωποι που έχασαν τα μέσα για να ζήσουν, λόγω της υποβάθμισης του περιβάλλοντος), μετανάστες εξαιτίας της φτώχειας (άνθρωποι που φεύγουν από συνθήκες απόλυτης φτώχειας και ανέχειας – ακόμα κι αν αυτοί είναι απίθανο να θεωρηθούν διεθνείς μετανάστες, δεδομένου ότι δεν έχουν καν τους αναγκαίους πόρους για τη μετακίνησή τους), και οι ευκαιριακοί μετανάστες (όσοι δηλαδή αναζητούν καλύτερες προοπτικές εργασίας/ εισοδήματος/ ζωής για τους ίδιους και τις οικογένειές τους).

Οι λαθρέμποροι δεν είναι μια πρωταρχική αιτία της μετακίνησης του πληθυσμού – είναι απλά ένας ενδιάμεσος παράγοντας. Οι μετανάστες και οι αιτούντες άσυλο αντιλαμβάνονται τις  πολιτικές ως εμπόδια που δεν μπορούν να ξεπεραστούν και έτσι οι λαθρέμποροι κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να ξεπεραστούν τα εμπόδια αυτά, λαμβάνοντας σημαντικά χρηματικά ποσά. Η επιχείρηση λαθρεμπορίας δεν μπορεί να νικηθεί με στρατιωτικά μέτρα. Απαιτείται διεθνή συνεργασία, ανταλλαγή πληροφοριών και στοιχείων.

Την ίδια στιγμή, το πιο αποτελεσματικό μέσο για να σπάσει ο κύκλος της λαθρεμπορίας είναι η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών που λαμβάνουν υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά των διαφόρων μεταναστών και των προσφυγικών πληθυσμών. Έτσι, ενώ το σχέδιο του ΟΗΕ για τη διεθνή μετεγκατάσταση των προσφύγων είναι απαραίτητο για τους ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο και την παρατεταμένη βία, αντίστοιχα συστήματα ενδο-περιφερειακών μετανάστευσεων είναι κατάλληλα για τους περιβαλλοντικούς μετανάστες που προσπαθούν να ξαναστήσουν τα νοικοκυριά τους, να εξασφαλίσουν τα προς το ζην με θέσεις εργασίας σε γειτονικές περιοχές με παρόμοιες γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες που δεν θα διαταράσσουν ριζικά τη ζωή τους.

Απαιτούνται επίσης καινοτόμα προγράμματα προσαρμοσμένα στις συγκεκριμένες ομάδες οικονομικών μεταναστών (είτε επειδή τα κίνητρά τους ήταν ευκαιριακά ή λόγω φτώχειας) που θα πληρούν μακροπορόθεσμα τη δημογραφική παρακμή της Ευρώπης και τη δημογραφική ανάπτυξη της Ασίας και της Αφρικής.

Τέτοια σχέδια θα πρέπει με τόλμη να αναγνωρίσουμε ότι, ακόμη και αν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες σταφούν προς την οικονομία της γνώσης, θα χρειαστούν επίσης μέσης και χαμηλής εξειδίκευσης εργαζομένους. Η γήρανση των ευρωπαϊκών κοινωνιών αφήνει σημαντικά κενά σε πολλούς τομείς όπως η παροχή υπηρεσιών φροντίδας, η γεωργία και οι μεσαιών δεξιότητων υπηρεσίες (μεταφορές, τουρισμός, catering), που μπορεί να καλυφθεί από μετανάστες με ένα διπλό πλεονέκτημα και για τους δύο τύπους οικονομιών και κοινωνιών.

Μπορείτε να διαβάσετε τα άρθρο της Άννας Τριανταφυλλίδου στα αγγλικά πατήστε εδώ.
*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο https://times.eui.eu/ του European University Institute.

Ακόμα κι αν τα παιδιά σας δεν έχουν δει καμία από τις φωτογραφίες των προσφύγων που μονοπωλούν τις ειδήσεις τον τελευταίο καιρό, μπορεί ωστόσο να έχουν ακούσει κάτι για την κρίση. Σε όλο τον κόσμο, στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική και τις ΗΠΑ, οι άνθρωποι που έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους είτε με τη βία είτε από απελπισία, προσπαθούν να βρουν ένα νέο μέρος για να εγκατασταθούν. Το ταξίδι είναι επικίνδυνο και χιλιάδες είναι εκείνοι που έχασαν τη ζωή τους την προσπάθεια αυτή.
Υπάρχουν συγκεκριμένες αιτίες που προκάλεσαν την τρέχουσα κρίση, αλλά πώς θα βοηθήσετε τα παιδιά σας να αντιληφθούν πραγματικά αυτά τα γεγονότα; Και πώς θα τα βοηθήσετε να συναισθανθούν την κατάσταση των προσφύγων; Εδώ θα βρείτε μερικές συμβουλές από τον Bill Frelick, διευθυντή του προγράμματος για τους πρόσφυγες της Human Rights Watch.
Σε παιδιά νηπιακής ηλικίας, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να ενισχυθεί το αίσθημα ασφάλειας, λέει ο Frelick. Η ιδέα ότι άλλα παιδιά μπορούν να χάνουν τα σπίτια τους ενδέχεται να τα διαταράξει σημαντικά. Ο Frelick υποστηρίζει όμως ότι οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να κατανοήσουν κάπως το βίωμα των προσφύγων συνδέοντάς το με οικείες δραστηριότητες, όπως η κατασκήνωση, ή κάνοντας ερωτήσεις όπως: «Τι θα συνέβαινε αν δεν είχαμε άλλη επιλογή; Πώς θα ήταν αν έπρεπε να κατασκηνώνουμε όλη την ώρα;».
Παιδιά που βρίσκονται σε σχολική ηλικία είναι σε θέση να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται και να διαχειρίζονται λίγο περισσότερο την απώλεια παιδιών που είναι πρόσφυγες, υποστηρίζει ο Frelick. Γνωρίζουν πώς είναι να χάνεις κάτι και γι’ αυτό μπορούν πιο εύκολα να ταυτιστούν με τις ζωές αυτών των παιδιών. Σε πολλές μάλιστα θρησκευτικές παραδόσεις καθώς και προσωπικές οικογενειακές ιστορίες υπάρχουν ιστορίες ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Ο Frelick προτείνει να σκεφτόμαστε αυτές τις ιστορίες γιατί μπορούν να κάνουν τους πρόσφυγες να φαντάζουν λιγότερο ως μία ξένη και μακρινή εικόνα και, να βοηθήσουν τα παιδιά να φανταστούν τον εαυτό τους «στα παπούτσια τους». Οι γονείς μπορούν να ενθαρρύνουν την ενσυναίσθηση με ερωτήσεις όπως: «Πώς θα αισθανόσουν αν δεν είχες τα δικά σου πράγματα; Πώς θα σου φαινόταν αν έπρεπε να αφήσεις όλους τους ανθρώπους που γνωρίζεις;».
Οι μαθητές γυμνασίου μπορεί να θελήσουν να αναλάβουν δράση. Και σύμφωνα με τον Frelick, τα παιδιά στην Αμερική έχουν μεγάλες ευκαιρίες να εμπλακούν, χάρη σε ένα «ισχυρό πρόγραμμα επανεγκατάστασης προσφύγων» στις ΗΠΑ, είτε μέσω διεθνών προγραμμάτων όπως αυτά των: International Rescue Committee, Hebrew Immigrant Aid Society, Conference of Catholic Bishops Migration and Refugee Services, ή Lutheran Immigration and Refugee Services. Οι οικογένειες μπορούν να συναναστραφούν με τους πρόσφυγες και να συμμετέχουν μαζί τους σε απλές δραστηριότητες όπως να συναντήσουν τους προσφύγες στο αεροδρόμιο ή να τους προσφέρουν κάποια είδη πρώτης ανάγκης, ή με πιο ουσιαστικές δεσμεύσεις, όπως να τους υποστηρίζουν κατά τη διάρκεια που μαθαίνουν αγγλικά, αναζητούν θέσεις εργασίας, ή να πηγαίνουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους ξεκινώντας με ερωτήσεις όπως: «Αν έπρεπε να φύγεις από το σπίτι σου για μια νέα χώρα, τι θα ήθελες να κάνει κάποιος για εσένα;».
Και για κάθε ηλικία, ίσως το πιο σημαντικό πράγμα που μια οικογένεια ή ένα παιδί μπορεί να κάνει είναι να αναπτύξει φιλίες με παιδιά προσφύγων. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να μάθουν και οι δύο αλλά και, να δώσουν κάτι από τον εαυτό τους.

Πηγή: Human Rights Watch
Για να διαβάσετε το άρθρο στα αγγλικά πατήστε εδώ.

Με αφορμή την πρόσφατη συνάντηση των υπουργών της ΕΕ για να συζητήσουν τα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης του μεταναστευτικού ζητήματος στην Ευρώπη, η Άννα Τριανταφυλλίδου, μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του SolidarityNow και Καθηγήτρια στο European University Institure γράφει σχετικά με τα βασικά μέτρα που απαιτούνται για τη διαχείριση της κρίσης.
Υποστηρίζει ότι οι κυβερνήσεις της ΕΕ πρέπει να διευρύνουν το ενδιαφέρον τους πέρα ​​από τη Μεσόγειο, να αναγνωρίσουν τα ανάμεικτα κίνητρα που εντείνουν τη μετανάστευση, να αναγνωρίσουν τις τοπικές πραγματικότητες στο εσωτερικό των χωρών, και να κατανοήσουν καλύτερα την ακμάζουσα επιχείρηση λαθρεμπορίας που διευκολύνει τις μεταναστευτικές οδούς.

To σύνολο της Ευρώπης ευαισθητοποιήθηκε από την εικόνα του τρίχρονου Alan Kurdi που πνίγηκε μαζί με τον πεντάχρονο αδελφό του και τη μητέρα του, ενώ προσπαθούσαν να περάσουν από την Αλικαρνασσό της Τουρκίας στο νησί της Κω την 1η Σεπτεμβρίου. Ήταν λες και ο Alan αφύπνισε ξαφνικά τις κυβερνήσεις και τους διεθνείς οργανισμούς, ακόμη και αν η κρίση των προσφύγων της Συρίας εξελίσσεται για περισσότερα από τρία χρόνια. Πράγματι, πριν οι ελληνικές αρχές βρεθούν σε κατάσταση απόγνωσης εξαιτίας της άφιξης πάνω από 150.000 προσφύγων κατά τους πρώτους εφτά μήνες του 2015, ήταν η Ιταλία που με την επιχείρηση Mare Nostrum έφερνε το κύριο βάρος των αφίξεων τόσο από την Υποσαχάρια Αφρική όσο και από τη Μέση Ανατολή.

Ήταν μάλλον ένας “προαναγγελθέν θανάτος” πριν οι Σύροι πρόσφυγες οδηγηθούν έξω από την περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπου είχαν βρει προσωρινό καταφύγιο, σε γειτονικές χώρες (Τουρκία, Λίβανο και Ιορδανία), με την ελπίδα ότι σύντομα θα επέστρεφαν στο σπίτι τους. Καθώς ο πόλεμος συνεχίζεται και τίποτα δεν έχει μείνει παρά μόνο η καταστροφή, οι οικογένειες συγκεντρώνουν τα υπαρχοντά τους, και με τη βοήθεια των συγγενών που ήδη ζουν στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική, προσπαθούν να προχωρήσουν σε χώρες ασφαλείς και ευημερούσες όπου εκεί ελπίζουν να καταφέρουν να οικοδομήσουν ένα μέλλον για τους ίδιους και τα παιδιά τους.

Αυτή είναι μια κρίσιμη στιγμή για την Ευρώπη και τη διεθνή κοινότητα: τόσο γιατί η επείγουσα κατάσταση έχει κλιμακωθεί όσο κι επειδή οι ευρωπαίοι πολίτες έχουν κινητοποιηθεί σε μια τρομακτική έκφραση αλληλεγγύης και συμπόνιας. Όπως πρόσφατα το έθεσε μια γυναίκα από το Μόναχο σε συνέντευξή της στην τηλεόραση: «Έχουμε τόσα πολλά. Μπορούμε να μοιραστούμε κάποια από αυτά με αυτούς τους ανθρώπους». Την ίδια στιγμή, οι τοπικές αρχές και οι δημοσιογράφοι προειδοποιούν ότι οι πολίτες διακρίνουν τους προσφύγες που είναι ευπρόσδεκτοι και θεωρούνται άξιοι βοήθειας από τους οικονομικούς μετανάστες που αναζητούν καλύτερες προοπτικές ζωής οι οποίοι θα πρέπει να αποθαρρύνονται να φτάνουν χωρίς χαρτιά και να επαναπροωθούνται το ταχύτερο δυνατό στις χώρες τους.

Η κρίση στη Συρία είναι μία από τις πολλές εκφράσεις ενός ριζικά μεταβαλλόμενου τοπίου στον τομέα της διεθνούς μετανάστευσης και του ασύλου. Υπάρχουν εποχιακές αλλαγές που λαμβάνουν χώρα, μερικές από τις οποίες έγιναν αντιληπτές από τους πολιτικούς και τους φορείς χάραξης πολιτικής και άλλες που σιγά-σιγά αναδύονται μπρος στα μάτια των ερευνητών και των εμπειρογνωμόνων που βρίσκονται στο πεδίο. Αξίζει επομένως να συνοψίσουμε αυτές τις αλλαγές και την πρόταση νέων ενεργειών πολιτικής που η ΕΕ πρέπει να εξετάσει σε αυτό το νέο γεωπολιτικό και κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρο τα άρθρο της κ. Άννας Τριανταφυλλίδου εδώ.

*Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο blog EUROPP του London School of Economics